Thursday, November 27, 2014

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း ( ၄ )

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း ( ၄ ) 

ဇာတ်သိမ်းပိုင်း

ရေးသားသူ - Ko Gyi Ngwe

လူသစ်စိတ်သစ်

ကျွန်တော်အမှောင်ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းလျှောက်သွားနေတုန်း မျက်စိရှေ့မှာမြင်တွေ့နေရတာတွေက ကျွန်တော်တွေ့နေမြင်နေကြ မြင်ကွင်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ယောင်နနနဲ့ စမ်းတဝါးဝါးလျှောက်သွားနေတုန်း နောက်ကနေ အသံတွေကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ များပြားလှတဲ့ လူလို့တောင်ပြောလို့မရတဲ့ ယောင်္ကျား မိန်းမ ပုံဆိုးပန်းဆိုး လူတစ်သိုက်က ကျွန်တော့်ကိုလိုက်ဆွဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်လန့်တကြား ပြေးလွှားနေတုန်း တစ်နေရာအရောက် ဆေးတံကြီးခဲထားတဲ့ ကရင်အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ တဲအိမ်လေးကိုတွေ့လိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း တဲရှင်ကိုခွင့်တောင်းကာ အိမ်ပေါ်တက်ကာ ပုန်းနေလိုက်ပါတယ်။ 

ကျွန်တော့်ကို လိုက်နေကြတဲ့လူစုလည်း အသံပေါင်းစုံနဲ့ တစ်နေရာကို ထွက်သွားကြတာကိုလည်း အသံ တွေကတဆင့် သိလိုက်ရပါတယ်။ အန္တရာယ်တွေ လွတ်ကင်းသွားပြီမို့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။ နောက်တော့…

“  အပါး အပါး သူသတိရပြီထင်တယ် ” 

လို့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အသံ ကြားလိုက်ရလို့ ကျွန်တော် မျက်စေ့ကိုဖွင့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့်ကို စိုးရိမ်တဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ မိန်းမငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာရယ် ဆေးတံကြီးခဲကာ ပြုံးကြည့်နေတဲ့ ကရင်အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ရယ်ကို တွေ့လိုက် ရပါတယ်။ နောက်တော့ ထထိုင်မယ်လုပ်တော့ ခေါင်းထဲကနေ ဆစ်ခနဲဖြစ်သွားတာမို့ ကျွန်တော်လည်း အိပ်ယာပေါ်မှာ ပြန်မှေးနေလိုက်တုန်း

“  သိပ်မလောနဲ့ ငါ့လူ။ မင်းရထားတဲ့ ဒဏ်ရာက သေးသေးမဟုတ်ဘူး။ သေလောက်တဲ့ဒဏ်ရာ။ မင်း စမ်းချောင်းထဲမှာ ရေစီးနဲ့မျောလာတာတွေ့လို့ ငါကယ်လာတာ ” 

လို့ အဖိုးကြီးပြောတဲ့စကားသံကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အားယူကာ မျက်စေ့ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ရင်း

“  ကျွန်တော် ဘယ်ကိုရောက်နေတာလဲ ” 

“  တောထဲကရွာမှာပဲ မြို့နဲ့တော်တော်ဝေးတယ်။ ဒါနဲ့ မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ မင်း ဘယ်ကလာတာလဲ ” 

ကျွန်တော်လည်း နာမည်ကို စဉ်းစားမိတော့မှ ဘယ်လိုမှ ဖော်လို့မရတာကြောင့်

“  ကျွန်တော့်နာမည် နာမည် ” 

ခေါင်းထဲကလည်း တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲလာတာကြောင့် အသာပြန်မှိန်းနေလိုက်ပါတယ်။ သူတို့ လည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကာ ပြန်ထွက်သွားကြပါတယ်။ သူတို့သားအဖက ကျွန်တော်နေကောင်းလာတဲ့အထိ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆေးကုပေးကြပါတယ်။ နောက်တော့မှ သိလိုက်ရတာက အဖိုးကြီးက မုဆိုးအလုပ်ရယ် တောင်ယာလုပ်တယ်။ ကောင်မလေးကတော့ သူ့သမီးလေးပေါ့။ ကောင်မလေးနာမည်က နော်စေးတဲ့။ အသက်ကတော့ ၁၈ /၁၉ လောက်ရှိမယ်။ နေ့စဉ်မြင်နေတွေ့နေကြတော့လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သံယောဇဉ်တွေက ဖြစ်လာပါတယ်။

တစ်နေ့ .. ကျွန်တော် ရေချိုးသွားရင်း ချော်လဲရာက ခေါင်းကိုထိသွားတာမို့ သတိပြန်ရလာတော့ အရင်ကအကြောင်းတွေကို တစစနဲ့ အကုန်ပြန်မှတ်မိလာပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့သားအဖကို အကြောင်းစုံကို ပြန်ပြောပြလိုက်ကာ ပြန်ဖို့ကိစ္စကိုလုပ်တော့ ကောင်မလေးက ငိုနေပါတယ်။ သူ့အဖေက..

“  မင်း…ဒီကနေ ပြန်လို့မရဘူး ” 

“  ဘာ..ဘာ..ဖထီး..ဘာကြောင့်လဲခင်ဗျ ” 

“  အေး..မင်းကတော့ ဘယ်မှတ်မိတော့မှာလဲကွ။ ငါပြောပြမယ်။ မင်းနဲ့ ငါ့သမီးလေးက လင်မယားတွေ ဖြစ်နေကြပြီလေ။ မင်းဒဏ်ရာကို ငါတို့ဆေးကုပေးနေတုန်း နှစ်လအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေလေကွာ’

“  ဗျာ ” 

“  အေးကွာ..အားလုံးလဲလွန်ကုန်ပြီ။ လောလောဆယ်တော့ နားပါအုံး။ နောက်မှ သမီးကို မေးကြည့်တော့ ” 

လို့ပြောကာ ထွက်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိပဲ ဖြစ်နေရင်း ဘေးနားမှာငိုနေတဲ့ နော်စေးကို သတိရသွားပြီး။

“  နော်စေး ဖထီး ပြောသွားတာတွေက ” 

“  ဟုတ်တယ်ကို..အားလုံးအမှန်တွေပဲ ” 

‘ဟာ..ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ပြောပြပေးပါလား နော်စေး ” 

“  ဒီလို ကို ” 

“   …………………………………………….

…………………………………….    ”

……………………………………………….

နော်စေးတစ်ယောက် ရင်တွေ တဒိုင်းဒိုင်းခုန်နေပါတယ်။ သူစိမ်းယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက်နဲ့ အခုလို ဘယ်တုန်းကမှ နီးနီးကပ်ကပ် မနေဖူးရုံတင်မကပဲ အခုဟာက ပွေ့ဖက်ကာနမ်းတာပါ ခံလိုက်ရတော့လည်း အပျိုမလေးနော်စေးတစ်ယောက် ရင်ခုန်မယ်ဆိုလည်း ခုန်လောက်ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ဒဏ်ရာကြောင့် အပြင်းဖျားနေတုန်း လိုအပ်တာတွေကို ပြုစုပေ့းနေတုန်း ကယောင်ကတမ်းနဲ့ သူကလက်ကိုဆွဲပြီး ဖက်နမ်းတာ ခံလိုက်ရတာမို့ ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထကာ ရှက်သလိုလို ရွံ့သလိုလို ကြောက်သလိုလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မပြောရဲ။ တစ်ယောက်တည်း ညဖက် အိပ်ယာထဲ ပြန်စဉ်းစားမိရင် ကျေနပ်သလိုလို ဒေါသထွက်သလိုလိုနဲ့ လွန်ဆွဲနေပါတယ်။ နောက်နေ့တွေရောက်တော့ သူ့ကိုသတိထားကြည့်မိတော့ သူကတော့သိမယ်မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခါများထပ်ဖြစ်မလား။ စိတ်တွေကစားနေကာ တစ်ယောက်တည်း မရိုးမရွလေး ဖြစ်နေပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း သူနေကောင်းလာတော့ အနေကလည်း နီးတာကြောင့် တစ်ရက် အပါး ယာထဲသွားတဲ့အချိန် အလုပ်တွေလက်စသတ်ပြီး ရေမိုးချိုးဖို့ အိမ်ပေါ်တက်ကာ အဝတ်အစားတွေယူရင်း သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ စာအုပ်လေးဗိုက်ပေါ်တင်ကာ ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ လူကသာအိပ်ပျော်နေတာပါ။ပုဆိုးအောက်က သူ့ဟာကြီးက ထိုးထိုးထောင်ထောင်နဲ့မို့ ရင်ထဲထူပူဖိန်း ရှိန်းသွားကာ လှမ်းလက်စခြေလှမ်းတွေတောင် ရပ်သွားရပါတယ်။ အသာလေးစောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်တော့ အိပ် နေရင်းယောင်လို့ လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်နေတာကိုလည်းတွေ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ အဝတ်အစားကိုယူလိုက်ကာ အိမ်နောက်ဖက်က စမ်းချောင်းလေးထဲမှာ အဝတ်တွေကိုချွတ်ကာ ရေချိုးနေလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ရင်လျားထားတဲ့ထမီကို ဖြေချလိုက်ကာ စိတ်ကြိုက်ပွတ်သပ်ရေချိုးလိုက် အဝတ်တွေကိုလျှော်လိုက်နဲ့ နာရီဝက်လောက် ကြာသွားပါတယ်။ သူများနိုးလာကာ အိမ်ပေါ်ကနေ ချောင်းကြည့်နေမလားလို့ စိုးရိမ်စိတ်လေးနဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ပြတင်းပေါက်မှာ ဘာမှမတွေ့တော့မှ သက်ပြင်းချကာ ထမီလေးကိုရင်လျား တဘက်လေးခြုံလိုက်ကာ အဝတ်တွေကိုယူလို့ အိမ်ပေါ်ကိုပြန်တက်လာပါတယ်။

အိမ်ပေါ်ရောက်တော့ သူ နိုးနေပါတယ်။ သူ့ကိုကြည့်ရတာ အနည်းငယ် မောဟိုက်နေတဲ့ပုံစံပေါက်နေလို့

“  အလို သူများ ချောင်းကြည့်မိသွားလားမသိဘူး။ ဒုက္ခပါပဲ ” 

စိုးရိမ်စိတ်ကလေးနဲ့ အသာလေးအခန်းထဲဝင်လိုက်ကာ သနပ်ခါးသွေးနေတုန်း နောက်ကနေ ခါးလေးကို လှမ်းဖက်လိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ရင်ထဲ ဒိုင်းခနဲဖြစ်သွားကာ အော်မလို့လုပ်တော့ သူ့လက်ဝါးကြီးက ပါးစပ်ကိုလာပိတ်ထားတာမို့ အသံမထွက်လိုက်ပါဘူး။ သူ့လက်တစ်ဖက်ကလည်း ထမီပေါ်ကနေ နို့တွေကို လျှောက်ပွတ်နေသလို သူ့လျှာကြမ်းကြီးနဲ့ ကျောကနေ ဂုတ်ပိုးအထိ ယက်တင်ပေးလိုက်တာကြောင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်သွားကာ ခေါင်းလေးပါ ပုဝင်သွားပါတယ်။ သူ့လက်တွေကို အတင်းတွန်းကာ ဖယ်နေပေမယ့် ခိုင်မြဲလှတဲ့ သူ့လက်တွေကို ထိထိရောက်ရောက် မဖယ်ရှားနိုင်ပါဘူး။ ရုန်းရင်းကန်ရင်း ရင်လျားထားတဲ့ထမီက ပြေကျသွားတာမို့ သူ့ကို နို့တွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကိုင်ခွင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။

အကာအကွယ်မဲ့နေတဲ့ ရင်သားတွေကို လက်နဲ့လိုက်အုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေပေမယ့် သူ့လက်က နို့တစ်လုံးကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်မိသွားကာ ဆုပ်နယ်တာကိုခံလိုက်ရတဲ့အပြင် နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုပါပွတ်ဆွဲကာ အချေခံနေရပါတယ်။ သူ့ပါးစပ်ကလည်း နားရွက်လေးကိုငုံလိုက်ကာ နားပေါက်လေးထဲ လျှာလေးထိုးကာ ကလိပေးနေလို့ ရှိသမျှအားအင်တွေ တစ်စစနဲ့ ကုန်ခမ်းလာပါတယ်။ ရုန်းရင်းကန်ရင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲကို ပြိုဆင်းသွားတာမို့ သူက ပါးစပ်ကိုအုပ်ထားတဲ့လက်ကို လွှတ်လိုက်ရင်း အလိုက်သင့်လေး ပွေးထားလိုက်ကာ မဟတဟလေးဖြစ်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းသားလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းထူကြီးနဲ့ စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တလှပ်လှပ်ခုန်နေတဲ့ ရင်ခုန်သံတွေနဲ့အတူ အပျိုရိုင်းမလေး နော်စေးတစ်ယောက် သူ့ရဲ့အပြုအစု အယုအယတွေအောက် အရည်ပျော်ကျသွားပါတော့တယ်။

သူ့နှုတ်ခမ်းထူကြီးတွေအောက်မှာ အထဲက ကလီစာတွေပါ ပြုတ်ထွက်မတတ် အတွေ့ထူးကိုခံစားလိုက် ရတုန်း သူ့လျှာကြီးကလည်း နော်စေးပါးစပ်ထဲကို အတင်းထိုးဝင်လာကာ အထဲမှာမြွေတစ်ကောင်လို လိုက်ကာ ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း လျှာလေးကိုပါ ပွတ်ကာဆွဲသွားလို့ တစ်ချက်တစ်ချက်ပြန်ကာ မသိမသာလေး ထိုးပေးနေမိပါတယ်။ အရှိန်လွန်ကာ နော်စေးလျှာလေးအပြင်ကို ထွက်သွားမိရင် သူကလျှာကို နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြား စုပ်ယူလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်ကလည်း နို့အုံကျစ်ကျစ်လေးကို ပွတ်ပေးနေတာမို့ နော်စေးလည်း အရသာတွေတရှိန်းရှိန်း တက်လာကာ သူ့ကိုခပ်တင်းတင်းလေး ပြန်ဖက်ထားမိလိုက်ပါတယ်။ နောက် သူက လည်တိုင်လေးကို အရာထင်သွားအောင် စုပ်ပေးလိုက်ပြီး အောက်ကိုဖြည်းဖြည်းလေး ဆင်းလိုက်ကာ ရင်ညွန့်လေးကိုနမ်းလိုက်တော့ တစ်ချက်ကော့တက်သွားမိပါတယ်။

နောက်တော့ နော်စေးမျှော် လင့်ထားသလို နော်စေးနို့လေးတစ်လုံးကို လျှာလေးနဲ့ယက်ကာတင်ပေးလိုက်တော့ ယားသလို ကျင်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲထည့်ငုံကာ ဖွဖွလေးစို့ပေးပြန်ပါတယ်။ နော်စေးရင်ထဲမှာတော့ ကြောက်တာရော ကျေနပ်တာရော ဝေခွဲလို့မရတော့ပါဘူး။ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်တောင် လက်နဲ့မကိုင်ဖူးတဲ့ အပျိုစင်နို့လေးကို သူက ပိုင်စိုးပိုင်နင်းနဲ့ တပြွတ်ပြွတ်စို့ပေးနေရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကို သွား လေးနဲ့မနာအောင် ကိုက်ပေးလိုက်ရင်း လျှာဖျားလေးနဲ့ထိုးကာ ကလိပေးနေတော့ နော်စေးလည်း ဘယ်လိုမှကို ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ သူ့ခေါင်းလေးကို ဖက်ထားလိုက်ရင်း ရင်ဘတ်လေးပါ ကော့ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

နော်စေးရင်လျားထားတဲ့ ထမီကလည်း ခါးလည်မှာပဲ ရှိပါတော့တယ်။ ဘာတွေဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ သူလုပ်သမျှအရသာတွေ့လို့ ငြိမ်ခံနေမိပါတယ်။ လက်တစ်ဖက်ကလည်း ပေါင်တန်လေးတွေကို အသာရွရွလေးပွတ်ပေးလိုက် ပေါင်တွင်းသားလေးတွေကို ပွတ်ပေးလိုက်နဲ့ မထိတထိလေးလုပ်ပေးနေတာမို့ နော်စေးပေါင်လေးနှစ်လုံးလည်း မသိမသာလေး ကားပေးလိုက်မိပါတယ်။

အို.. သူတော်တော်လေးကို ဆိုးနေပါပြီ။ နော်စေး ပေါင်ကြားထဲကို လက်ဝါးနဲ့အုပ်ကာ ကိုင်ပေးလိုက်ရင်း အပေါ်အောက် ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးနေပါတယ်။ အပေါ်ကနို့စို့ပေးလို့ ကောင်းတဲ့အရသာရော အောက်ကစောက်ဖုတ်ကိုပွတ်ပေးလို့ ကောင်းတဲ့အရသာပါ နှစ်မျိုးရောကာ ခံစားလိုက်ရပြီမို့ နော်စေးလည်း ပါးစပ်လေးဖွင့်ဟကာ ညည်းသံလေးတွေပါ ထွက်လာပါတော့တယ်။ နော်စေးနို့တွေကို အားရအောင်စို့ပေးပြီးတော့ သူ့မျက်နှာကြီးက အောက်ကိုတဖြည်းဖြည်းဆင်းသွားပါတယ်။ နောက်တော့ နော်စေးပေါင်ကြားထဲခေါင်းဝင်ကာ သူ့လျှာကြမ်းကြမ်းကြီးနဲ့ နော်စေးစောက်ပတ်လေးကို အပြားလိုက်ယက်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ရင်ထဲမှာဖော်မပြနိုင်တဲ့အရသာကြီးကို စတင်ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ စောစောက ခံစားလိုက်ရတာတွေနဲ့ ဘာမှကိုမဆိုင်ပါလား။

အောက်ကနေအပေါ်ကို ယက်တင်လိုက်တဲ့အခါ နော်စေးအစေ့လေးကို သူ့လျှာနဲ့ထိလိုက်မိတိုင်း ဓါတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။ နော်စေးစောက်ပတ်လေးကို လက်နဲ့ အသာလေးဖြဲကာ သူ့လျှာနွေးနွေးကြီးကို ထိုးထည့်ကာ အထဲမှာ မွှေနှောက်ပေးနေရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် အစေ့လေးကို နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားထည့်ကာ စုပ်ပေးလိုက်တာမို့ နော်စေးလည်း ဘယ်လိုမှကို မခံစားနိုင်တော့ပဲ သူ့ခေါင်းကဆံပင်တွေကို ဆွဲကိုင်ကာ ကုန်းပေါ်ကိုဆွဲတင်ထားတဲ့ ငါးတစ်ကောင်လို အသက်ကို မနည်းလုကာ ရှူနေရပါတယ်။ အဲဒီလို အရသာထူးတွေပေးနေတုန်း နော်စေးစောက်ပတ်လေး တင်းခနဲဖြစ်သွားလို့ သတိထားမိတော့ သူက လက်ချောင်းလေးနဲ့ နော်စေးစောက်ပတ်ထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်တာကို သိလိုက်ရပါတယ်။ ဒါလေးထည့်တာတောင် ကြပ်နေရင် သူ့ဟာကြီးနဲ့ဆို တော်ပါ့မလားလို့တောင် စိတ်ပူမိတယ်။

နော်စေးလည်း ရှိသမျှအားနဲ့ သူ့လက်ချောင်းလေးကို အထဲကနေ ကြွက်သားတွေနဲ့ ညှစ်ပေးထားလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း တဖြည်းဖြည်း လက်ချောင်းလေးကို အထဲကို ဝင်သထက်ဝင်အောင် ထိုးသွင်းလိုက်ရင်း နော်စေးအစေ့လေးကို လျှာနဲ့ တရစပ် ယက်ပေးနေပါတယ်။ နော်စေးစိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုပြောပြရမှန်းမသိအောင်ကို အရသာတွေက လှိုက်လှိုက်တက်လာကာ ကောင်းလွန်းလို့ ဖင်ကြီးကိုကြွကြွပေးနေကာ သူ့ဆံပင်တွေကိုလည်း ကျွတ်ထွက်မတတ် ဆွဲဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်မိပါတယ်။

ငါးမိနစ်လောက်နေတော့ နော်စေးတစ်ကိုယ်လုံး သိမ့်သိမ့်တုန်သွားကာ အထဲကနေ တစ်ချက် ကျဉ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး တစ်သက်တာလုံး မခံစားဖူးတဲ့ အရသာထူးကို အီဆိမ့်သွားအောင် ခံစားလိုက်ရပါတော့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ခေါင်းကိုအတင်းဆွဲကာ ပါးနှစ်ဖက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း နော်စေးနှုတ်ခမ်းလေးကိုပြန်ကာ စုပ်ယူပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ သူက နော်စေးပေါင်ကြားထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ဟာကြီးကို လက်ကကိုင်လို့ အရည်တွေစိုရွှဲနေတဲ့ နော်စေးစောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးကို ဖိကာပွတ်ဆွဲပေးနေပါတယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်လိုများ ခံစားရအုံးမလဲဆိုတဲ့ အသိလေးတွေနဲ့ မချင့်မရဲလေးဖြစ်သွားကာ အားမလိုအားမရလေသံလေးနဲ့

“  ကို.. နော်စေးကို ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ နော်စေး မခံစားနိုင်တော့ဘူး ” 

နော်စေးဆီက အချက်ပြသံလေးကြားလိုက်ရတော့ သူကလည်း သူ့လီးကြီးကို နော်စေးစောက်ပတ်ဝကို တေ့ကာ နည်းနည်းလေးဖိသွင်းလိုက်ပါတယ်။ နည်းနည်းလေးဝင်တယ်ဆိုပေမယ့် အထဲမှာပြည့်ကျပ်နေလို့ သူ့ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်လေးနဲ့ဆီးကာ တွန်းထားလိုက်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ ကြောက်ရွံစိုးရိမ်စိတ်လေးနဲ့ရော သူ့ဟာကြီးကို အဆုံးအထိဝင်သွားရင် ကောင်းမှာပဲဆိုတဲ့ အသိနဲ့ပါ ရောထွေးနေပါတယ်။ သူကလည်း ဒီလိုကိစ္စတွေကို ကျွမ်းကျင်နေသူပီပီ နော်စေးကို နှုတ်ခမ်းလေးကိုဖမ်းကာ စုပ်ပေးလိုက်ရင်း နောက်ထပ်နည်းနည်းချင်း ဝင်အောင် သွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ တစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားတဲ့အခါ အထဲက မခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်နေပါတယ်။ အထဲကနေ တစ်ခုခုက တားဆီးထားသလိုဖြစ်ကာ သူလည်း ဆက်သွင်းဖို့ ခက်ခဲနေပါတယ်။

သူက သူ့လီးကြီးကို အသာလေးပြန်ထုတ်လိုက်ကာ တစ်ဝက်လောက် ဖြည်းဖြည်းလေး အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးလိုက်ရင်း လက်ကနို့အုံလေးကို ချေပေးလိုက် နော်စေးနားသီးလေးကို ပါးစပ်လေးထဲထည့်ကာ စုပ်ပေးလိုက်ဆိုတော့ စောစောကနာကျင်ခံစားနေရတာတွေ တဖြည်းဖြည်းလျော့လာ ကာ မအရသာကောင်းလေးတွေကို စတင်ခံစားနေရပါတယ်။

နောက်တော့သူက နော်စေးခါးလေးကို လက်နဲ့ကိုင်ကာ သူ့လီးကြီးကို နော်စေးစောက်ပတ်ထဲကို အားစိုက်ကာ ထိုးသွင်းလိုက်တော့ အထဲမှာပိတ်ဆို့တားဆီးနေတဲ့ နော်စေးအမှေးလေးကို မညှာမတာ ထိုးခွဲလိုက်ပါတော့တယ်။ နော်စေးလည်း အသည်းခိုက်သွားလောက်အောင် နာကျင်သွားတာမို့ အော်လိုက်ပေမယ့် သူက ခပ်မြန်မြန် နော်စေးပါးစပ်ကို လက်နဲ့လှမ်းပိတ်လိုက်တာမို့ နော်စေးအော်သံဟာ သူ့လက်ဝါးအောက်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားရပါတယ်။ နောက်တော့ သူက တဖြည်းဖြည်းချင်းထုတ်လိုက်ကာ နော်စေးကိုပြလိုက်တော့ သူ့လီးကြီးမှာ သွေးစလေးတွေကပ်နေတာကို တွေ့လိုက်မိတော့ ဝမ်းနည်းသလိုလို ကြောက်နေသလိုခံစားမိပါတယ်။

နာကျင်မှုတွေကို ခံစားလို့မဆုံးခင်မှာပဲ သူက နော်စေးနို့လေးတစ်လုံးကို ကောက်ကာစို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်တစ်ဖက်ကလည်း နို့တစ်လုံးကိုခြေပေးလိုက်တော့ နာကျင်မှုတွေတစ်စစ သက်သာလာပါတယ်။ အောက်ကလည်း တစ်ချက်ခြင်းမှန်မှန်လေးသွင်းပေးနေတာမို့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရသာတွေ့လာပါတယ်။

နော်စေးလည်း အောက်ကနေ သူ့လီးတစ်ချက်ဝင်တိုင်း အဆင်ပြေပြေလေးဖြစ်အောင် အနေအထား လေးတွေပါ ပြင်ပေးတတ်လာပါတယ်။ နောက်တော့ သူ့ကျောပြင်ကြီးကိုပါ ဖက်ထားလိုက်ကာ လက်နဲ့ သူ့ကျောပြင်အနှံ့ လိုက်ပွတ်ပေးနေမိပါတယ်။ သူကလည်း အသွင်းအထုတ်မှန်မှန်လေး လုပ်ပေးနေတာမို့ အချက်တိုင်း အချက်တိုင်း အတွင်းနံရံတွေကို ပွတ်ဆွဲသွားတဲ့ အရသာကောင်းလေးကို တစ်စစနဲ့ ခံစားနေတာမို့ ကျေနပ်မှု အပြည့်နဲ့ ထူးခြားတဲ့အရသာကို အဆုံးစွန်အထိ ခံစားချင်နေပါတယ်။ နောက်တော့ သူ့ဆောင့်ချက်တွေက ပိုမြန်လာပါတယ်။

ဆောင့်ချက်တွေမြန်လာတာနဲ့အမျှ နော်စေးလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် ရှိသမျှအားလေးနဲ့ သူ့ဟာကြီးကို အထဲကနေ ညှစ်ပေးလိုက်မိပါတယ်။ နော်စေးခြေ ထောက်နှစ်ချောင်းလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ခါးမှာ ချိတ်သွားပါတယ်။ အားရပါးရ သူလုပ်ပေးနေရင်းက နော်စေးပေါင်နှစ်လုံးကို သူ့ပုခုံးပေါ်ကိုဆွဲကာထမ်းလိုက်ရင်း နော်စေးကို သူစိတ်ရှိလက်ရှိ ဆောင့်ပေးပါတော့တယ်။ နော်စေးလည်း ပိုပြီးထူးတဲ့အရသာကို ခံစားနေရလို့ ခဏလေးပဲ တစ်ကိုယ်လုံးကရှိတဲ့ အကြောတွေ ရှိန်းခနဲဖြစ်သွားကာ ကျေနပ်မှုအပြည့်နဲ့ အထဲကနေသေးပေါက်သလို အရည်တွေထွက်လာတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။

သူကလည်းအားကျမခံ နော်စေးကို တစ်စက္ကန့်မှအနားမပေးပဲ လုပ်နေရင်း ဓါတ်လိုက်သလို တုန်တက်သွားပြီး တစ်ချက်နှစ်ချက် တွန့်တက်သွားကာ နော်စေးစောက်ခေါင်းလေးထဲကို သူ့လီးထဲက အရည်ပူပူနွေးနွေးတွေကို တပျစ်ပျစ်နဲ့ ပန်းထုတ်ပေးလိုက်ကာ နော်စေးကိုယ်ပေါ်ကို သူ့ကိုယ်လုံးကြီးပိကျလာပါတယ်။ နောက်တော့ သူက အရှိန်မသေသေးပဲ နော်စေးနှုတ်ခမ်းလေးတွေကိုပါ တပ်မက်စွာနဲ့ နမ်းရှိုက်ပေးနေတာမို့ နော်စေးလည်း ရှိသမျှ အသွေးအသားတွေ သာမက ရိုးတွင်းချဉ်ဆီအထိပါ ဆိမ့်သွားအောင် ကောင်းလွန်းတာကြောင့် သူ့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေး ပြန်ကာဖက်ထားလိုက်မိပါတော့တယ်။

………………………………………………………..

“  ဟိုက်…မှားတာမှ အကြီးအကျယ်ပါပဲ ” 

ကျွန်တော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပါဘူး။ အိမ်က ခိုင်တို့တစ်တွေကတော့ ကျွန်တော့်ကို သေပြီလို့ ထင်ကြမှာပဲ။ အခုမှတော့ ဆက်ပေါင်းရုံကလွဲလို့ ဘာတတ်နိုင်တော့မှာလဲ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ နော်စေးနဲ့ ကျွန်တော် သူတို့ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ထောင်ပြုလိုက်ကြပါတယ်။ အိမ်ထောင်ကျပြီး မကြာခင် မြို့တက်ဈေးဝယ်နေတုန်း ကျွန်တော် ခိုင့် ဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါတယ်။

“  ဟယ်လို…ခိုင်လား..မောင်..ပါ ” 

“  ဟင့်..ဟင့်..အီး..ဟီး..မောင်..မောင်..ဟုတ်ပါတယ်။ မောင်အစစ်ပါနော် ” 

“  ဟုတ်တယ် မောင်ပါ ခိုင်ရဲ့ အခုမောင် ×××× ကနေဆက်နေတာ ” 

“  မောင့်ကို အားလုံးကသေပြီလို့ ထင်နေကြတာ။ မောင့်ကို သပိတ်တောင်သွတ်ပြီးနေပြီ။ အခုလိုမထင်မှတ်ပဲ ပြန်တွေ့လိုက်တော့..ဟီး ဟီး.. မောင်ရယ် ” 

“  မငိုနဲ့တော့ ခိုင်။ မောင်လည်း နှစ်လလောက် သတိမေ့သလို ဖြစ်နေတာ။ မောင် မကြာခင်ပြန်လာမယ် ” 

“  ပြန်လာမယ်။ အီး..ဟီး..မောင်ရယ်။ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး မောင်ရယ် ” 

“  ဟင်..ဘာဖြစ်လို့လဲခိုင် ” 

“  မောင်ပျောက်နေတဲ့ နှစ်လအတွင်း အဖြစ်အပျက်တွေက တော်တော်လေးကို ထူးတယ်မောင်။ ကိုထက်အောင်တို့ မိသားတစ်စုလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ။ ဆေးကိစ္စတွေရော မှောင်ခိုကိစ္စတွေရော နောက်ပြီး နော်မူတို့အဖေစခန်းကိုလည်း တပ်ကနေ သိမ်းလိုက်ပြီ။ သူ့အဖေရော နော်မူပါ တိုက်ပွဲမှာကျသွားကြပြီ။ မောင့်ကိုလည်း သည်းသည်းမည်းမည်း လိုက်ရှာနေကြတယ် ” 

“  ဘာဆိုင်လို့လဲ မောင်က ထက်မောင်မှမဟုတ်တာ ” 

“  ထက်မောင်မဟုတ်လဲ မောင်က ကိုထက်မောင်အဖြစ်နဲ့ နော်မူ့ကို လက်ထပ်ထားတယ်လေ ” 

“  ဟေ ဟုတ်သားပဲ ” 

“  အဲဒါမောင့်ကို အဖွဲ့ပေါင်းစုံပဲ လိုက်နေကြတယ်။ လောလောဆယ်တော့ မောင် ရှောင်နေမှဖြစ်မယ် ” 

“  အေးပါ ဒါနဲ့ သားလေးရောနေကောင်းရဲ့လား။ခိုင်ရောအဆင်ပြေလား ” 

“  ခိုင့်အတွက်ကိုမပူပါနဲ့။ သားလေးလည်းကောင်းတယ်။ အဖေတို့အိမ်မှာ ခေါ်ထားတယ်လေ ” 

“  ဒါဆို မောင်ဘာလုပ်ရမလဲ ” 

“  မောင် လောလောဆယ်တော့ ရှောင်နေပါအုံး။ ကိုထက်အောင်ကိုလည်း ဘယ်မှာဖမ်းထားမှန်းတောင် မသိသေးဘူး။ အဖေတော့ အဲဒီကိစ္စတွေ လိုက်စုံစမ်းနေတယ်။ နောက်တော့ ပြန်ဆက်သွယ်လိုက်နော် ” 

“  စိတ်ချခိုင် မောင် နောက်မှပြန်ဆက်သွယ်မယ် ” 

ကံဆိုးတာလား ကံကောင်းတာလားတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ကံတရားကတော့ မျက်လှည့်ဆန်လွန်းလှတယ်။ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာကိုတောင် ပြန်ခွင့်မရှိတော့တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေပါလား။ အို ရောက်တဲ့နေရာ ကျတဲ့ဇာတ်ရုပ်တော့ ပီပြင်အောင်နေရတာပေါ့လို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပါတော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ နော်စေးနဲ့ အတူတူပေါင်းသင်းနေထိုင်နေရင်းက နှစ်လလောက်ကြာတော့ နော်စေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာပါတယ်။ နော်စေးမှာ ကိုယ်ဝန်နဲ့ဆိုတော့ ငတ်တစ်လှည့် ပြတ်တစ်လှည့်နဲ့ဆိုတော့ စားဖို့သောက်ဖို့ ရှာဖွေရတော့တာပေါ့။ အနီးနားက ကောင်မလေးတွေကို လိုက်ရှာမိလိုက်တော့ တွေ့တာပါပဲ။ ဘေးအိမ်က ကောင်မလေးပါ။ နော်ဖောလို့ပဲ မှတ်လိုက်ပါတော့။ တော်ကီတွေ ဟိုပစ်ဒီပစ်နဲ့ တော်တော်လေးညက်လာပါတယ်။ သူနဲ့က တောင်ယာချင်းကလည်းကပ်လျက်ဆိုတော့ နည်းနည်းလေးပဲ ကိုယ့်ဖက်ကလှုပ်ရှားလိုက်ရင် အဆင်ပြေပြီ။ သူကလည်း အချိန်မရွေး အိမ်ကိုဝင်ထွက်နေတော့ ကြံစမ်း ကြံစမ်း။ တစ်နေ့…

မနက်ပိုင်း အိပ်ယာထခါစလေး ဖွားဖက်တော်လေးက တောင်နေတာမို့ ရန်ရှာဖို့လိုက်ရှာတော့ အကြံတစ်ခုရလိုက်တယ်။ နော်စေးကိုကြည့်လိုက်တော့ မီးဖိုထဲ ချက်ပြုတ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ သွားတိုက် မျက်နှာသစ် မနက်စာကို ကမန်းကတမ်းဆွဲလိုက်ပြီး နော်စေးကို နောက်ကနေ သိုင်းဖက်လိုက်ပါတယ်။

“  ကို..ဘာလဲကွာ စောစောစီးစီး မိုးမလင်းသေးဘူး ” 

“  ချစ်လို့ပါကွာ ချစ်မယ်နော် ” 

လို့ပြောကာ နောက်ကနေဖက်ထားရင်း နို့တွေကို နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  ကို..မရဘူးကွာ သိပ် မကဲနဲ့တော့ အထဲက ကလေးကို ထိနေမယ်နော် ” 

“  ကိုမရတော့လို့ပါ နော်စေးရာ။ ဒါဆို လက်နဲ့ဖြစ်ဖြစ် လုပ်ပေးပါလား ” 

ပြောနေရင်းက လည်းဂုတ်သားလေးကိုဖမ်းကာ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အောက်ကကောင်ကလည်း နော်စေးဖင်ကို ထောက်ထားလိုက်ပါတယ်။

“  အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ တော်ကြာ ဖထီးဆာရော့မယ် ” 

“  လုပ်ပါကွာ။နော်စေးက လိမ္မာတယ်နော် ” 

လို့ပြောလိုက်ရင်း လက်က အောက်ဖက်ကို ဆင်းသွားကာ နော်စေးစောက်ပတ်လေးကို ပွတ်ပေးနေပါတယ်။

“  ကိုရယ် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ” 

“  လုပ်ပါနော်စေးရာ နော် ” 

လို့ပြောလိုက်ရင်း နော်စေးကို ဆွဲလှည့်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နော်စေးလက်တစ်ဖက်ကိုလည်း ကျွန်တော့်လီးပေါ်ကို တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နော်စေးကလည်း မငြင်းနိုင်တော့ပဲ ကျွန်တော်လီးကို ပုဆိုးပေါ်ကနေ ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း အတွင်းခံဝတ်မထားတဲ့ နော်စေးကရင်အင်္ကျီလေးကို လှန်တင်လိုက်ရင်း နို့တစ်လုံးကိုစို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ နော်စေးလည်း ကျွန်တော်ခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေးပွတ်ပေးနေပါတယ်။ လက်တစ်ဖက်က နော်စေးဝတ်ထားတဲ့ ထမီကိုဖြေချလိုက်တော့ နော်စေးထမီလေး ကြမ်းပေါ်ကို ပုံကျသွားပါတယ်။ နော်စေးပေါင်ကြားထဲ လက်ထိုးထည့်ကာ စောက်ပတ်လေးကို လက်ဝါးလေးနဲ့ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ရင်း လက်ခလယ်နဲ့စောက်ပတ်ထဲကို နည်းနည်းလေးသွင်းကာ အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း နော်စေးကို ရှေ့နည်းနည်းကုန်းခိုင်းလိုက်ကာ နောက်ကနေ ဖင်နှစ်ခြမ်းကိုဖြဲလိုက်ပြီး စအိုဝလေးကိုရော စောက်ပတ်ကိုပါလျှာနဲ့တိုက်ကာ ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။

နော်စေးလည်း ကြမ်းပေါ်မှာ လေးဖက်ထောက်လေးနဲ့ ကျွန်တော်လုပ်သမျှငြိမ်ခံနေကာ ဖီးတွေတက်လာပါတယ်။ တံခါးဝနား လူရိပ်မြင်လို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကောင်မလေး နော်ဖော ကျွန်တော့်ကိုယာထဲသွားဖို့ လာခေါ်ရင်း ကျွန်တော် တို့လုပ်နေတာကို အကွယ်ကနေ ချောင်းနေပါတယ်။ ဒါပဲလေ ကျွန်တော်ဆင်ထားတဲ့ခွင်ထဲ အတိအကျဝင်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ပုဆိုးကိုချွတ်ချလိုက်ကာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ သူမြင်သာအောင် အသာလေးဂွင်းတိုက်ပြပါတယ်။ သူကတော့ ကျွန်တော်မြင်လားမမြင်လားမသိပါဘူး။ သေချာ တာတော့ သူအပြီးအထိဆက်ချောင်းနေမှာပဲ။ ကျွန်တော်လည်း နော်စေးစောက်ပတ်ကို အားရအောင်ကလိပေးလိုက်ပြီးတော့

“  နော်စေး ကိုယ့်ကို လီးပြန်စုပ်ပေးပါလား ” 

လို့ပြောလိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်နေပေးလိုက်တော့ နော်စေးလည်း ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ စုပ်ပေးပါတယ်။ နော်စေးကတော့ သူ့ကိုကျောပေးထားတော့ ဘယ်လိုမှကိုမသိနိုင်ပါဘူး။ နော်စေး နည်းနည်းကြာအောင်စုပ်ပေးလိုက်ပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော်ကနောစေးကိုယ်လေးကို တစောင်းလေးဖြစ်အောင်လုပ်လိုက်ရင်း သူ့ပေါင်လေးတစ်လုံးကို ဘေးကိုတွန်းချလိုက်ကာ ကျန်တဲ့ပေါင်တစ် ချောင်းပေါ်ကိုခွထိုင်လိုက်ရင်း နောက်ကိုပြူထွက်နေတဲ့ နော်စေးစောက်ပတ်လေးကို ကျွန်တော့်လီးတန်ကိုတေ့ လိုက်ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ထည့်လိုက်ပါတော့တယ်။

“  ကို ဖြည်းဖြည်းနော် ဗိုက်ထဲကကလေးကိုလည်း ညှာပါအုံး ” 

ကျွန်တော်လည်း အဝင်အထွက်ကို မှန်မှန်လေးလုပ်ပေးလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်ကနော်စေး နို့လေးတစ် လုံးကို ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ နော်စေးကျောပြင်လေးကိုလည်း အင်္ကျီလေးလှန်တင်လိုက်ပြီး လျှာနဲ့ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အင့် ဟင့် ဟင့် ကို..ယားတယ် ” 

“  ကောင်းလား နော်စေး ” 

“  ကောင်းတယ်ကို အဲဒီလောက်လေးပဲလုပ်ပေးပါ။အရမ်းကောင်းတယ်  ” 

ကျွန်တော်လည်း မှန်မှန်လေးလုပ်ပေးလိုက်ရင်း လက်မလေးနဲ့ နော်စေး စအိုဝလေးကို ဖိကာပွတ်ပေး လိုက်ပါတယ်။

“  ကို..ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ မဟုတ်က ဟုတ်ကတွေ ” 

နော်စေးပြောနေတာကို ကျွန်တော်ဂရုမစိုက်ပဲ ကျွန်တော် လက်ခလယ်လေးဝင်သွားအောင်သွင်းလိုက် ပါတယ်။ နော်စေးလာဖယ်တဲ့ လက်ကိုလည်း ဖမ်းချုပ်ထားလိုက်ပြီး လက်ခလယ်လေးကိုဆက်သွင်းလိုက်ရာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တစ်ချောင်းလုံးဝင်သွားပါတယ်။

“  ကို..ရင်ထဲမှာတမျိုးပဲကွာ အတတ်ကောင်းတွေ တတ်နေတယ် ” 

ကျွန်တော်လည်း တော်တော်လေးကြာတော့ ပြီးချင်လာတာကြောင့်

“  နော်စေး ကောင်းလားဟင် ကိုပြီးချင်လာပြီ ” 

“  ရတယ်ကို နော်စေးလည်း အရမ်းကောင်းတယ် ကိုထုတ်ချင်ရင်ထုတ်လိုက်လေ ” 

ဒါနဲ့ ကျွန်တော် နည်းနည်းသွက်သွက်လေးလုပ်ပေးလိုက်ကာ သုက်ရည်တွေကိုတော့ အပြင်မှာပန်းကာ ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နှစ်ယောက်လုံးအဝတ်တွေပြန်ဝတ်လိုက်ကြရင်း အာဘွားတွေပေးနေတုန်း အပြင်က ချောင်းနေတဲ့ နော်ဖောလေးလည်း အောက်ကိုအသာပြန်ဆင်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ခဏနေတော့ နော်စေးထည့်ပေးလိုက်တဲ့ ထမင်းချိုင့်ကိုဆွဲကာ နော်ဖောတို့အိမ်ဖက်ကိုသွားပြီး

“  နော်ဖောရေ..တောင်ယာထဲသွားစို့ဟေ့ နောက်ကျနေပြီ ” 

လို့ခေါ်လိုက်တော့ သူခေါင်းလေးငုံ့ကာ ရှက်သလိုမျက်နှာလေးနဲ့ ထွက်လာပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ နှစ်ယောက်သား ယာထဲကို ထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။ လမ်းရောက်တော့ သူကဘေးကနေလိုက်လာပါတယ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်က

“  နော်ဖော ဒီနေ့နောက်ကျလှချည်လား အိပ်ယာထ နောက်ကျနေလို့လား ” 

“  မ..မ…မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ” 

လို့ မလုံမလဲအသံလေးနဲ့ပြန်ဖြေပါတယ်။သူလည်းသူ့ဖာသာ ပြန်တွေးပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာမကြည့်ရဲကာ ဖြစ်နေတုန်းကျွန်တော်က မေးလိုက်မိတာကိုး။

“  နော်ဖော စောစောက အိမ်ဖက်ကို လာသေးလား။တွေ့လိုက်သလိုပဲ ” 

“  လာတယ်..ဟင်..မဟုတ်..မလာဘူး ” 

“  လာပါတယ်။ မှန်မှန်ပြောငါတွေ့လိုက်တယ်နော် ” 

“  မလာပါဘူး ” 

“  မလိမ်နဲ့နော်ဖော ငါတွေ့လိုက်တယ်။နင် ငါတို့ လင်မယားလုပ်နေတာတွေကို ချောင်းနေမှတ်လား ” 

“  အို ” 

လို့ပြောကာ ခေါင်းလေးငုံ့သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အခြေအနေကပေးလာပြီမို့ သူ့နားကိုကပ်ကာ ပုခုံးလေးကိုဖက်လိုက်ရင်း

“  ငါဘယ်သူမှ လျှောက်မပြောပါဘူးဟ။ နင်တွေ့တယ်မဟုတ်လား ” 

သူခေါင်းလေးပဲညိတ်ပြပါတယ်။ ရှက်လွန်းလို့ မျက်နှာလေးနီရဲနေကာ ခေါင်းလေးကိုသာ တွင်တွင်ငုံ့ထားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း လက်ကိုအောက်နားနည်းနည်းဆင်းလိုက်ပြီး လက်မောင်းလေးကိုကိုင်ကာ လက်ထိပ် ဖျားလေးနဲ့ နို့အုံဘေးသားလေးကို မသိမသာလေးပွတ်ပေးနေလိုက်ပါတယ်။

“  နော်ဖော..နင်လာတော့ ငါတို့ လင်မယားဘယ် အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလဲ” 

“  မသိဘူး..ဘာတွေလာမေးနေတာလဲ ကိုကြီးရာ ရှက်စရာ ” 

“  ဘာရှက်စရာလိုလဲ နင်လည်းအိမ်ထောင်ပြုရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးမလွဲမသွေကြုံရမှာပဲ ” 

“  မသိပါဘူး ကိုကြီးရာ ” 

“  အေး နင်မပြောရင် ငါတို့လင်မယားကို လာချောင်းတယ်လို့ ငါလိုက်ပြောမှာ ” 

“  အဲဒီလိုတော့မလုပ်ပါနဲ့ ကိုကြီးရာ ” 

“  ဒါဆိုရင်ပြောလေ ” 

“  ဟို..ဟို…ကိုကြီးက အမနော်စေး ဖင်ကို ယက်ပေးနေတုန်းက ရောက်နေတာပါ ” 

“  စောက်ပတ်ကို ငါယက်ပေးနေတုန်းလား ” 

“  အင်း ဟုတ်တယ် ” 

ကျွန်တော်လည်း လက်ကို နို့ပေါ်ကို နည်းနည်းခြင်း ရွေ့လာပါတယ်။ မသိမသာ ဖွဖွလေး ညှစ်ပေးနေလိုက်ပါတယ်။သူကလည်း နည်းနည်းရုန်းချင်ပေမယ့် ကျွန်တော်က တင်းတင်းလေးဖက် ထားတာမို့ သူရုန်းလို့မရပါဘူး။

“  အဲဒီတော့ နင်ဘယ်အထိ ဆက်ကြည့်သေးလဲ။ အပြီးအထိလား။ နင့်မမ ငါ့ကို စုပ်ပေးနေတုန်းကရော တွေ့လိုက်သေးလား ” 

“  ဟုတ် ” 

“  အဲဒီတော့ နင်စိတ်ထဲ ဘာတွေဖြစ်နေတုန်း ” 

“  ကိုကြီးရာ ဖယ်ပါ ဘာတွေမေးနေမှန်းမသိဘူး။နားရှက်စရာတွေ ” 

“  ပြောလေနော်ဖော ငါးမေးတာကိုနင်ပြော ” 

“  မသိတော့ဘူး ကိုကြီးရာ ကြောက်သလိုလို ရွံသလိုလိုတော့ရှိသား ” 

“  နင်ရော ငါအခုနေ အဲဒီလိုလုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ ” 

လို့မေးလိုက်တော့ သူ ကျွန်တော်ဖက်ထားတာကို အတင်း ဖယ်ပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို ဆွဲလှည့်လိုက်ကာ ပါးလေးတစ်ဖက်ကို နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အိုး..ကိုကြီးရာ..မကောင်းပါဘူးဖယ်ပါ ” 

“  ကောင်းအောင်လုပ်ပေးရင် ကောင်းပါတယ်ဟ။ နင် သာ ဘယ်သူမှ မပြောနဲ့ ” 

လို့ပြောရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းလေး ကိုကျွန်တော်ဖိကပ်ကာ စုပ်ယူပေးလိုက်ပါတယ်။လက်တစ်ဖက်ကလည်း နို့အုံလေးကို ခပ်နာနာလေးဖြစ်အောင် ညှစ်ပေးနေလိုက်ပါတယ်။သူလည်း အစပိုင်းတော့ နည်းနည်းရုန်းချင်ပေမယ့် နောက်တော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်တော်လုပ်သမျှမျက်လုံးလေးမှိတ်ကာ ငြိမ်ခံနေရရှာပါတယ်။

ဒါနဲ့ကျွန်တော်လည်း သစ်ပင်တစ်ပင်အကွယ်ဖက်ကို ဆွဲခေါ်သွားရင်း လက်ထဲကပစ္စည်းတွေကို ချလိုက်ရင်း သူ့ကိုဖက်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို အားရပါးရနမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း ခြေဖျားလေးထောက် ကာ ကျွန်တော်နမ်းတာကို ခံနေရင်း လက်ကလည်း ရင်ဘတ်ကြီးကို အားမရှိပဲတွန်းထားပါတယ်။ ကျွန်တော် လည်းလျှာကို သူ့ပါးစပ်ထဲဝင်အောင် ထည့်ပေးလိုက်ရင်း အထဲမှာမွှေနှောက်ပေးလိုက်တော့ ရင်ဘတ်ကိုတွန်းနေ တဲ့သူ့လက်တွေ ကျွန်တော့်ကိုလာဖက်ပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုယ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲမှီခိုင်းလိုက်ရင်း ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ အင်္ကျီ အောက်စလေးကို လှန်တင်လိုက်ပါတယ်။ ဘော်လီပေါ်ကနေပဲ နို့လေးကိုဆုပ်ကာ နယ်ပေးလိုက်ရင်း လည်တိုင် ကျော့လေးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ခေါင်းလေးမော့လို့ တဟင်းဟင်းနဲ့ အသံလေးတွေတောင် ထွက် လာပါတယ်။

လက်တစ်ဖက်က နောက်ကျောကိုသွားကာ ဘော်လီချိတ်တွေကို ဖြုတ်ပေးလိုက်တော့ ဘော်လီလေးက ချိတ်တွေပြုတ်သွားပါတယ်။ချောင်ကျနေတဲ့ဘော်လီလေးကို အပေါ်ကိုတွန်းတင်လိုက်ပြီး လက်ဝါးလေးနဲ့အုပ် ကာ ဖွဖွလေး နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် လက်နဲ့ညှပ်ကာ ဖိချေပေးလိုက်ပါတယ်။နော်ဖောလေးကတော့ဖီးတွေတက်ကာ ခိုညည်းသလိုမျိုး တအီးအီးနဲ့ မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ပါးစပ်လေးဟနေပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းကို အောက်ဆင်းလာကာ တင်းကျစ်လှပနေတဲ့ နို့လေးတစ်လုံးကို ငုံလိုက်ပြီး လျှာနဲ့နို့သီးခေါင်းလေးကို ထိုးပေးလိုက်ပါတယ်။

“  ကိုကြီး……အဟင့်..ဟင့် ” 

နို့သီးလေးကို လျှာနဲ့ထိုးလိုက် ခပ်နာနာလေး စို့ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေရင်း အောက်ကထမီလေးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ဖြေချလိုက်ပြီး လက်ထိုးသွင်းလိုက်တော့ စိုစွတ်နေတဲ့စောက်ပတ်လေးကိုစမ်းမိပါတယ်။

နို့သီးလေးကို စို့ပေးနေရင်းက အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် လက်ချောင်းလေးနဲ့ အသွားအပြန်လုပ် ပေးလိုက်ပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် စောက်စေ့လေးကို ခလုတ်တိုက်အောင် ပွတ်ပေးနေတာကြောင့် နော်ဖောတစ် ယောက် ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှီကာ မျက်စိလေးမှိတ်လို့အရသာထူးတွေခံစားနေရှာပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နော်ဖောဝတ်ထားတဲ့ထမီလေးလဲ အောက်ကိုပုံကျလာပါတယ်။

ထမီလေးကို မြေပြင်ပေါ်ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး နော်ဖောကို အသာလှဲစေကာ သူ့ပေါင်လေးနှစ်ဖက်ကိုဘေးဆွဲ ကားလိုက်ပြီး စောက်ပတ်လေးကို လျှာနဲ့စတင်ကာ ယက်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

“  ရှီး..ကိုကြီး….ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ငရဲတွေကြီးကုန်တော့မယ် ” 

ကျွန်တော်လည်း သူပြောနေတာကို ဂရုမစိုက်ပဲ စအိုဝလေးကနေ အပေါ်စောက်စေ့လေးအထိ လျှာနဲ့ ဖြည်းဖြည်းလေး တစ်ချက်ခြင်းယက်ပေးနေပါတယ်။ စောက်ခေါင်းလေးထဲကို လျှာလေးချွန်ကာ လှည့်မွှေပေး လိုက် စောက်စေ့လေးရောက်အောင် လျှာပြားနဲ့ယက်တင်ပေးလိုက် စောက့်စေ့လေးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့စုပ်ပေးလိုက် လုပ်နေရင်း လက်တစ်ဖက်ကလည်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ညှစ်ကာခြေပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေတာမို့ နော်ဖောလည်း ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အတင်းဖိကပ်ထားကာ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေပါတယ်။

နောက်တော့ သူလည်း တစ်ချက်ကော့တက်လာကာ ပြန်ကျသွားပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်တဲ့ပုံစံလေးနဲ့ ကျေနပ်မှုအပြည့် အပြုံးလေးတစ်ပွင့်နဲ့ ဆီးကြိုနေပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း လုံခြည်ကိုဖြေချလိုက်ရင်း သူ့ပါးစပ် နားကို လီးကိုလက်ကကိုင်ပြီးကပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  နော်ဖောလေး ကိုကြီးကို ပါးစပ်လေးနဲ့ငုံပေးနော် ” 

“  နော်ဖော မလုပ်တတ်ဘူး ” 

“  ပါးစပ်လေးဟထားလိုက် ကိုကြီးဟာ အထဲရောက်ရင် ရေခဲချောင်းစားသလို လျှာနဲ့စုပ်ပေးနော် ” 

လို့ပြောလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းဝကို တေ့ပေးလိုက်တော့ သူ့ပါးစပ်လေးဟလာပါတယ်။ နည်းနည်းလေးသွင်းလိုက် တော့ သူလည်းကျွန်တော်ပြောထားတဲ့အတိုင်း မစုပ်တတ်စုပ်တတ်နဲ့လုပ်ပေးရှာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မိုးလိုက်ပြီး စောက်ပတ်ကိုလိုးသလို တစ်ချက်ခြင်းသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

ခဏနေအရည်တွေ ရွှဲလာတော့မှ အောက်ကို ပြန်ဆင်းလိုက်ပြီး သူ့ပေါင်ကြားထဲနေရာယူကာ သူ့ခါးလေးကိုလက်တစ်ဖက်ကထိမ်း လိုက်ရင်း စောက်ပတ်ဝလေးကို ဒစ်ဖျားလေးတေ့လိုက်ကာ

“  နော်ဖောလေး..အစပိုင်းတော့နာမယ်နော် နောက်မှဖြည်းဖြည်းကောင်းလာလိမ့်မယ် ” 

“  နော်ဖောကြောက်တယ် ကိုကြီးရာ ” 

“  မကြောက်ပါနဲ့ ကိုကြီးအသာလေး လုပ်ပေးမှာပါ ” 

လို့ပြောလိုက်ရင်း နော်ဖောနှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်လိုက် ရင်း နည်းနည်းလေး သွင်းလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဒစ်ဖျားကြီးလည်း အထဲကိုကျပ်ကျပ်တည်းတည်းလေးဝင် သွားပါတယ်။နော်ဖောကတော့ နာလို့ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်လေးနှစ်ဖက်နဲ့ဆီးကာတွန်းထားပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း အထဲကို ဝင်သလောက်လေး ဖြည်းဖြည်းလေး အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးလိုက်တော့ အထဲကအရည်တွေရွှဲလာပါတယ်။ နောက်တော့မှ နည်းနည်းပြန်ထုတ်ကာ အရှိန်လေးနဲ့ဖိကာ သွင်းပေးလိုက် တော့ ကျွန်တော့်လီးကြီးဟာ နော်ဖောရဲ့ အပျိုစင်ဘဝလေးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်ရင်း အထဲကို တစ်ဝက်ကျော်ကျော်လောက်ဝင် သွားပါတော့တယ်။နော်ဖောလည်း နာကျင်ခံစားရလွန်းလို့ အတင်းရုန်းကန်နေ ပေမယ့် သူ့တင်ပါးကြီးတွေကတော့ ငြင်းဆန်တဲ့အနေနဲ့ ကော့တက်လာပါတယ်။

တစ်ချက်ခြင်း မှန်မှန်လေး အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးလိုက်ရင်း လက်ကလည်း နို့အုံလေးတွေကို ခြေပေး လိုက် ပါးစပ်ကလည်း လည်တိုင်လေးတွေနဲ့ နားသီးလေးတွေကိုစုပ်ပေးလိုက်နဲ့ ကလိပေးနေတာမို့ နော်ဖောလည်း နာကျင်မှုတွေ တစ်စစပျောက်လာကာ အထဲကို လီးတစ်ချက်ဝင်တိုင်း စည်းချက်ကျကျ ပြန်ကာ ကော့ပေးနေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။

“  နော်ဖောလေး ” 

“  ရှင် ” 

“  နာသေးလား ” 

“  စောစောက တော်တော်နာတယ်’

“  အခုရော ” 

“  ကောင်းတယ် ဒါပေမယ့် အရမ်းကျပ်နေတယ် အောင့်လည်းအောင့်တယ် ” 

“  ကိုကြီးကို ချစ်ရဲ့လား ” 

“  မေးနေဖို့လိုသေးလား ကိုကြီးရယ် ချစ်လွန်းလို့ပဲ ” 

“  နော်ဖောလေးကို အရမ်းချစ်တယ်ကွာ ” 

လို့ပြောရင်း နည်းနည်းလေးမြန်အောင်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..ကိုကြီးရယ်… ” 

“  ကောင်းလား ” 

“  ကောင်းတယ် အရမ်းတော့ မလုပ်ပါနဲ့နော် ” 

“  စောစောကလို အောင့်သေးလား ” 

“  မအောင့်တော့ဘူး ကောင်းတယ် ဒီအတိုင်းလေးပဲ လုပ်ပေးနော်’ ” 

လို့ပြေလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း နော်ဖော ခြေနှစ်ချောင်းကို ရင်ဘတ်မှာကပ်လိုက်ရင်း သွက်သွက်လေးလုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အ..အ…အ..အ…ကိုကြီးရယ်… ” 

“  ကောင်းလား ” 

“  ကောင်းတယ်…ကိုကြီးလုပ်ချင်သလိုလုပ်ပါနော် နော်ဖောခံနိုင်လာပြီ ” 

“  ချစ်လိုက်တာနော် ဖောလေးရာ အထဲမှာစီးပိုင်နေတာပဲ ” 

လို့ပြောလိုက်ရင်း နော်ဖောပေါင်တန်လေး နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်ထမ်းတင်လိုက်ရင်း အားရပါးရ ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ခဏနေတော့ အထဲကနေ ညှစ်ပေးထားတဲ့ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့လို့ ကျွန်တော်လည်း နော်ဖောစောက်ခေါင်းလေးထဲကို သုက်ရည်တွေပန်းထည့်လိုက်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို မှောက်ကျသွားပါတော့တယ်။

နှစ်ဦးသား ကာမအရသာကို တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ခံစားလိုက်ရပြီမို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်မလွတ် တမ်းဖက်ထားကြကာ နှုတ်ခမ်းလေးတွေ အပြန်အလှန်နမ်းပေးနေကြပါတယ်။ နောက်တော့မှ အဝတ်ကိုယ်စီပြန် ဝတ်လိုက်ကြရင်း ယာထဲကိုသွားကြပါတော့တယ်။ နော်ဖောတစ်ယောက်လမ်း လျှောက်နေတာ ကွတတလေး ဖြစ်နေတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။

နော်စေးမမွေးခင်အထိတော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ယာထဲသွားရင်းလမ်းမှာ ဆော်လိုက်ကြ ဟိုမှာ လည်း လူလစ်ရင်လစ်သလိုဆော်လို်က်ကြနဲ့ အဆင်ပြေချောမွေ့နေပါတယ်။

…………………………………………………………………………………………………………..

ကံကြမ္မာ လက်သီးပုန်း

ဒီလိုနဲ့ အဆင်ပြေချောမွေ့နေတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝလေး ပြောင်းပြန်လန်သွားအောင် ကံကြမ္မာကတော့ ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။အကြာင်းကတော့ ကျွန်တော့်ဇနီးလေး နော်စေးတစ်ယောက် မီးဖွားချိန် ရောက်တော့ မမွေးနိုင်ပဲ ကလေးရောမိခင်ပါ မီးတွင်းထဲမှာ ဆုံးပါးသွားခဲ့ပါတော့တယ်။

ကြေကွဲလွမ်းဆွတ်မှုတွေနဲ့ တစ်လလောက်တော့ ကျွန်တော် အရက်သမားကြီး လုံးလုံးဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဖထီးတစ်ယောက်လည်း သမီးစိတ်နဲ့ တစ်နှစ်လောက်အကြာမှာ ကျွန်တော့်ကို တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ပြီး လောကကြီးထဲကနေ လက်ပြ နှုတ်ဆက်သွားပါတော့တယ်။

……………………………………………………………………………………………………………

မထင်မှတ်ထားသော ဇာတ်ပေါင်း

ဒီကြားထဲ နော်ဖောလေးကို လစ်ရင်လစ်သလို ခေါ်စားနေရင်း တစ်နေ့ မှတ်မှတ်ရရ တီဗွီမှာ သတင်းကြေငြာသွားပါတယ်။ အစိုးရသစ် တက်လာလို့ ပြည်ပရောက်နေတဲ့သူတွေ ပြန်လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာကြောင့် ကျွန်တော်လည်း နယ်စပ်ဖက်ကူးကာ ထိုင်းနိုင်ငံကနေ တစ်ဆင့် လေယာဉ်နဲ့ မြန်မာပြည်ကိုပြန်လာပါ တယ်။ ခိုင့်ဆီကိုလည်း ကြိုတင်ဖုန်းဆက်ထားတာကြောင့် လာကြိုမယ်လို့လည်း သိထားတာမို့ လေယာဉ်မောင်း နေတာတောင် နှေးနေတယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။

လေယာဉ်ဆိုက်တော့ ရန်ကုန်လေကို အားရအောင်ရှူသွင်းလိုက်ရင်း ရင်ခုန်မျှော်လင့်ခြင်းတွေနဲ့ ခပ်မြန်မြန်လေးပဲ လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။ တစ်နာရီသာသာလောက် စစ်ဆေးမှုတွေလုပ်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ဧည့်သည်တွေကြိုတဲ့ဘက်ကိုထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ လာကြိုနေကြတဲ့ လူအုပ်အများကြီးထဲ ခိုင့်ကိုလိုက်ရှာနေတုန်း

“  မောင်…မောင်…မောင်..ခိုင်တို့ဒီမှာ မောင် ” 

လို့အသံကြားတော့ ကျွန်တော်လှမ်းကြည့်မိလိုက်တော့

သုံးနှစ်လောက်ရှိတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို လက်ကဆွဲလို့ ကျွန်တော့်ဆီကို ပြေးလာတဲ့ ခိုင့်ကို တွေ့လိုက်ရပါ တယ်။ ကျွန်တော်လည်း အမြန်ပြေးသွားလိုက်ကာ ခိုင်တို့သားအမိကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ရင်း အားရအောင်ငိုကြွေးလိုက်မိပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်တစ်သက်လုံး ထိမ်းသိမ်းမဲ့ကတိတစ်ခုကို မျက်ရည် စတွေကြားထဲက ခိုင့်ကိုပေးလိုက်မိပါတယ်။

“  ခိုင်…မောင်တို့နောက်တစ်ခါမခွဲကြတော့ဘူးနော်။ခိုင့်တို့သားအမိနဲ့ တစ်သက်လုံးအတူနေမယ်’ ” 

 လို့။

……………………………………………………………………………………………………………..

အထူးအားပေးကြပါသော မန်ဘာများခင်ဗျား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလေး ဒီမှာပဲ တစ်ခန်းရပ်ပါပြီ။ စတုန်းကတော့ ရေးကောင်းကောင်းနဲ့ ဆက်ရေးနေလိုက်တာ ဘယ်လိုလက်စသတ်ရမှန်းမသိတော့ နည်းနည်းလေး ကြားထဲမှာ အချိန်တွေကြာသွားတယ်။

ဖတ်ပြီး ကောင်းတယ်လို့ မဟုတ်ရင်တောင် တစ်စုံတစ်ခုသော စိတ်ကျေနပ်မှုပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်တောင် ရေးရကျိုးနပ်ပါတယ်။ နောက်ထပ် နှစ်အုပ်လောက်တော့ လာပါအုံးမယ်။ စောင့်မျှော်အားပေးကြပါနော်။

မန်ဘာမျာအားလုံးကို လေးစားလျက် kongweya (Ko Gyi Ngwe)


ပြီးပါပြီ။



ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း ( ၃ )

 ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း ( ၃ )

ရေးသားသူ - Ko Gyi Ngwe

မနက်ကြတော့ ကျွန်တော်အိပ်ယာထတာ နည်းနည်းနောက်ကျတာကြောင့် ရေမိုးချိုးပြီးဆင်းလာတော့ မနက် ၈း၃၀ လောက်ရှိနေပါပြီ။ ဒါကြောင့် စားသောက်ပြီး အိမ်ရှေ့မှာ ဂျာနယ်ထိုင်ဖတ်နေပါတယ်။ ခိုင်တို့သားအမိကတော့ နောက်မှာမီးပူတိုက်ရင်း စကားတွေပြောနေလိုက်ကြတာ ရေပက်မဝင်ပါပဲ။ သူ့အဖေကတော့ ရုံးသွားနေပါတယ်။ လှိုင်ကတော့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ပန်းကန်တွေဆေးလိုက်၊ဟိုဟာဒီဟာ လုပ်လိုက်နဲ့ပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ဂျာနယ်ဖတ်နေတုန်း ခိုင်က

“  လှိုင်ရေ.. နင့်အစ်ကိုကို ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်လောက် ပို့ပေးလိုက်ကွယ် မမ မအားလို့ ”

လို့ဆိုကာ ခိုင်းလိုက်တော့ တအောင့်နေတော့ လှိုင် ကော်ဖီခွက်လေးကိုင်ကာ လာချပေးပါတယ်။ အိမ်နေချင်းမို့ တီရှပ်လေးနဲ့ ချည်သားဘောင်းဘီပျော့လေးဝတ်ထားပေမယ့် တော်တော်လေးကိုကြည့်လို့ကောင်းပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်ထိုင်တဲ့ခုံမှာ လာထိုင်ပါတယ်။ ဆက်တီကလည်းနှစ်ယောက်ထိုင်ဖြစ်ပြီး အတွင်းခန်းရဲ့ အဝင်အဝဘေးမှာချထားတာမို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို အတွင်းကနေ မမြင်နိုင်ပါဘူး။ လှိုင်ကထိုင်ပြီးချင်း..

“  ကိုကြီးကို ကျေးဇူးတင်တယ်သိလား ”

“  ဟေ..ဘာကြောင့် ”

“  အော်.. လှိုင်တို့ တူလေးလား တူမလေးလား ရတော့မယ်လေ ”

“  ဟား..ဟား..ဘာများလဲလို့..မလိုပါဘူး။ ရပါတယ် ”

“  ဒါနဲ့ ကိုကြီး အလုပ်မသွားသေးဘူးလား ”

“  အေး သွားတော့သွားမယ်။ ခဏနေမှ ဘာလုပ်မလို့လဲ ”

“  မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်ဆို ဒီအချိန်သွားတယ်လေ။ အခု အိပ်ယာထနောက်ကျနေလို့ မေးတာ ”

“  သွားမှာပေါ့ နောက်ကျဆို ညကနည်းနည်း ပန်းသွားလို့။ အိပ်မပျော်လို့လေ ”

“  ဟုတ်လို့လား ”

“  လှိုင် ညကဘယ်အချိန်အထိ စာကျက်လဲ ”

လို့ ကျွန်တော်မေးလိုက်တော့ သူ့မျက်နှာက မလုံမလဲနဲ့

“  ကျက်ပါတယ် အစ်ကို တော်တော် ညနက်တဲ့အထိ ကိုကျက်တာ ”

“  ငါတို့အိပ်တော့ မကြားတော့ပါဘူး။ နင်ပြောတော့ ညနက်တဲ့အထိဆို ”

“  မဟုတ်ပါဘူး။ဟိုဟို ”

“  အင်း..ငါသိပြီ။ နင် ငါတို့ လင်မယားအသံတွေကို နားထောင်နေတာမဟုတ်လား ”

လို့ အစ်လိုက်တော့ သူဘာမှပြန်မပြောပဲ ခေါင်းလေးငုံ့သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အခွင့်အရေးရတုန်း ဘေးချထားတဲ့လက်လေးကို အသာလေးအုပ်ကိုင်လိုက်မိတယ်။

“  အို ”

လို့တိုးတိုးလေး အသံထွက်လာပါတယ်။ ရှက်သလို ကြောက်သလိုပုံစံလေးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတာ ကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ရှေ့ဆက်တိုးကာ လှိုင့်ပုခုံးလေးကို လှမ်းဖက်လိုက်ပါတယ်။ သူလည်း အသံတိုးတိုးလေးနဲ့

“  ကိုကြီး ဘာလုပ်တာလဲ.. အထဲမှာ မေမေတို့ရှိတယ် ”

“  ချစ်လို့ပေါ့ ကလေးရယ် ကိုကြီးမနေနိုင်တော့လို့ပါ ”

လို့ နားနားကို တိုးတိုးလေးကပ်ပြောလိုက်ရင်း ပါးလေးကို နမ်းလိုက်ပါတယ်။

“  အို..မဟုတ်တာ ကိုကြီးရယ် လွှတ်ပါ မြင်သွားရင်မကောင်းဘူး ”

လို့ပြန်ပြောလိုက်ရင်း ခေါင်းလေးကို နောက်ခန်းဘက်ကို လှည့်ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ပြန်လှည့်လာတော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းလေးကို လှမ်းငုံလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းထူထူလေးကို အားရပါးရ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အတင်းတွန်းဖယ် နေတဲ့ လက်တွေကိုလည်း လိုက်ချုပ်ထားလိုက်ပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းလေးပြန်ခွာလိုက်တော့ တောင်းပန်တဲ့မျက်နှာလေးနဲ့

“  မ..မလုပ်ပါနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကြားကုန်တော့မယ်နော် ”

ဆိုပြီး ပြာပြာသလဲ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့နားရွက်လေးကို ငုံပေးလိုက်ကာ နားပေါက်ထဲကို လျှာလေးသွင်းကာ ကလိပေးလိုက်တော့ သူ့မျက်တောင်လေးတွေ မှေးလာတာကို တွေ့ရပါတယ်။ လက်ကတော့ အတင်းရုန်းကန်နေ ပေမယ့် တဖြည်းဖြည်း အားပျော့လာသလိုပါပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း တီရှပ်အသားပျော့လေးပေါ်ကနေ နို့အုံလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ နို့သီးလေးကို မာလာအောင် လက်မလေးနဲ့ လိုက်ပွတ်ပေးလိုက်တော့ မာတောင်လာတဲ့ နို့သီးလေးကို လက်မလက်ညှိုးညှပ်ကာ ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ နားရွက်က ပါးစပ်ကို ပြန်ခွာပေးလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်နမ်းပေးလိုက်တော့ အရင်လောက်မရုန်းတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လျှာကို သူ့ပါးစပ်ထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်ကာ အထဲမှာ လှည့်ပတ်မွှေနှောက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်ကလည်း နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်လုံးကို စုံကိုင်ပေးလိုက်ကာ အဆက်မပြတ် ခြေပေးနေတာမို့ သူလည်း ပါးစပ်ကိုသူ့လက်လေးနဲ့အုပ်ကာ ကျွန်တော်လုပ်သမျှ ခံနေရပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ နောက်ဖက်က

“  လှိုင်ရေ ”

ကျွန်တော်လည်း နှုတ်ခမ်းလေး ပြန်ခွာပေးလိုက်ပါတယ်။

“  ရှင် မေမေ ”

“  သမီး သူငယ်ချင်း စက်ဆိုင်က ဘယ်လမ်းလဲ ”

ကျွန်တော်လည်း သူတစ်ဖက်ကို အာရုံရောက်နေတုန်း နို့သီးလေးကို ပြန်လိုက်ခြေပေးနေပါတယ်။ သူကတော့ လက်ကိုအတင်းလိုက်ဖယ်ရင်းက

“  ၃၈ လမ်းထဲမှာ အမေ ”

“  အေး..အေးပြီးရော ”

သူလည်း စကားပြောလို့ပြီးရော ကျွန်တော် သူ့တီရှပ်ကို လှန်လို့ပြီးပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်လက်ကိုလိုက်ဆွဲပေမယ့် ကျွန်တော့်လက်က သူ့ဘရာစီယာပေါ်ကို အရင်ရောက်သွားပြီး ဘရာစီယာထဲက နို့လေးနှစ်လုံးကို လက်နဲ့ကော်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

“  တော်ပါတော့ ကိုကြီးရယ် တောင်းပန်ပါတယ် မလုပ်ပါနဲ့ ”

လို့ဆိုကာ တီရှပ်ကို အတင်းဆွဲချပေမယ့် ကျွန်တော်က သူပြောတာကို လုံးဝအရေးမထားတော့ပါဘူး။ သူ့လည်တိုင်ကျော့လေးကို လျှာစောင်းလေးနဲ့ သိမ်း ဆွဲလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ပါ စုပ်ပေးလိုက်တော့ ပြန်ငြိမ်သွားပါတယ်။ ထွက်လာတဲ့နို့သီးလေးတွေကို လက်နဲ့ညှပ်ကာ ပွတ်ခြေပေးလိုက်ရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို ပြန်ငုံလိုက်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူလည်း ပါးစပ်ထဲအတင်းဝင်လာတဲ့ ကျွန်တော့်လျှာကို သူ့လျှာလေးနဲ့ ဆီးကြိုလိုက်ပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် ပြန်တောင်စုပ်ပေးနေပါတယ်။ ခဏလောက်နေတော့ ကျွန်တော်လည်း နို့သီးလေးတွေကို ခြေပေးနေတဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ခေါင်းကိုအောက်ဆင်းလိုက်ပြီး နို့သီးလေး တစ်လုံးကို လျှာလေးနဲ့ ယက်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

သူကတော့ တီရှပ်အောက်စလေးကို ပါးစပ်ထဲထိုးထည့်ရင်း အသံမထွက်မိအောင် နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း နို့အုံလေးတစ်ဝိုက်ကို လျှာလေးနဲ့ လိုက်ဝိုက်လိုက်ပြီး နို့သီးလေးကို ပါးစပ်နဲ့ငုံကာ စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်ကိုတော့ သူ့ပေါင်ကြားထဲထိုးသွင်းလိုက်တော့ ပေါင်တန်လေးလိမ်ထားပါတယ်။ သူ့ခင်မျာ လက်တစ်ဖက်က ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားရပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဖက်က အပေါ်ရောအောက်ပါ လိုက်ဆွဲနေရတော့ ဘယ်လိုမှမတတ်နိုင်ပါဘူး။ သူလိမ်ထားတဲ့ ပေါင်တန်လေးကို အသာဘေးဖယ်လိုက်ရင်း ဘောင်ဘီပေါ်ကနေ သူ့စောက်ပတ်လေးကို အုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း နည်းနည်းကြမ်းကြမ်းလေး ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ပေါင်လေးနှစ်လုံးမသိမသာ ကားသွားရင်း ခါးလေးလည်း နည်းနည်းကော့ပေးလာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီကြားထဲလက်သွင်းလိုက်တော့ စောက်ပတ်လေးလည်း အရည်လဲ့နေပါတယ်။ လက်ခလယ်နဲ့ အကွဲကြောင်းကိုပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ရင်း စောက်စေ့လေးကိုလည်း ဖိကာပွတ်ဆွဲပေးလိုက်တော့ ကျွန်တော့်လက်ကို အတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အခြေအနေကောင်းလာတာမို့ သူ့လက်ကို ဆွဲကာ တောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးပေါ်ကို တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကထိမိတော့ တစ်ချက်တွန့်သွားပြီး နောက်ကိုဆုတ်သွားပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း စောက်ပတ်နှိုက်နေတဲ့လက်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ဆွဲကာ ကျန်တဲ့တစ်ဖက်က လုံခြည်ကို လှန်တင်လိုက်တော့ သူကလုံခြည်လှန်တဲ့လက်ကို အတင်းလိုက်ဆွဲကာပြန်ဖုံးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ပြန်ဖယ်လိုက်ရင်း လီးတန်ကြီးပေါ်သွားအောင် ဆွဲလှန်လိုက်ကာ သူ့လက်နဲ့ထိခိုင်းပါတယ်။ မရဲတရဲလေး ထိပေမယ့် ကျွန်တော်က လက်ကိုအတင်းကိုင်ကာ သူ့လက်နဲ့ ကျွန်တော့်လီးကို ဆုပ်ကိုင်ခိုင်းထားစေပါတယ်။ နောက်တော့ လက်ကိုအပေါ်အောက်လေးကစားပေးပြီး ဂွင်းတိုက်နည်းသင်ပေးလိုက်တော့မှ သူလည်း နည်းနည်း စူးစမ်းသလိုနဲ့ လုပ်ပေးပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း သူ့ဘောင်းဘီကြားထဲလက်ကို ပြန်ပို့လိုက်ကာ စောက်ပတ်လေးကို ပြန်ပွတ်ပေးနေလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီလို ကောင်းခန်းရောက်နေတုန်း နောက်ကနေ အသံတွေကြားတော့ နှစ်ယောက်သား ပြန်ခွာလိုက်ရင်း ကျွန်တော်က လုံခြည်ကိုပြန်ချလိုက်ကာ တစ်ဖက်ခုံပေါ် ပြေးထိုင်လိုက်ပါတယ်။ သူကတော့ တီရှပ်လေးကို ဆွဲချလိုက်ရင်း အနားကဂျာနယ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပါ တယ်။

“  သမီးရေ.. လှိုင် မေမေတို့ ညည်းအစ်မနဲ့ ဗိုက်ဖုံးအင်္ကျီသွားအပ်မလို့… ပိတ်စတွေလည်း ဝယ်ရမယ်… ဘယ်မှမသွားနဲ့နော် အိမ်စောင့် ”

“  ဟုတ်..ဟုတ်..မေမေ ”

“  မောင်..အလုပ်မသွားသေးဘူးလား ”

“  အင်း..ခိုင်..တအောင့်နေရင်သွားတော့မှာ ”

“  သမီး နင့်ကိုကြီးသွားရင် တံခါးတွေ သေချာပိတ်နော် စိတ်ချမယ်နော် ”

“  အင်းပါမေရဲ့ စိတ်ချပါ ”

ခိုင်တို့သားအမိ ထွက်သွားလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း တံခါးလိုက်ပိတ်လိုက်ရင်း လှိုင့်အနားပြန်လာတော့ လှိုင်ကလည်း မတ်တပ်လေးရပ်လို့ ကြိုနေပါတယ်။ သူလည်း ကောင်းမှန်းသိသွားတာမို့ အဆုံးထိခံစားချင်ပြီလေ။ နှစ်ယောက်သား အငမ်းမရနမ်းလိုက်ကြရင်း အဝတ်တွေလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ် ပုံကျကုန်ပြီလေ။ ခဏချင်းပဲ နှစ်ယောက်လုံးအဝတ်မဲ့သွားကြပါတယ်။ လှိုင့်ကိုယ်လေးကို ဆိုဖာပေါ်ပြန်ထိန်းချလိုက်ရင်း လည်တိုင်လေးကိုစုပ်လိုက်ကာ အောက်ကိုဆင်းလာပြီး နို့သီးလေးကို ပြန်စို့ပေးပါတယ်။ လက်ကလည်း စောက်ပတ်လေးကို ပြန်ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ အကွဲကြောင်းထဲ လက်ခလယ်သွင်းလိုက်ကာ နည်းနည်းလေး အထဲသွင်းလိုက်ပါတယ်။

“  အ..အ..အအ ကိုကြီး..ဟင့်ဟင့် ”

ကျွန်တော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောက်ကိုဆင်းလာပြီး လှိုင့်ကို ဆိုဖာပေါ်က ပက်လက်လေးအိပ်ခိုင်း လိုက်ကာ ပေါင်တန်လေးကို ပင့်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း အလိုက်သင့်လေး သူ့ခြေထောက်လေးတွေကို ကိုင်ပေးထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း သူ့စောက်ပတ်လေးကို လျှာပြားကြီးနဲ့သိမ်းကာ ယက်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  ကိုကြီး..အဟင့်..ဟင့်..ဟင့်.. ”

လို့ပြောကာ သူ့စောက်ပတ်လေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပေးထားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာထိုးထည့်ကာ မွှေပေးလိုက်ရင်း စောက်စေ့လေးကိုလည်း တစ်ချက် တစ်ချက် လျှာနဲ့ ပွတ်ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ လက်ခလယ်ကို စောက်ခေါင်းထဲသွင်းလိုက်ကာ ကစားပေးလိုက်ရင်း စောက်စေ့လေးကို လျှာထိပ်လေးနဲ့ အဆက်မပြတ် ကလိပေးနေလိုက်ပါတယ်။

“  အိုး..အင်း..ဟင်း..ဟင်း..ကိုကြီး…ကောင်းလိုက်တာ.. ”

ဆယ်မိနစ်လောက် ဆက်တိုက်လုပ်ပေးလိုက်တော့ သူလည်း ကော့ပြန်လန်ကာ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။ ဆိုဖာပေါ်မှာ ခြေပစ်လက်ပစ်မှိန်းနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခဏလေးစောင့်လိုက်ပြီး လီးကိုလက်ကနေကိုင်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းနားကို တေ့ပေးလိုက်တော့ သူလည်း ပါးစပ်လေးဟပေးလိုက်လို့ ကျွန်တော်လည်း အထဲကိုသွင်းလိုက်ပြီး ပါးစပ်ကလည်း

“  လှိုင် အထဲကနေ လျှာနဲ့ စောစောက ကိုကြီးလျှာကို လုပ်သလို လုပ်ပေး ”

လို့ပြောတော့ လှိုင်ကလည်း တသွေမသိမ်း လိုက်လုပ်ပေးပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ တင်းတင်းလေးဖြစ်အောင် လုပ်ပေးထားတာမို့ ကျွန်တော်လည်း စောက်ပတ်ထဲသွင်းသလို အသွင်းအထုတ်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နည်းနည်းကြာတော့ ပြန်ချွတ် လိုက်ပြီး လှိုင့်ကို ပက်လက်လေးလှန်လိုက်ကာ စောက်ပတ်ဝလေးကိုတေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းလေး သွင်းလိုက်ပါတယ်။

“  အား..ကျွတ်.ကျွတ်..ဖြည်းဖြည်းနော်..ကိုကြီး ”

လို့ပြောကာ စိုးရိမ်စိတ်လေးနဲ့ ရင်ဘတ်ကိုဆီးကာ တွန်းထားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အထဲကို နည်းနည်းလေးပဲသွင်းပေးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့ နို့အုံလေးတွေကို နယ်လိုက်ပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုလည်း ဖိခြေပေးလိုက်ကာ တောင်နေတဲ့နို့သီးလေးကို တစ်ချက်ချက် လက်နဲ့တောက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အပေါ်ကိုလုပ်နေတုန်း အောက်ကလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တစ်ရစ်ရစ်သွင်းပေးလိုက်တာ တစ်ဝက်လောက်ရောက်တော့ အမြှေးလေးခံနေလို့ ရပ်သွားပါတယ်။

“  အား..ဟင့်ဟင့် အထဲကအရမ်းနာနေတယ်။ အောင့်လည်းအောင့်တယ် ကိုကြီး ”

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းလေးပြန်ထုတ်လိုက်ကာ ရင်ဘတ်ကိုတွန်းထားတဲ့ သူ့လက်လေးနှစ်ဖက်ကို ချုပ်လိုက်ပြီး အားနည်းနည်းစိုက်ကာ ထိုးသွင်းပေးလိုက်တော့ အမြှေးလေးကိုထိုးခွဲကာ စောက်ခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲကို မညှာမတာ ဝင်ရောက်သွားပါတော့တယ်။

“  အီး..ဟီး..ဟီ…နာလိုက်တာ ကိုကြီးရယ် ”

ဆိုကာ ငိုနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်စုပ်ကာ ကြမ်းကြမ်းလေး နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်ကလည်း နို့အုံတွေကို နာနာလေးခြေပေးလိုက်ရင်း ခါးလေးကိုညွတ်ကာ နည်းနည်းလေးမြန်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့လက်တွေက ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို လာဖက်နေရင်း ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကိုလည်း အငမ်းမရ တုန့်ပြန်လာပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောက်ကတောင် အလိုက်သင့်လေး ကော့ပေးနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြန်ချွတ်လိုက်ရင်း

“  လှိုင်လေး..ကောင်းလား ”

“  နာတော့ နာတယ်..ကောင်းပါတယ် ”

“  ချစ်လိုက်တာကွာ ”

“  တော်ပါ သူများကို အတင်းလုပ်ပြီးတော့ စောစောက တော်တော်လေးနာတယ် ”

“  အခုကောင်းနေပြီ မဟုတ်လား ”

“  အင်း ကောင်းတယ်။ ကိုကြီး တော်တော်ကဲတယ်နော်။ မေမေတို့များသိသွားရင် ”

“  မကြောက်ပါနဲ့ကွာ။ ကိုကြီး မင်းကို ရေချိုးခန်းထဲမှာ တွေ့ကတည်းက ချစ်ခြင်နေတာ ”

“  သွား..လူလည်ကြီး ”

“  ကလေးရေ..နောက်တစ်မျိုး ပြောင်းလုပ်ပေးမယ်နော် ”

လို့ပြောကာ လှိုင့်ကို လေးဖက်ထောက်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ နောက်ကိုထွက်လာတဲ့ စောက်ပတ်လေးကို လျှာလေးနဲ့ ယက်ပေးလိုက်တော့

“  ရှီး..အား..အား..ကိုကြီး… ”

စောက်ပတ်ကိုယက်နေရင်းနဲ့ လက်ကနို့အုံလေးကိုလှမ်းကာ ခြေပေးလိုက်ပါသေးတယ်။ နောက်တော့ ခရေပွင့်လေးကို လျှာလေးနဲ့ဝိုက်ကာပေးလိုက်ရင်း စောက်ပတ်ထဲကို လက်ခလယ်ထိုးသွင်းကာ ကလိပေးလိုက်ပါတယ်။ လှိုင့်ခင်မျာတင်ပါးကြီးကို ဘယ်ညာရမ်းကာ ပါးစပ်ကလည်း ဟစိဟစိဖြစ်နေပါတယ်။ နောက်တော့

“  ကိုကြီး လှိုင်မနေတတ်တော့ဘူး ”

လို့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း ပြန်ထလိုက်ကာ လီးတန်ကိုကိုင်ပြီး နောက်ကိုပြူထွက်နေတဲ့ စောက်ပတ်လေးကိုတေ့ကာ သွင်းပေးလိုက်ပါတော့တယ်။ ကျပ်ကျပ်လေးနဲ့စီးစီးလေးဖြစ်ကာ ဝင်ရောက်သွားပါတယ်။ အထဲက ကြွက်သားတွေကလည်း အသားကုန်ညှစ်ထားတာမို့ ညှောင့်ပေးဖို့တောင် ခပ်ခက်ခက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဖြည်းဖြည်းလေး ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ချက်ခြင်းမှန်မှန်လေး ညှောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..လားလား..ကျွတ်ကျွတ်…ရှီး.. ကောင်းလိုက်တာ ကိုကြီးရယ် ”

နောက်တော့ စောက်ပတ်ထဲကအရည်တွေကြောင့် အသွင်းအထုတ်က ပိုမြန်လာပါတယ်။ အချက်နှစ်ရာ လောက်ချပြီးတဲ့နောက် လှိုင်တစ်ယောက် တွန့်လိမ်ကာ အောက်ကိုပုံကျသွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အလိုက်သင့်လေး ထပ်အိပ်လိုက်ရင်း ဆံစလေးတွေကိုဖယ်ကာ ဂုတ်သားလေးတွေကို လျှာနဲ့လိုက်ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လှိုင်ကတော့ တစ်ချက်ယက်လိုက်တိုင်း အိခနဲ အိခနဲ အသံထွက်လာပါတယ်။ နည်းနည်းလေး ကြာလာတော့

“  တော်တော့ကိုကြီးရာ အသက်ရှူလို့မဝတော့ဘူး ”

ကျွန်တော်လည်း လှိုင့်နားနားကို ကပ်ပြီးတော့

“  ဆက်လုပ်ရအောင်နော် ကိုကြီးမပြီးသေးဘူး ”

“  ဟုတ်ကဲ့ ”

“  ကိုကြီးပြီးရင် လှိုင့်မျက်နှာပေါ်မှာပြီးချင်တယ် ရမလား ”

“  ဆိုဖာတွေ ညစ်ပတ်ကုန်မယ် ကိုကြီးရာ ”

“  ဒါဆိုလည်း ဗိုက်ပေါ်ပဲ တင်ပေးလိုက်မယ် ”

“  ကိုကြီးသဘော ”

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်းပက်လက်ပြန်လှန်ခိုင်းလိုက်ပြီး စောက်ပတ်ထဲ လီးပြန်သွင်းကာ သွက်သွက်လက်လက်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

“  အား..ကောင်းလိုက်တာကို ”

ငါးမိနစ်လောက် ဆက်တိုက် အားရပါးရညှောင့်ပေးလိုက်တော့ ပြီးချင်သလိုဖြစ်လာတာကြောင့်

“  လှိုင်..ကိုကြီးပြီးတော့မယ် ”

“  လုပ်ပါကို..အ..အ..အ..အ..လှိုင့်ကို မညှာပါနဲ့ကို ဆောင့်ပါ ”

ကျွန်တော်လည်း နောက်ထပ်အချက်တစ်ရာလောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်ပေးလိုက်ရင်း လီးတန်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်ကာ လှိုင့်ဗိုက်လေးပေါ်ကို တပျစ်ပျစ်နဲ့ သုတ်ရည်တွေကို ပန်းထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ လှိုင့်ပါးစပ်နားတေ့ပေးလိုက်တော့ လှိုင်က တယုတယနဲ့ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဆိုဖာပေါ်ကို ခြေပစ်လက်ပစ်လှဲချကာ အနားယူလိုက်ပါတော့တယ်။ နှစ်ယောက်သား သန့်ရှင်းရေးတွေလုပ်ပြီး အဝတ်ကိုယ်စီ ပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး လှိုင့်နဖူးလေးကို နမ်းလိုက်ပါတယ်။

“  လှိုင်…ချစ်လား ”

“  မေးနေဖို့လိုသေးလို့လား ကို။ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း သူ့စိတ်ကြိုက်လုပ်ပြီးပြီ ”

“  ဒါဆို ခဏခဏ ချစ်ကြမယ်နော် ”

“  အင်းပါ ကို ”

“  ဒါဆို ညကြရင် အခန်းထဲလာခဲ့မယ် ”

“  ဖြစ်ပါ့မလား ”

“  ဖြစ်ပါတယ်လှိုင်..မကြောက်ပါနဲ့။ ကိုကြီးတော့ လှိုင့်ကိုသိပ်ချစ်သွားပြီ ”

“  လှိုင်လည်း ကိုကြီးကို အရမ်းစွဲနေပြီကွာ။ နောက်ဆို ပစ်မထားရဘူးနော် ”

“  အင်းပါ လှိုင်လေးရဲ့ ”

လို့ပြောကာ လှိုင်နဲ့ အားရပါးရ နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းလိုက်ရင်း အလုပ်ဆီကို ထွက်လာပါတော့တယ်။ ညနေဖက် အလုပ်ကနေပြန်လာတော့ ရေမိုးချိုး ထမင်းစားကြတော့ လှိုင်က ကျွန်တော်နဲ့တည့်တည့် မှာ လာထိုင်ပါတယ်။ စားနေတုန်း သူ့ခြေထောက်လေးနဲ့ ကျွန်တော့်လီးကို တစ်ချိန်လုံးလာပွတ်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဟန်မပျက်ဆက်ကာစားလိုက်ရပါတယ်။ ထမင်းဝိုင်းသိမ်းတော့ သူလည်းအစောကြီးအခန်းထဲ ဝင်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လင်မယား အိပ်ခါနီးတော့ သူ့အခန်းဖက်ကစာကျက်သံတွေ ကြားနေရပါတယ်။ ကျွန်တော် လည်း ဒီဖက်ခန်းမှာ ခိုင့်နားကိုကပ်ကာ ဟိုကိုင်ဒီကိုင်နဲ့ စကားတွေပြောပေးနေပါတယ်။ ခိုင်က

“  မောင်.. တော်တော့ကွာ ဒီညတော့ ကောင်းကောင်းပေးအိပ်အုံး ”

“  အွန်…ခိုင်ကလည်း ”

“  တော်ပြီမောင် မောင်ပဲ ကလေးလိုချင်တယ်ဆို။ ဒီညတော့ ဟော်လီးဒေးနော် နက်ဖြန်မှ ”

“  အေးပါကွာ။အိပ်တော့ ”

“  မောင်က လိမ္မာတယ်။ ဒါကြောင့် ခိုင်အရမ်းချစ်တာ ”

“  ခိုင်အိပ်တော့နော် မောင် စာနည်းနည်းဖတ်လိုက်အုံးမယ် ”

“  ညမနက်စေနဲ့နော် မောင်။ ဒီကလေးစရှိကတည်းက ခိုင်လည်း အိပ်လိုက်ရင် မိုးလင်းတရေးပဲ ”

“  စိတ်ချ ခိုင် ဂွတ်နိုက် ”

လို့ပြောကာ စောင်ခြုံပေးလိုက်ရင်း ခိုင့်နဖူးလေးကိုနမ်းလိုက်ပါတယ်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့ ခိုင်တစ်ယောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတာမို့ ကျွန်တော် ခြေဖျားလေးထောက်ကာ အခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်ရင်း လှိုင့်အခန်းဖက်ကို ကူးလားပါတော့တယ်။ လှိုင့်အခန်းတံခါးကို ဒိုးလော့လေးလှည့်ကြည့်တော့ ပွင့်သွားတာမို့ အသာလေးဝင်လိုက်ကာ တံခါးလေးကို အသံမကြားအောင် ဖြည်းဖြည်းလေးပြန်ပိတ်လိုက်ပါတယ်။ အထဲရောက်တော့ လှိုင့်မျက်နှာလေးစူနေတာကိုတွေ့ရလို့ အနားကပ်ကာ ပါးလေးကိုနမ်းလိုက်တော့

“  သွားပါ စောင့်လိုက်ရတာ တော်တော်ကြာနေပြီ ”

“  လှိုင်ကလည်းကွာ ဟိုမှာ မင်းမမ အိပ်မှမအိပ်သေးတာ ”

“  လှိုင့်ကိုပစ်မထားရဘူးနော် သိလား ”

လို့ပြောကာ မျက်နှာလေး ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်လာပါတယ်။

“  ကဲပါလာ မောင့်အချစ်လေးကို အသားကုန်ချစ်မယ် ”

လို့ပြောကာ လှိုင့်မျက်နှာလေးကို ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လှိုင်ကလည်း ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို ပြန်တုန့်ပြန်ကာ ကျွန်တော့်အဝတ်တွေကို ဆွဲချွတ်နေလို့ ကျွန်တော်လည်း သူ့အဝတ်တွေကိုပါ ချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ လှိုင့်ကို ကုတင်ပေါ်ကို လှဲချပေးလိုက်ပြီး နို့လေးတစ်လုံးကို စစို့ပေးလိုက်ရင်း စောက်ပတ်လေးကိုလည်း လက်နဲ့ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ အောက်ကိုဆင်းလာပြီး စောက်ပတ်လေးကို လက်နဲ့ဖြဲကာ လျှာပြားကြီးနဲ့ ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လှိုင်ကလည်း အားကျမခံ ကျွန်တော့်လီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ကာ ငုံပေးလိုက်တာမို့ ကျွန်တော်လည်း 69 ပုံစံဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန်လုပ်ပေးလိုက်ပြီး ကျွန်တော်ကဆင်းပေးလိုက်ကာ လှိုင့်ကို အပေါ်ကိုတက်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ လှိုင့်ပေါင်တန်နှစ်လုံးကို မျက်နှာနားဆွဲယူလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာနားမှာ လှိုင့်ကို ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး လှိုင့်တင်ပါးလေးတွေကို လက်နဲ့ပင့်ကာ စောက်ပတ်လေးကို ယက်ပေး လိုက်ပါတော့တယ်။ လှိုင့်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်မှာထောက်လိုက်ရင်း ခါးကိုကော့သထက်ကော့ပေးရင်း

“  အား..ရှီး..အား…ကို…ကောင်းလိုက်တာ မရပ်နဲ့ ”

ကျွန်တော်လည်း သူတစ်ချီပြီးတဲ့အထိ မှုတ်ပေးလိုက်ရင်း တင်ပါးလေးကိုပင့်ကာ အောက်ကနေရှိုထွက်လိုက်ပြီးတော့ နောက်ကနေ စောက်ပတ်ဝလေးတေ့ကာ သွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အ…အ…ကို…သိပ်မကြမ်းနဲ့နော် ”

ကျွန်တော်လည်း ပထမဖြည်းဖြည်းချင်း မှန်မှန်လေးသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့မှ ဆောင့်ချက်တွေက မြန်မြန်လာပါတယ်။ လှိုင်လည်းခေါင်းအုံးပေါ်ကို မျက်နှာအပ်ကာ ဖင်လေးကို ကော့သထက် ကော့ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..ကောင်းတယ်ကို..ဆောင့်..ဆောင့် ”

ကျွန်တော်လည်း ချိုင်းအောက်ကနေ နို့အုံလေးကိုလှမ်းဆွဲလိုက်ကာ ခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဆယ်မိနစ်လောက် မနားတမ်းဆောင့်ပေးလိုက်ပြီးတဲ့နောက် လှိုင်လည်း တစ်ချီပြီးသွားပါတယ်။

“  ကောင်းလိုက်တာ ကိုကြီးရယ် ”

“  လှိုင် ”

“  ဟုတ် ”

“  ကိုကြီးလှိုင့်ပါးစပ်ထဲမှာ ပြီချင်တယ်ကွာ ”

“  ရပါတယ် ကိုကြီးရယ် ”

ကျွန်တော်လည်း ပက်လက်လေးအိပ်ပေးလိုက်တော့ လှိုင်က ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားထဲဝင်ကာ လီးတန်ကြီးကို လက်နဲ့ဆုံးအောင်ဆွဲချလိုက်ရင်း ဒစ်ဖျားလေးကိုသူ့လျှာလေးနဲ့ အရင်ဆုံးစကလိပေးနေပါတယ်။

“  အား..ကောင်းလှချည်လားလှိုင် ”

နောက်တော့ အရင်းအထိ ငုံပေးလိုက်ကာ လျှာနဲ့အထဲမှာ လိုက်ထိုးကာ မွှေပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း လှိုင့် ဆံနွယ်လေးတွေကို လှန်တင်ပေးလိုက်ရင်း ခေါင်းလေးကိုလက်နဲ့ထိန်းကာ အောက်ကနေ စောက်ပတ်ထဲလိုးသလို ပင့်ကာပေးနေပါတယ်။ လှိုင်ကတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးဝိုင်းကာ ကျပ်ကျပ်လေးဖြစ်သွား အောင်လုပ်ပေးထားပါတယ်။

အချက်ငါးဆယ်ခြောက်ဆယ်လောက်လုပ်ပေးပြီးနောက် ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော့ပဲ လှိုင့်အာခေါင်ထဲကို သုက်ရည်တွေ ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ လှိုင်လည်း တော်တော်လေးကြာ အောင်စုပ်ပေးလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲကလီးတန်ကို အသာလေးပြန်ချွတ်လိုက်ကာ သူ့ပါးစပ်ထဲကသုက်ရည်တွေကို လက်ခုပ်ထဲပြန်ထွေးထုတ်လိုက်ပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းမှာပေနေတာတွေကို လက်မောင်းလေးနဲ့သုတ်လိုက်ပြီး

“  ကောင်းလား ကိုကြီး ”

“  ကောင်းလိုက်တာ လှိုင်လေးရယ် ”

“  ကိုကြီးဟာတွေက အများကြီးပဲနော် ”

“  ဗိုက်ထဲ ဝင်သွားသေးလား ”

“  ဝင်တာပေါ့ နည်းနည်းတော့ ”

“  ချစ်လိုက်တာကလေးရာ ”

“  ကိုကြီး နောက်နေ့တွေလည်း လာနော် ”

“  စိတ်ချကလေး နောက်တော့မှ မခံနိုင်လို့ မောင်းမထုတ်နဲ့ ”

“  မျှော်နေမယ်နော် ”

“  လှိုင်လေး သုတ်လိုက်တော့လေ။ ကိုကြီးလည်းသွားတော့မယ် ”

လို့ပြောကာ စားပွဲပေါ်က တစ်ရှူးလိပ်ကိုယူပေးလိုက်တော့ လှိုင်လည်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကာ အဝတ်တွေကိုပြန်ဝတ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း လှိုင့်ကို ဖက်ထားလိုက်ကာ ပါးလေးကိုနမ်းပေးလိုက်ရင်း လှိုင့်အခန်းထဲကနေ ခိုင့်ဆီကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။

လှိုင်နဲ့ကျွန်တော်ဟာ တစ်လတစ်ခါ လာလည်တဲ့ရက်တွေမှာ ဒီပုံစံနဲ့ ခိုးစားနေကြပါတယ်။ အာသာမပြေကြသေးရင်လည်း အပြင်မှာ ခိုးစားကြပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ခိုင် ကလေးမွေးပြီးတဲ့အချိန်ကိုရောက်လာပါတယ်။ ခိုင်က ကျွန်တော့်အတွက် သားလေးမွေးပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လောက်ပျော်တဲ့သူ ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိတော့ပါဘူး။ မိန်းကလေးတော့ မွေးလို့မဖြစ်ဘူး ဆုတောင်းလိုက်ရတာ။ မိန်းကလေးသာမွေးခဲ့ရင် ကျွန်တော်စားခဲ့တာတွေအတွက် ဝဋ်လည်မှာစိုးလို့လေ။ ခိုင်တို့ တစ်အိမ်လုံးလည်း ချစ်လိုက်ကြတာ သည်းသည်းလှုပ်လေ။ သူတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကတော့ မကြာမကြာ အိမ်ကိုလာကာ ကလေးကြည့်ကြပါတယ်။ လေးဆယ့်ငါးရက်ပြည့်အောင် လက်ချိုးပြီးစောင့်ခဲ့ရတဲ့ အရသာကလည်း ခံစားဖူးသူတွေသိမှာပါ။

ခိုင်က အလုပ်ကနေ မီးဖွားခွင့်ယူထားတာ ပြည့်သွားလို့ နောက်ဆိုရင်အလုပ်ပြန်ဆင်းရတော့မှာပါ။ ဒါကြောင့် ကလေးကိုပါခေါ်သွားဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ရပါတယ်။ အစပိုင်းတော့ အလုပ်ထဲကလေးခေါ်သွားရတာ အဆင်မပြေပေမယ့်နောက်ပိုင်းတော့ နည်းနည်းအဆင်ပြေလာပါတယ်။ တစ်နေ့…..

………………………………………………….

အမြည်း

မနက်စောစော ဘဲလ်တီးသံကြားလို့ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်တော့ ခိုင့်အစ်မကြီး မမစိုး ဖြစ်နေတာကိုတွေ့ရ ပါတယ်။

“  ဟာ..မစိုး..စောစောစီးစီးပါလား ”

“  ဟုတ်တယ်။ ဒီနားမှာကိစ္စရှိလို့လာရင်း တူလေးကို လာကြည့်တာ ”

“  မမစိုးတို့ကတော့ အဖြစ်သည်းပြန်ပြီ ”

“  သည်းတယ်ဟေ့ ကိုယ့်တူလေးချစ်စရာဆိုလို့ ဒီတစ်ယောက်ပဲရှိတာကို။ ကိုယ်တိုင်မွေးရင်တောင် ဒီလောက်ချစ်ပါ့မလားမသိဘူး။ ဒီမှာ ကလေးပစ္စည်းလေးတွေ ဝယ်လာတယ် ရော့ ”

လို့ပြောကာ လက်ဆောင်ထုပ် တွေကိုခုံပေါ်တင်လိုက်ရင်း ကျွန်တော်တို့လင်မယားနဲ့ စကားတွေပြောနေကြပါတယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား ဘာလားနဲ့ အတော်ကြာ စကားပြောနေကြပါတယ်။ ပြောနေကြရင်းနဲ့

“  သားလေးက အိပ်တုန်းပဲလား ခိုင် ”

“  ဟုတ်တယ်..မမရေ အိပ်ပုပ်ကြီးတာတော့ သူ့အဖေအတိုင်းပဲ တော်ကြာနှိုးရတော့မှာ ”

“  နေ နေ ငါသွားကြည့်လိုက်အုံးမယ် ”

လို့ပြောကာ မမစိုးထသွားပါတယ်။ ပြတင်းပေါက်ကနေအဖြတ် ပြတင်းပေါက်ကနေကျလာတဲ့နေရောင်အောက်မှာ မမစိုးဝတ်လာတဲ့ ဂါဝတ်ရှည်ပါးပါးကြောင့် မမစိုးရဲ့ကောက် ကြောင်းတွေက အတိုင်းသား မြင်နေရပါတယ်။ မမစိုးလည်း အခန်းထဲဝင်သွားတော့ ခိုင်က

“  မောင်..ခိုင်ရေချိုးလိုက်အုံးမယ်..ပြီးမှပဲ သားကို နှိုးတော့မယ် ”

လို့ပြောကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော် အခန်းထဲလိုက်ဝင်သွားတော့ မမစိုးက ကုတင်ပေါ်လက်ထောက်ကာ ကလေးအိပ်နေတာကိုကြည့်ရင်း သဘောတွေကျနေပါတယ်။

“  ဟေ့ အိပ်ပုပ်လေး မထသေးဘူးလား ”

လို့ကလေးပါးလေးကို ကိုင်ကာပြောနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခိုင် ပြင်ဆင်လို့မပြီးခင် ကလေးနိုးပြီးငိုမှာစိုးလို့ ကုတင်နားကိုသွားကာ မမစိုးကို ပြောမလို့ကြည့်လိုက်တော့ သူလည်းကလေးကိုမဲနေတော့ သတိမထားမိဘူးထင်တယ်။ အင်္ကျီက တော်တော်လေးကို ဟိုက်ကျနေလို့ ဘရာစီယာအောက်ကနေ ရုန်းထွက်မတတ်ဖြစ်နေတဲ့ နို့နှစ်လုံးက ကျွန်တော့်မျက်စိကို ဆွဲဆောင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကုတင်ပေါ်မှာ တင်ပါးလွှဲထိုင်လိုက်ရင်း မမစိုးကို စကားပြောပေးနေပါတယ်။

“  မမစိုး ကလေးက ဘယ်သူနဲ့တူလဲ ”

“  နင်နဲ့ချွတ်စွပ်ပေါ့ ဟွန်း ကောင်မ ယောင်္ကျားကို တော်တော်ချစ်တယ်။ တို့ဖက်နဲ့ လုံးဝကိုမတူဘူး ”

“  ဒါလည်းချစ်တာပဲ မဟုတ်လား ”

“  ဟဲ့ ချစ်တာပေါ့ဟဲ့ ငါ့တူလေးပဲ ”

“  အဲဒါပြောတာပေါ့ အရင်ကတည်းက မရှာထားတော့ အခုသူများကလေးကိုပဲ ချစ်နေရတယ် ”

“  ငါ့ကိုကြိုက်မယ့်သူမရှိလို့ပေါ့ဟဲ့။ ဒါကြောင့် အပျိုကြီးဖြစ်နေတာ ”

“  အခုမှ ၂၈ ပဲရှိသေးတာပါ။ ဒီလောက်လှတဲ့ ငါ့မရီးကို ကြိုက်မယ့်သူမရှိတာ အံ့သြတယ် ”

မမစိုးလည်း ရှက်ရယ်လေးရယ်လိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့နို့တွေကို ငမ်းနေတာကိုတွေ့သွားတော့ သူလည်းပိုရှက်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးကိုကြည့်နေရင်း အသည်းတွေယားလာကာ စိတ်တွေဖောက်ပြန်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် မမစိုးလက်လေးကို အသာအုပ်ကိုင်လိုက်တော့ ခေါင်းလေးငုံ့သွားပါတယ်။ လက်တစ်ဖက်ကလည်း အိပ်ယာခင်းတွေကို အကြောင်းမဲ့လိမ်နေပါတယ်။

“  မမ ”

လို့ကျွန်တော် တိုးတိုးလေးခေါ်လိုက်တော့ မျက်နှာလေး အသာလေးမော့လာပါတယ်။

“  ချစ်တယ်..မရယ်..မက အရမ်းလှတာပဲ ”

လို့ပြောလိုက်ရင်း ပါးလေးကို နမ်းလိုက်ပါတယ်။

“  အို..မင်းကလည်းကွာ ”

လို့ပဲ ပြောရသေးတယ် ကျွန်တော်က မမစိုးနှုတ်ခမ်းလေးကို စနမ်းလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးလည်း ၁၆ နှစ်သမီးလေးလို ရှက်သွေးလေးဖြာသွားကာ ရုန်းဖို့ကြိုးစားပေမယ့် ကျွန်တော်က အတင်းဖက်ထားတာကြောင့် ကလေးကိုလည်း ထိမှာစိုးတာကြောင့် အသာငြိမ်နေပါတယ်။ နောက်တော့ သူလည်းကျွန်တော်နမ်းတာကို မသိမသာလေး တုန့်ပြန်ပေးနေပါတယ်။ မမစိုးပါးစပ်ထဲကို လျှာလေးထိုးထည့်ပေးလိုက်တော့ မမစိုးက အသာလေးပြန်စုပ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့လျှာလေးကိုပါ ကျွန်တော်စုပ်နိုင်အောင် ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးထုတ်ပေးတဲ့ လျှာလေးကို တပ်မက်စွာပြန်စုပ်ပေးလိုက်နေတုန်း ရေချိုးခန်းတံခါး ဖွင့်သံကြားလို့ အသာလူချင်း ပြန်ခွာလိုက်ပါတယ်။ ခိုင်က

“  ကဲ ကဲ ဖယ်ကြတော့ သားကို နှိုးလိုက်အုံးမယ် ရုံးသွားရတော့မှာ ”

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လည်း အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းဖက်ကို ထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။ ဧည့်ခန်းထဲရောက်တော့ နှစ်ယောက်ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်လိုက်ကြရင်း အိမ်ခန်းထဲဖက်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ တံခါးဖွင့်ထားတာကြောင့် ခိုင်ကလေးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း မမစိုးပုခုံးလေးကို ဖက်ထားလိုက်တော့ မမစိုးမျက်နှာလေး မော့လာပါတယ်။ မမစိုးက ကျွန်တော့ကိုကြည့်ကာ

“  ကိုလူဆိုး ”

လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးနှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ပေးလိုက်တော့ မျက်တောင်လေးစင်းလာကာ အလိုက်သင့်လေး ပြန်နမ်းနေပါတယ်။ နှစ်ယောက်သား လျှာချင်းကစားပေးနေရင်း ခိုင်တို့သားအမိရှိတဲ့ အခန်းဖက်ကိုပဲ သတိထားကာ ကြည့်နေရပါတယ်။ မမစိုး ပုခုံးကိုဖက်ထားတဲ့ လက်နဲ့ အင်္ကျီကို ပုခုံးအောက်ကို လျှောချပေးလိုက်ပါတယ်။ လည်ပင်းပေါက်က တော်တော်လေးကျယ်နေတာကြောင့် လက်ထိုးထည့်လိုက်ကာ ဘရာစီယာပေါ်ကနေ မမစိုးနို့အုံတွေကို နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း လက်ညှိုးနဲ့ ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးကလည်း ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းကို မလွတ်တမ်းစုပ်ထားပါတယ်။ နောက်တော့ ခိုင်တို့သားအမိ ကလေးကို ရေချိုးဖို့ အခန်းထဲ က ထွက်လာတာမို့ အသာလေးပြန်ခွာလိုက်ပါတယ်။

“  ရေချိုးပေးတော့မလား ခိုင် ”

“  ဟုတ်တယ် မမစိုး.. အချိန်လုပြီး လုပ်နေရတာလေ ”

လို့ပြောကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးနားသီးလေးကို စုပ်ပေးလိုက်ရင်း အင်္ကျီထဲလက်ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး ဘရာစီယာ ကြားထဲလက်ထည့်ကာ ဇီးစေ့လောက်ရှိတဲ့ မမစိုးနို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ပွတ်ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးတစ်ယောက် ပါးစပ်လေး ဟစိ ဟစိ နဲ့ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ငြိမ်သွားပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ခိုင်တို့သားအမိ ရေချိုးခန်းထဲက ပြန်ထွက်လာတာကြောင့် ကမန်းကတမ်း ပြန်ခွာလိုက်ကြပါတယ်။

ခိုင် အခန်းထဲဝင်သွားတော့ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးကိုပြန်ဖက်လိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း လေးနမ်းလိုက်ရင်း အင်္ကျီကို လှန်တင်လိုက်ပါတယ်။ ဘရာစီယာထဲက နို့နှစ်လုံးကို လက်နဲ့ကော်ထုတ်လိုက်တော့ မမစိုး နို့ဖွေးဖွေးကြီးနှစ်လုံး အပြင်ထွက်လာပါတယ်။ လက်နဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုပွတ်ခြေပေးလိုက်ရင်း မမစိုးလည်တိုင်လေးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ခေါင်းအောက်ကိုဆင်းကာ မမစိုးနို့တစ်လုံးကို စို့ပေးလိုက်တော့ မမစိုးက ရင်လေးကော့ပေးကာ ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကို ဖက်ထားပါတယ်။

နို့စို့နေရင်း ဂါဝန်စကိုလှန်လိုက်ကာ အတွင်းခံပေါ်ကနေ စောက်ပတ်ကို ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မမစိုး ဖင်လေး မသိမသာကော့တက်လာပါတယ်။ ဖက်ထားတဲ့လက်ကလည်း ကျန်တဲ့နို့သီးလေးကို ဖိကာခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီကို လက်နဲ့ဘေးဖယ်လိုက်ရင်း လက်ခလယ်နဲ့ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းထဲ ထည့်ကာ ကလိပေးလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးလည်း ကျွန်တော့်နားထဲကို သူ့လျှာလေးနဲ့ ထိုးထည့်ကာ ပြန်ကလိပေးနေပါတယ်။

ခိုင်တို့သားအမိ ပြန်ထွက်လာလို့ ကျွန်တော်တို့ ချက်ခြင်းပြန်ခွာလိုက်ရပါတယ်။ ခိုင်က ကလေးကိုချီလိုက်ရင်း တစ်ဖက်က ကလေးပစ္စည်းနဲ့ ရုံးပစ္စည်းထည့်ထားတဲ့ အိတ်ကို လွယ်လိုက်ရင်း

“  မောင်..သွားတော့မယ်နော်။ မမစိုးရော ပြန်တော့မလား ”

“  အေး..တအောင့်နေရင် ပြန်တော့မယ်လေ။ သူငယ်ချင်းကို ဒီလာကြိုဖို့ပြောထားတယ် ”

“  ဒါဆိုလည်း မောင် စောင့်နေပေးလိုက်နော်။ မမစိုးပြန်မှ မောင်အလုပ်သွားနော် ”

“  စိတ်ချ မိန်းမ ”

“  ကဲကဲ သွားပြီနော် ”

လို့ပြောကာ ခိုင်တို့သားအမိ ထွက်သွားကြပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တံခါးကိုပြေးပြီး လော့ချလိုက်ကာ မမစိုးဆီပြန်လာတော့ မမစိုးမျက်နှာလေးက တက်ကြွနေပါတယ်။ မမစိုး နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်ပြီး နို့လေးတွေကို ပြန်စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မမစိုးနားမှာပြန်မထိုင်တော့ပဲ မမစိုးရှေ့ခုံအောက်မှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ရင်း မမစိုးအတွင်းခံဘောင်းဘီကို ချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ မမစိုးပေါင်ကိုကားလိုက်ပြီး မမစိုးစောက်ပတ်ပေါ်မျက်နှာအပ်ကာ စောက်ပတ်ကို စယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..ဟား..ကောင်းလိုက်တာကွာ ”

ကျွန်တော်လည်း ဖင်ကြားကနေ စောက့်စေ့လေးအထိ ထပ်ကာထပ်ကာ ယက်ပေးလိုက်တော့ မမစိုးတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကို ဖက်ထားကာ ဆံပင်တွေကို အတင်းဆုတ်ကိုင်ထားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း စောက်ခေါင်းထဲကို လျှာကိုထိုးသွင်းလိုက်ကာ အတွင်းသားတွေကို အနှံ့လိုက်ယက်ပေးနေပါတယ်။ မမစိုးတစ်ယောက် ခေါင်းလေးမော့ကာ ခါးလေးကိုပိုပြီး ကော့ကော့ပေးနေပါတယ်။ စောက်စေ့လေးကိုလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် နှုတ်ခမ်းနဲ့စုပ်ပေးလိုက်တော့ မမစိုးခင်မျာ နတ်ဝင်သလို တုန်တက်နေပါတယ်။ နောက်တော့

“  အား..အား..ကောင်းလိုက်တာ ဆက်လုပ်.. မရပ်လိုက်ပါနဲ့ ”

လို့ပြောလိုက်ရင်း ဆန့်ခနဲ ဆန့်ခနဲဖြစ်သွားကာ မမစိုးတစ်ယောက် ပြီးသွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း ပေပွကုန်ပါတယ်။ မမစိုးလည်း ကျွန်တော့်လက်ကိုကိုင်ကာ ဆွဲထူလိုက်ရင်း ဆိုဖာပေါ်ကိုရောက်တော့ ကျွန်တော့်ကို အငမ်းမရ နမ်းပေးပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း မမစိုးနဲ့ နှုတ်ခမ်းချင်းခွာလိုက်ပြီး မမစိုးမျက်နှာရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်ကာ လုံခြည်ကို ချွတ်ချလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးလည်း ကျွန်တော့်လီးကို ချစ်သွေးကြွနေတဲ့ မျက်လုံးလေးနဲ့ကြည့်လိုက်ကာ လက်လေးနဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ လက်ဝါးလေးနဲ့ပွတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်က ဂွေးဥတွေကို ရွရွလေးကိုင်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးမျက်နှာလေးဆွဲမော့လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်လီးကို မမစိုးပါးစပ်နား တေ့ပေးလိုက်တော့ မမစိုးကမျက်လုံးလေးတစ်ချက်ဝင့်ကာ ကြည့်ပါတယ်။ နောက်တော့ ပါးစပ်လေးဟပေးလိုက်ကာ ကျွန်တော့်လီးကို ငုံလိုက်ပါတယ်။

မမစိုးလည်း အတွေ့အကြုံရှိဖူးတယ်နဲ့တူတယ်။ နည်းနည်းတော့ လုပ်တတ်နေတယ်။ အထဲကနေ လျှာလေးနဲ့ ဒစ်ဖျားလေးကိုဆီးကြိုကာ ရစ်ပတ်ပေးလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း တော်တော်လေးကို အရသာတွေ့နေပါတယ်။ နောက်တော့ ပါးစပ်ထဲကနေ အတန်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်နဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးနေရင်း အောက်က ဂွေးဥတွေကိုပါ စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား…ကောင်းလိုက်တာ မမစိုးရယ် ”

ဂွေးဥတွေကို စုပ်နေရင်း အတန်တစ်လျှောက်ဒစ်အထိကို လျှာနဲ့ပွတ်ဆွဲပေးကာ လီးတန်ကိုပြန်ငုံပေး ပြန်ပါတယ်။ နောက်တော့ နှုတ်ခမ်းလေးဝိုင်းကာ ဂွင်းတိုက်သလို မြန်မြန်လေးလုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကြာရင် ပါးစပ်ထဲတင်ပြီးသွားနိုင်တာကြောင့် မမစိုးခေါင်းလေးကိုကိုင်လိုက်ကာ

“  ရပါပြီ မရယ် တော်လိုက်တော့နော် ”

လို့ပြောကာ မမစိုးကို အသာလေးလှဲချလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးကတော့ ပေါင်လေးအသာကားပေးပြီး အသင့်ပဲဆိုကာ အချက်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးစောက်ပတ်ဝကို ကျွန်တော့်လီးကိုတေ့လိုက်ရင်း ဒစ်ခေါင်းလေးပဲ မြုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အဟင့်..ဟင့်..ဟင့်..ဟင့်..မောင်လေး သိပ်ဆိုးတယ်ကွာ ဆက်သွင်းတော့ ”

ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း တစ်ချောင်းလုံးဝင်သွားအောင် အသာလေးချော့ကာ ဖိသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..ရှီး..ကျွတ်ကျွတ်..ထိတယ်ကွာ ”

ကျွန်တော်လည်း အသွင်းအထုတ်ကို မှန်မှန်လေးလုပ်ပေးနေရင်း မမစိုးနှုတ်ခမ်းလေးကို လှမ်းကာ စုပ်ပေးလိုက်တော့ သူကလည်း ကျွန်တော့်ပါးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ကာ အာသာငမ်းငမ်း ပြန်စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းနေတုန်း အောက်ကလည်း ခါးကစားပေးကာ အရှိန်နည်းနည်းထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းချင်းခွာလိုက်ကာ နားသီးလေးကို စုပ်ပေးလိုက်တော့ မမစိုးတစ်ယောက် အထဲကနေ ကျွန်တော့်လီးကို ခပ်တင်းတင်းလေးညှစ်ထားပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော် မမစိုးနို့တစ်လုံးကိုစို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း သွားနဲ့ မနာအောင်ကိုက်ပေးလိုက်ရင်း အောက်ကလည်း အဆက်မပြတ်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အ..အ…အ…အ…မောင်လေး.. ကောင်းလိုက်တာကွယ်.. အသည်းကို ခိုက်သွားတာပဲ ”

နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးကို ဆိုဖာလက်တန်းပေါ်ကို လက်ထောက်ခိုင်းလိုက်ပြီး နောက်ကနေ ခါးကိုထိန်းကာ စောက်ပတ်ဝလေးကိုတေ့လိုက်ပြီး လီးကိုသွင်းပေးကာ တစ်မျိုးပြောင်းလိုးပေးလိုက်ပါတယ်။ မမစိုးတစ်ယောက်လည်း ခေါင်းကိုဘယ်ညာယမ်းကာ ဖင်ကြီးကိုနောက်ကိုကော့ကော့ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အချက်နှစ်ဆယ်လောက်ဆောင့်လိုက် ရပ်ထားလိုက်နဲ့ မမစိုးကို ပိုကြွလာအောင်ဆွပေးနေလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ချိုင်းအောက်ကနေ နို့အုံကြိးတွေကို လှမ်းကာဆွဲလိုက်ရင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လိုးပေးလိုက်ပါတယ်.

“  အား..အား..အား..မောင်ရယ် ကောင်းလိုက်တာ.. ဆောင့်ပေး မရပ်နဲ့ မမပြီးချင်ပြီ ”

ကျွန်တော်လည်း နောက်ထပ်အချက်တစ်ရာလောက် ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ မမတစ်ယောက် ရှေ့ကိုငိုက်ကျသွားပါတယ်။ အထဲကလည်း ကျွန်တော့်လီးကို ခပ်ကြပ်ကြပ်လေး ဆွဲညှစ်ထားလို့ ဆက်မဆောင့်နိုင်ပဲ ခဏရပ်ထားရပါတယ်။ နောက်တော့မှ မမကို ပက်လက်ပြန်လှန်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း ဆိုဖာပေါ် ခြေတစ်ဖက်တင်လိုက်ကာ မမပေါင်လေးကို ဘေးကိုဖြဲလိုက်ရင်း စောက်ပတ်ထဲ ပြန်ထိုးသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ နည်းနည်းလေးဆောင့်ပေးလိုက်တော့ မမလက်တွေက ကျွန်တော့်ခါးကို လာဖက်ထားပါတယ်။ ဆောင့်ပေးနေရင်း မမပါးစပ်နားကို လျှာလေးထုတ်ပေးလိုက်တော့ မမက လိုက်စုပ်ပေးပါတယ်။ နောက်ဆုံး ကျွန်တော်လည်း မမခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ကာ အားရှိပါးရှိ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ မမလည်း ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်နဲ့ကာထားကာ အောက်မှာအသံပေါင်းစုံနဲ့ သူလည်းထပ်ပြီးချင်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း နောက်ဆုံးတော့ အသားကုန်ညှောင့်ပေးလိုက်ရင်း မမစောက်ခေါင်းထဲမှာပဲ ပြီးသွားပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း အရည်စထွက်ရော မမက ကျွန်တော့်ခါးကိုဖမ်းကိုင်လိုက်ရင်း ဆက်မဆောင့်စေပဲ အထဲကသူ့ကြွက်သားတွေနဲ့ ကျွန်တော့်လီးကိုညှစ်ပေးလိုက်ကာ သုတ်ရည်တွေ ကုန်တဲ့အထိကို ဆွဲစုပ်ယူသွားပါတယ်။ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။ ကျွန်တော်လည်း မမစိုးနှုတ်ခမ်းလေးကို အားရပါးရနမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ မမစိုးက

“  သိပ်ချစ်သွားပြီ မောင်လေးရယ် ”

“  အရမ်းကောင်းတယ် မရယ် အထဲကနေလုပ်ပေးတာ ”

“  မောင်လေးကိုတော့ မမစွဲသွားပြီကွယ် ”

“  မမကလည်း ဆွဲဆောင်မှုတွေရှိပါတယ် မရဲ့ ”

လို့ပြောက နဖူးကဆံသားလေးတွေကိုသပ်တင်ပေး လိုက်ရင်း နဖူးလေးကိုနမ်းလိုက်ကာ သန့်စင်ဆေးကြောဖို့အတွက် နှစ်ဦးသား ရေချိုးခန်းထဲကို လက်တွဲကာ ဝင်လိုက်ပါတော့တယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း အလုပ်ကိုမသွားဖြစ်တော့ပဲ ဖုန်းဆက်ခွင့်တိုင်လိုက်ကာ မမစိုးနဲ့ တစ်နေကုန်ခဲ့ပါတော့တယ်။ ခိုင် ရုံးသွားတဲ့နေ့တွေဆို ကျွန်တော်လည်း လှိုင်နဲ့မမစိုးတို့နှစ်ယောက်ကို အချိန်မထပ်အောင် နေ့ခင်းဖက်ဧည့်ခံရတဲ့ အလုပ်တစ်ခု တိုးလာပါတော့တယ်။ နောက်တော့ တစ်ယောက်ကို တစ်နေ့ပဲ ချိန်းရပါတော့တယ်။

…………………………………………………………

ထူးဆန်းတဲ့ ပြဿနာ

ညီအစ်မသုံးယောက်နဲ့ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝလေးကို သူတို့နဲ့ခွဲရအောင် လုံးဝကိုမထင်မှတ်ထားတဲ့ (အိပ်မက်တောင်မပြောနဲ့ စိတ်ကူးထဲတောင်မရှိဘူးတဲ့) ပြဿနာတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပါတော့တယ်။ ထိုပြဿနာရဲ့ အစကတော့……

တစ်နေ့ ကျွန်တော်နဲ့ခိုင်တို့ ရုံးပိတ်ရက်မို့ အတူတူရှိနေခိုက် ဖုန်းမြည်လာလို့ ထကိုင်လိုက်ပါတယ်။

“  ဟယ်လို ”

“  အေး..ငါပါကွ ထက်အောင်ပါ။ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ တိုင်ပင်စရာရှိလို့ ငါလာခဲ့လို့ရမလား ”

“  အေး ရပါတယ်ကွ။ ဘာအရေးကြီးလို့လဲ ”

“  ငါ ဆယ်မိနစ်အတွင်း ရောက်အောင်လာခဲ့မယ်။ ဖုန်းထဲမှာမပြောချင်ဘူး ”

“  အေးအေး သူငယ်ချင်း လာခဲ့လေ။ ဒါပဲနော်  ”

လို့ပြောကာ ဖုန်းချလိုက်ပေမယ့် ကျွန်တော့်ရင်ထဲ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေမိပါတယ်။ ဒီကောင်ဘာတွေများ အခက်အခဲရှိနေလဲ။ ပိုက်ဆံကိစ္စတော့မဟုတ်နိုင်ဘူး။ သိန်းပေါင်းကို သိန်းချီချမ်းသာတဲ့ကောင်က ငါ့ဆီကဘယ်နည်းနဲ့မှ အကူအညီတောင်းစရာမရှိဘူး။ ထင်တာပဲ ဒီလောက်အရေးကြီးတာဆိုလို့ လူမှုရေးကိစ္စနဲ့ သေရေးရှင်ရေးကိစ္စပဲဖြစ်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ သူ့ကျေးဇူးတွေကြောင့် ငါလည်းအခုလို အေးအေးဆေးဆေးနေနိုင်တာ။ အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပေးရမယ်။

ခိုင်နဲ့လည်း ထက်အောင်တို့မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေအကြောင်း ထိုင်ကာပြောပြနေတုန်း ထက်အောင်တစ်ယောက် ရောက်လို့လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီကောင့်မျက်စေ့မျက်နှာ အတော်ကြီးကို သိသိသာသာ ပျက်နေပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်သူ့ကို သောက်ရေတစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက်တော့ အလောတကြီးကို သောက်ချလိုက်ပြီးတဲ့နောက်

“  ကဲသူငယ်ချင်း ပြောပါအုံး မင်းကိစ္စ ”

“  အေးကွာ မပြောမဖြစ်လို့ ပြောရတော့မယ်။ ငါလည်း စိတ်ပူနေတာ။ မင်းမိန်းမမှ ရှိပါ့မလားလို့ ”

“  ဟ ဘာဆိုင်လို့တုန်းကွ ”

“  ဆိုင်တယ် သူငယ်ချင်း ဆိုင်တယ်။ ငါဒီကိစ္စကို မင်းတို့လင်မယားရှေ့မှာပဲ ဖွင့်ပြောချင်တာ ”

“  ကဲပြောကွာ မင်းအခက်အခဲက ငါတို့အခက်အခဲပဲပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား ခိုင် ”

“  ဟုတ်ပါတယ် ကိုထက်အောင် ခိုင်တို့အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပေးမယ် စိတ်ချ ”

“  အေးကွာ ဝမ်းသာလိုက်တာ ဒီစကားကြားရတာ အဖြစ်ကတော့ ဒီလိုဟေ့။ ငါ့ညီ ထက်မောင်ကို မင်း သိတယ်မဟုတ်လား ”

“  အေးလေ သိသားပဲ။ ငါနဲ့ ချွတ်စွပ်တူတဲ့ကောင်။ ခိုင်လည်း သူ့ဓါတ်ပုံမြင်ဖူးတယ် ”

“  အေး ပြဿနာကတော့ အဲဒီကောင်ပဲဟေ့ ”

“  ဘယ်လို ဘယ်လို ”

“  ငါတို့မိသားစု စီးပွားရေးက နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးက အဓိကကွ။ အားလုံးကို အတိုချုပ်ရရင် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးဆိုတော့ (×××) အဖွဲ့တွေနဲ့လည်း မကင်းဘူးလေ။ လမ်းကြောင်းတွေဘာတွေ ရှိတာပေါ့။ အဖေတို့ကလည်း အဲဒီဖက်ကနယ်သားဆိုတော့ ကုန်ကုန်ပြောမယ် အဲဒီအဖွဲ့က ဗျူဟာမှူးနဲ့သူနဲ့ တော်တော်လေးကို ခင်ကြတယ်ကွာ။ ငါတို့နဲ့လည်း ကလေးချင်းက ငယ်ငယ်ကတည်းက ကစားဖော်ကစားဖက်ပေါ့။ အပြန်အလှန်ဆိုသလို သူ့ကြောင့် ကိုယ်စီးပွားဖြစ်၊ ကိုယ့်ကြောင့် သူစီးပွားဖြစ်ပေါ့ ”

“  စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဆက်စမ်းပါအုံး ”

“  အေး လာမယ် ပြဿနာက အဖေတို့က အဲဒီဗိုလ်ကြီးနဲ့ သားရေးသမီးရေး ကိစ္စတွေ စကားစထားခဲ့ကြတယ်။ ထက်မောင်နဲ့ သူ့သမီးကို အရွယ်ရောက်လို့ ပညာစုံရင် ပေးစားကြဖို့ပေါ့ ”

“  အခုထိတော့ ဟုတ်နေတာပဲ ”

“  မဟုတ်တာက ဟိုကောင်ကွ။ ဒီကိစ္စတွေကိုလည်းသိရော သူက မိဘတွေကိုတော့ မပြောပြဘူး။ ညကမှ ငါ့ဆီကိုဖုန်းဆက်တယ်။ သူကဟိုမှာ မိန်းမလည်းရှိတယ်။ ကလေးတောင်ရှိတယ်တဲ့ကွ ”

“  ဟိုက် သေရော ဒီတော့မင်း ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ ”

“  ဘယ်လိုမှလုပ်လို့မရလို့ပေါ့ကွ။ ဟိုမှာက စကားတွေလွန်ရုံမက မင်္ဂလာဆောင်ဖို့တောင် စီစဉ်ပြီးသွားပြီ ”

“  ဒုက္ခပဲကွာ ”

“  အေး ဟိုကောင်က စီစဉ်နေတုန်းကတော့ ဘာမှမပြောဘူး။ သူ့ကောင်မလေးက ဘာသာမတူတော့ တိတ်တိတ်လေးကျိတ်ပြီး ယူထားကြတာ အဖေ့ကိုပြောမပြရဲဘူးလေ။ ဒါနဲ့ အဖေတို့က စီစဉ်လိုက်တာ ထက်မောင်ကို စာမေးပွဲတွေဖြေပြီးရင် ဒီနေ့လေယာဉ်နဲ့လိုက်ခဲ့ မင်းစောင့်ခေါ် ငါတို့သွားနှင့်မယ်လို့ မှာသွားပြီး သူတို့က မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စ သွားနေပြီ ”

“  ဟောဗျ ”

“  အေး ဒီကောင်က ညကမှငါ့ကို သူ့မှာအိမ်ထောင်နဲ့မို့ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်လို့ ပြန်မလာနိုင်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ အဖေတို့အမွေဖြတ်ချင်လည်း ဖြတ်ပေါ့တဲ့။ ငါလည်း ရူးနေပြီ။ နောက်ဆုံး စဉ်းစားမိတာ တစ်ခုရှိတယ် ”

“  ပြောလေ သူငယ်ချင်း ”

“  အေးကွာ မင်းတို့လင်မယားနှစ်ယောက်လုံး သေချာနားထောင်ကြ။ ငါလည်း အဲဒီနည်းကလွဲလို့ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ မင်း ထက်မောင်နေရာမှာ သွားပြီး အစားထိုးပေးပါ။ တစ်လလောက်ပါပဲ ”

“  ဟင် ”

ကျွန်တော်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်လည်း ဘာစကားမှကို ပြန်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။ နောက်မှ

“  သူငယ်ချင်း..ငါ..အဲ..အဲ..အဲဒါတော့ ”

လို့ပြောတော့ ထက်အောင်က ခုံပေါ်ကနေဆင်းလိုက်ကာ ကျွန်တော်တို့လင်မယားရှေ့ ဒူးထောက်ကာ

“  လုပ်ပါကွာ။ မင်းမှမကူညီရင် ငါ့အဖေနဲ့အမေကို ဟိုကသတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ အခုရောက်နေတာ သူတို့နယ်မြေထဲမှာလေ။ ကူညီကြပါ သူငယ်ချင်းတို့ရာ ”

လို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ထက်အောင်ကို အတင်းချိုင်းကနေ ဆွဲထူလိုက်ကာ

“  အဲဒီလိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့ကွာ။ ထပါ။ ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး တိုင်ပင်ကြတာပေါ့ ”

“  မအေးနဲ့တော့ သူငယ်ချင်းရာ။ ဟိုမှာက ငါးရက်လောက်ပဲ လိုတော့တာကွ။ ဘယ်လိုလဲဟင်။ ခိုင် ခွင့်ပြုမှာလား။ ဟိုရောက်တော့မှ မီးစင်ကြည့်ကရမှာပေါ့ ”

“  ခိုင်လည်း ဘာမှမပြောပြတတ်တော့ဘူး ကိုထက်အောင်ရယ် ”

“  ဟေ့ကောင် မင်းရော ”

“  သူငယ်ချင်း ငါ..ငါ.. ”

“  လောလောဆယ်တော့ ဟန်ဆောင်ပဲလက်ထပ်ထားလိုက်။ တစ်လလောက်တော့ မင်း ဟိုမှာနေရမယ်။ နောက်မှ သဘောထားခြင်း မတိုက်ဆိုင်လို့ ကွာရှင်းရတော့မှာပေါ့။ အဲဒါမကောင်းဘူးလား။ ခိုင်ကရော ခွင့်ပြုမှာလား ”

“  ခိုင်လည်း မသိတော့ပါဘူး ကိုထက်အောင်ရယ်။ မောင် ခိုင်တို့သားအမိကိုတော့ ပစ်မသွားရဘူးနော်.. အီး ဟီး.. ဟီး ”

လို့ပြောကာ ချုံးပွဲချကာ ငိုပါတော့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ တစ်နာရီလောက် ညှိနှိုင်းပြီးတဲ့နောက် ထက်အောင်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေကြောင့် ကူညီဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အစီအစဉ်က ဒီလိုဗျ။ ဟိုကိုသွားမယ် လူစားထိုးမင်္ဂလာဆောင်မယ်။ ညဖက် အတူမအိပ်ဘူး။ ရသလောက် ရှောင်နေမယ်။ မတတ်သာတော့မှ ပန်းသေနေတယ် ပြောလိုက်ကာ ကွာရှင်းခဲ့မယ်။ ဒါပါပဲ။ ကျန်တာကတော့ ဟိုရောက်မှာ မီးစင်ကြည့် ကကြမှာပါ။

တစ်ရက်လောက် သေချာပြင်ဆင်ပြီးတဲ့နောက် ခိုင်တို့သားအမိကို သူ့မိဘအိမ်လိုက်ပို့လိုက်ကာ သူ့မိဘတွေကိုတော့ ခရီးဝေးတစ်ခုသွားရမယ်၊ တစ်လလောက်ကြာမယ် ပြောထားကာ ထက်အောင်နဲ့ အတူတူ (×××) နယ်ကို ရင်တမမနဲ့ ခရီးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

………………………………………………

ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်း

ဟိုရောက်တော့ ထက်အောင်က သူတို့ဆီအရင်မသွားသေးပဲ တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ တည်းနေရင်း သူ့မိဘတွေကို ဖုန်းနဲ့လှမ်းခေါ်လိုက်ကာ အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။ သူတို့လည်း ပထမတော့ ဒေါသစိတ်နဲ့ ရှက်စိတ်တို့ပေါင်းကာ ခါးခါးသီးသီး ငြင်းပါတယ်။ နောက်တော့ ဘယ်လိုမှ နောက်ဆုတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာကြောင့် သူတို့လည်း လက်ခံလိုက်ရပါတော့တယ်။ ကောင်မလေးမိဘတွေကလည်း ငယ်ငယ်တုန်းကပဲ တွေ့ဖူးတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို သံသယမဖြစ်ကြပါဘူး။ ကောင်မလေးကလည်း ဇဝေဇဝါနဲ့ပေါ့။ အဲကောင်မလေးနာမည်ကို မပြောရသေးဘူး။ နော်မူ တဲ့။

အဲဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တစ်ယောက် ထက်အောင်ညီ ထက်မောင်ရဲ့ကောင်းမှုကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် မြောက် မင်္ဂလာဆောင်ခဲ့ရပါတော့တယ်။ မင်္ဂလာပွဲမှာ အားလုံးက ဟန်မပျက်လှုပ်ရှားနေပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ ခိုင်တို့သားအမိကို လွမ်းတာကြောင့် နည်းနည်းမှိုင်နေသလိုပါပဲ။ ကောင်မလေးကတောင် ကျွန်တော့်ကို ပြန်မေးပါတယ်။

“  ဘာဖြစ်လို့ မှိုင်နေတာလဲ မပျော်ဘူးလားလို့ ”

“  မဟုတ်ပါဘူး။ စာမေးပွဲသိပ်မဖြေနိုင်လို့ ”

လို့ပြောကာ ဟန်မပျက် ပြန်နေလိုက်ရပါတယ်။ မင်္ဂလာပွဲက သူတို့ရိုးရာအတိုင်းတစ်ခါ နောက်ညနေပိုင်း အရက်ဝိုင်းနဲ့တစ်ခါ ဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ ကစ်လိုက်တာ နည်းနည်းများသွားပါတယ်။ သတိတော့ သိပ်မလွတ်သေးပါဘူး။ အားလုံး အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ပွဲပြီးသွားပါတယ်။

ထက်အောင်တို့အတွက် ပြီးသွားပေမယ့် ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ အခုမှ တိုက်ပွဲကစတာလေ။ အခန်းထဲရောက်တော့ အဝတ်အစားတွေလဲပြီးတော့ သူက ကုတင်ပေါ်ကိုတက်ကာ တစ်ဖက်ကိုစောင်းပြီး အိပ်နေတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းထဲက ရီဝေရီဝေနဲ့ တစ်ဖက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ချစ်ခြင်စရာလေး သတိလေးထားလိုက်မိတော့ ခိုင်တို့သားအမိက မျက်စေ့ထဲမြင်လာ ဝေခွဲမရတဲ့စိတ် တွေနဲ့ အိပ်လို့တောင်မပျော်ပါဘူး။ နောက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ဖက်ကို လှည့်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အသာမျက်လုံးလေး မှိတ်ထားလိုက်ပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်နဖူးလေးကိုစမ်းကာ ပြန်လှည့်အိပ်သွားပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ မင်္ဂလာဦးညလေး တစ်ညဟာ နှမြောတသစွာနဲ့ သက်ပြင်းသံတွေကိုယ်စီနဲ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်မိုးလင်းလို့ ဘရိတ်ဖတ်စ်စားတော့ သူက

“  အစ်ကို နေကောင်းရဲ့လား အစ်ကို့ကို ကြည့်ရတာ နေမကောင်းသလိုပဲ ”

“  အေးပါကွာ လေယာဉ်စီးလာတဲ့ ခရီးကလည်း နည်းမှမနည်းတာ ”

“  အစ်ကို ဟိုမှာ အဆင်ပြေရဲ့လား ”

“  ပြေပါတယ်။ နော်မူ။ အလုပ်တွေက လက်စနဲ့ ခွင့်ယူထားရလို့လေ ”

“  ဒါဆို အစ်ကိုက ပြန်သွားမှာပေါ့ ”

“  ဟုတ်တယ် ခွင့်စေ့ရင်ပြန်ရမှာ တစ်လတော့ရခဲ့တယ် ”

လို့ပြောကာ အေးတိအေးစက်နေလိုက်တော့ သူလည်း ဘာမှပြန်မပြောတော့ပါဘူး။ တစ်နေ့လုံး ဧည့်သည်တွေလာလိုက် ဧည့်ခံလိုက်နဲ့ မအားလပ်ပါဘူး။ ညနေဖက်ရောက်တော့ အပြင်ကို ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာရင်း ဖုန်းနဲ့ ခိုင့်ဆီကို ခေါ်လိုက်ပါတယ်။

“  ဟယ်လို မောင် ”

“  ခိုင် သားလေးနေကောင်းလား ”

“  ကောင်းတယ် မောင်၊ မောင်ရော အဆင်ပြေလား ”

“  ပြေပါတယ်။ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။ ခိုင် ကိုယ်အခုထိ ခိုင့်အပေါ် သစ္စာမပျက်သေးဘူးနော် ”

“  သိပါတယ် မောင်၊ မြန်မြန်ပြန်လာနော်၊ ကိစ္စတွေအဆင်ပြေအောင် ခိုင် ဆုတောင်ပေးနေမယ် ”

“  အိုကေ မောင် ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်နော် ”

လို့ပြောကာ နော်မူ့ဆီကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ ညအိပ်ယာဝင်တော့ နော်မူက..

“  အစ်ကို ”

“  ဘာလဲ နော်မူ ”

“  နော်မူ့ကို အမှန်ပြော။ အစ်ကို နော်မူ့ကိုလက်ထပ်ရတာ ပျော်ရဲ့လား ”

“  ပျော် ပျော်ပါတယ်။ နော်မူ ဘာလို့လဲ ”

“  အစ်ကို့ကြည့်ရတာ စိတ်မပါသလိုပဲ၊ အေးတိအေးစက်နဲ့ ”

“  မဟုတ်ပါဘူး။ ခရီးပန်းလာလို့ပါ ”

“  မဟုတ်သေးပါဘူး အစ်ကို။ အစ်ကိုတစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတယ် ”

“  မဟုတ်တာ နော်မူ၊ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး ”

လို့ပြောကာ အလိုက်သင့်လေး သူ့ကိုယ်လေးကို ဖက်ထားလိုက်ပါတယ်။ သူလည်း ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ငြိမ်နေပြီး ငယ်ငယ်တုန်းကအကြောင်းတွေကို ပြန်ပြောပြနေလို့ အသာလေးနားထောင်နေလိုက်မိတယ်။ နောက်တော့ သိလိုက်ရတာက သူကထက်မောင်ကို တစ်ဖက်သတ်ကြိုက်နေတဲ့အကြောင်း ရောဂါနည်းနည်းရှိတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းတွေပါ သိလိုက်ရပါတယ်။ နှလုံးခွဲထားတယ်ဆိုတာလည်း သူက ဖွင့်ပြောပြတယ်လေ။

ကျွန်တော်လည်း ဒီအတိုင်းဆို ဒုက္ခတွေများတော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းလေးခိုးချလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ စကားတွေပြောလိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ပါးလေးကို တစ်ချက်နမ်းလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာတော့ ဒီည ခိုင့်ကိုသစ္စာဖောက်ရတော့မယ် ဆိုတာ အလိုလိုသိနေသလိုပဲ။ သနားတဲ့စိတ်တွေကလည်းတစ်ကြောင်း နော်မူ့ရဲ့အထိအတွေ့တွေကြောင့်တစ်ကြောင်း သူဆွတ်ထားတဲ့ရေမွှေးနံ့ကလည်း နှာခေါင်းဝလေးကို လာနှောက့်ယှက်နေတာကတစ်ကြောင်း ကျွန်တော်လည်း စိတ်တွေမှောက်မှားချင်လာပါတယ်။ နောက်တော့ ကောင်းတဲ့စိတ်နဲ့ မကောင်းတဲ့စိတ်က လွန်ဆွဲလိုက်တာ ထုံးစံအတိုင်း မကောင်းတဲ့ဖက်က နိုင်သွားတာမို့ နော်မူ့ရဲ့ပါးလေးကို ငုံ့ကာနမ်းလိုက်ပါတယ်။

နော်မူလည်း မျက်နှာလေးရဲသွားကာ ကျွန်တော့်ကိုပိုလို့ တိုးဖက်လာပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ရှက်စနိုးမျက်နှာလေးနဲ့ မော့ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးက တုန်ရီစွာ ဟလာတာမို့ ကျွန်တော်လည်း နော်မူ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ငုံ့ကာ နမ်းရှိုက်လိုက်မိပါတော့တယ်။

နော်မူလည်း ကျွန်တော့်ကို တင်းတင်းလေးဖက်ထားကာ ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို မျက်စိလေးမှိတ်ကာ ခံယူနေပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော် နော်မူ့လည်တိုင်လေးကို နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ စိတ်ကလည်းပါလာပြီမို့ လက်ကလည်း နော်မူ့အင်္ကျီအောက်ကို ရောက်သွားပါတယ်။ ဘရာစီယာလေးကို အပေါ်ကိုတွန်းတင်ပေးလိုက်ပြီး နို့အုံလုံးလုံးလေးကို လက်နဲ့ ဖွဖွလေးဆုပ်ကာ နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နော်မူ့ကိုယ်လေး တွန့်တက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော် သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲကနေ ပြန်ထူလိုက်ပြီး နားအနားကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်ပါတယ်။

“  နော်မူ အဝတ်တွေ ချွတ်လိုက်တော့မယ်နော် ”

နော်မူလည်း ခေါင်းလေးငုံ့သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ ကရင်အင်္ကျီလေးကို ခေါင်းပေါ်ကျော်ကာချွတ်ပေးလိုက်ရင်း ဘရာစီယာကိုပါ ချိတ်ဖြုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို ကုတင်ပေါ်ကိုအသာလေးလှဲချပေးလိုက်ပါတယ်။ ထမီကိုလည်း အသာလေး အောက်ကိုလျှောချလိုက်တော့ နော်မူလည်း ကိုယ်တုံးလုံးလေးဖြစ်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်သူ့ကိုယ်လေးကို မိုးကာကြည့်လိုက်တော့ သူကရှက်လို့မျက်စေ့လေးမှိတ်ထားကာ ရင်အစုံကနိမ့်ကာ မြင့်ကာနဲ့ ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း နော်မူ့နို့သီးလေးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲငုံကာ စို့ပေးလိုက်ရင်း နို့တစ်လုံးကို လက်နဲ့ ခြေပေးနေပါတယ်။ နော်မူတစ်ယောက် တစ်ဖက်ကိုမျက်နှာလှည့်ကာ လက်ခုံလေးကို ပါးစပ်နဲ့ကိုက်ထားပါတယ်။ နို့အုံတစ်ဝိုက်ကို လျှာစောင်းလေးနဲ့ဝိုက်ကာပေးလိုက် နို့သီးလေးတွေကို စုပ်ပေးလိုက်နဲ့ ကလိပေးနေရင်း အောက်ကို ဆင်းသွားလိုက်ကာ ပေါင်တန်လေးတစ်လျှောက်လျှာနဲ့ ယက်ကာ အသွားအပြန်လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အ..အ..အယ်ရို ရယ် ”

နောက်တော့ နော်မူ့ပေါင်လေးကို ဖြဲလိုက်ရင်း စောက်မွှေးလေးတွေကို လက်မလေးနဲ့ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးတွေကိုလည်း ပွတ်ပေးလိုက်တော့ သူ့ပေါင်တန်လေးတွေ ရမ်းကာလာပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း စောက်ပတ်လေးကို အောက်ကနေပင့်ကာ စောက်စေ့လေးအထိ လျှာနဲ့ယက်ကာတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..အယ်ရို ..ရှီး.. ”

လျှာကို စောက်ခေါင်းထဲကိုစိမ်ထားလိုက်ကာ ကလိပေးလိုက်ရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် စောက်စေ့ကို စုပ်ပေးလိုက်တော့

“  အယ်ရို..သေပါပြီ..နော်မူ့ကို သေအောင် သတ်နေတာလား ”

အဝင်အထွက်ကောင်းသွားအောင် လက်ခလယ်ကို စောက်ခေါင်းထဲ တစ်လက်မလောက် သွင်းပေး လိုက်ရင်း စောက်စေ့ကို လျှာနဲ့ အဆက်မပြတ် ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့မှ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လက်ခလယ်ကို သွင်းပေးလိုက်ကာ အသွင်းအထုတ်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..လား..လား..အယ်ရို … ရင်ထဲမှာ တစ်မျိုးပဲကွယ် ”

စောက်စေ့လေးကိုယက်ပေးလိုက် စောက်ခေါင်းထဲလက်ခလယ်ကို ကစားပေးလိုက်နဲ့လုပ်နေရင်း လက်သန်းလေးနဲ့ စအိုဝလေးကိုပါ ပွတ်ပွတ်ပေးလိုက်တော့ နော်မူလည်း

“  အား အား အား ကောင်းတယ် လုပ် လုပ် မရပ်နဲ့ ”

လို့ ပါးစပ်ကတ တွတ်တွတ်ပြောကာ ငြိမ်ကျသွားပါ တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး လီးတန်ကိုကိုင်လိုက်ကာ စောက်ပတ်ဝလေးကို တေ့ပေးလိုက်ရင်း အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက် ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အယ်ရို…နော်မူ မနေတတ်တော့ဘူး ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ”

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းလေးဖိကာ သွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အ..အ..အ ဖြည်းဖြည်း ကြပ်တယ် ”

နော်မူ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖိကာစုပ်ပေးလိုက်ရင်း အထဲဝင်နေသလောက်လေး နည်းနည်းညှောင့်ပေးလိုက်တော့ သူလည်း ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို လက်လေးနဲ့ လာပွတ်သပ်နေပါတယ်။ နောက်တော့ အားထည့်ကာ သွင်းပေးလိုက်တော့ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးနှစ်ခု ဖတ်ခနဲ ကွဲသွားပြီး အပျိုမြေးလေးကိုပါထိုးခွဲသွားကာ စောက်ခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ အတားအဆီးမရှိ ဝင်ရောက်သွားပါတော့တယ်။ သွင်းလိုက်တဲ့ လီးဒဏ်ကြောင့် ကျောပြင်ကိုဖက်ထားတဲ့ နော်မူ့လက်တွေ ပိုပြီးတင်းကြပ်လာကာ ခေါင်းလေးပါ မော့သွားပါတယ်။ နောက်တော့ တစ်ချက်ခြင်း မှန်မှန်လေးသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ နော်မူ့နှုတ်ခမ်းလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့

“  နာလိုက်တာ ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ။ ကြပ်တယ် ”

ကျွန်တော်လည်း နို့သီးလေးတစ်လုံးကို ပါးစပ်နဲ့စို့ပေးလိုက်ရင်း မှန်မှန်လေး အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေး လိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ နော်မူ့နားကိုကပ်ပြီး

“  ကောင်းလား နော်မူ ”

“  ကောင်းတော့ကောင်းတယ် နည်းနည်းနာတယ် ”

“  တော်ကြာဆို ကောင်းလာတော့မှာနော် ခဏလေးအောင့်ထားပေး ”

လို့ပြောလိုက်ရင်း ကိုယ်ကိုပြန်မတ်လိုက်ကာ နို့အုံလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ကာ မြန်မြန်လေး ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အ..အ..အ..ကို ”

“  ကောင်းရဲ့လား နော်မူလေး ”

“  စောစောကလောက်တော့ မနာတော့ဘူး နော်မူခံနိုင်ပါပြီ ”

ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းသွက်သွက်လေး လုပ်ပေးလိုက်တော့ အထဲကအရည်တွေကြောင့် အဝင် အထွက်တွေ မြန်လာကာ သူလည်းတစ်ချက်တစ်ချက် ကျွန်တော်သွင်းလိုက်တိုင်း စည်းချက်ကျကျ အဆင်ပြေအောင် ကော့ ကော့ပေးတတ်လာပါတယ်။ ခြေနှစ်ချောင်းကလည်း တစ်ဖြည်းဖြည်း ကျွန်တော့်ခါးကို လာချိတ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း နော်မူ့ခါးလေးကို ကိုင်လိုက်ကာ အားထည့်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“  အား..လား..လား..ကောင်းလာပြီကို နော်မူ မနာတော့ဘူး ”

ကျွန်တော်လည်း နော်မူ့ကိုမသနားနိုင်တော့ပဲ စိတ်ရှိလက်ရှိ ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ နော်မူလည်း ခေါင်းအုံးပေါ်မှာ ခေါင်းလေး ဘယ်ညာရမ်းကာ ပါးစပ်လေးက ဟစိ ဟစိ ဖြစ်နေပါတယ်။ နောက်ထပ် အချက်ပေါင်းတစ်ရာ့ငါးဆယ်လောက် မနားတမ်းလုပ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော် လည်း အပျိုစင်စောက်ဖုတ်လေးရဲ့ ညှစ်ထားတဲ့ဒဏ်ကိုမခံနိုင်တော့ပဲ နော်မူ့စောက်ခေါင်းလေးထဲ သုက်ရည်တွေ တဗျစ်ဗျစ် ပန်းထည့်လိုက်ကာ တစ်ချီပြီးသွားပါတော့တယ်။ နော်မူ့ကိုယ်လေးပေါ်ကို ထပ်ကျသွားပြီး နှစ်ဦးသား နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို တပ်မက်စွာနဲ့ နမ်းရှိုက်နေမိကြပါတော့တယ်။

နောက်နေ့တွေလည်း သောက်လေသောက်လေငတ်မပြေဆိုသလို ဆက်တိုက်ဆော်ပေးလိုက်ရင်း တစ်ပတ်လောက်ကြာတော့မှ ကျွန်တော်လည်း ခိုင်တို့သားအမိကို ပြန်သတိရလာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လွန်ကုန်ပြီမို့ ဘယ်ကနေဘယ်လို စကာပြောရမှန်းမသိပါဘူး။

တစ်နေ့ ကျွန်တော် ခိုင်နဲ့ဖုန်းခိုးဆက်နေတာကို နော်မူက ကျွန်တော်ခြေလှမ်းပျက်နေတာကိုသိလို့ ချောင်းနားထောင်နေတုန်း အကုန်လုံးနီးပါးကို သိသွားပါတယ်။ ပြဿနာကတော့ အကြီးအကျယ် တက်တော့တာပေါ့။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ တောင်းပန်ရတော့ပါတယ်။ တော်သေးတယ် နော်မူက သူ့အဖေကိုသာ သွားပြောလိုက်ရင် ကျွန်တော်ရော ထက်အောင်ပါ ဇက်ပြုတ်ပြီ။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျွန်တော့်ကို စွဲလမ်းနေတာမို့ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်ရှိတဲ့ စင်ကာပူကို လိုက်သွားမယ်လို့ သူ့အဖေကိုပြောပြကာ ကျွန်တော်နဲ့ ရန်ကုန်ကိုလိုက်ဖို့ စီစဉ်လိုက်ပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့မှပဲ မီးစင်ကြည့်ကမယ်ပေါ့။

ထက်အောင်ကိုပြောပြလိုက်တော့ သူကလည်း ကျွန်တော်တို့နေဖို့ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း အားချင်းဝယ်ပေးလိုက်ကာ စီစဉ်ပေးပါတယ်။ နောက်တော့ ငွေကြေးအတွက်ပါ လိုလေသေးမရှိ ထောက်ပံ့ပေး ထားမယ်လို့ ကတိပြုထားပါတယ်။ ခိုင့်ကိုလည်း နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းရှင်းပြမယ်လို့ တိုင်ပင်ထားကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကံကြမ္မာဆိုတာက မမြင်နိုင်ဘူးလေ။

ကျွန်တော်ရောက်နေစဉ်ကာလအတွင်းမှာပဲ သူတို့အဖွဲ့နဲ့ တခြားအဖွဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ကြပါတယ်။ ညဖက်သူတို့စခန်းကို အလစ်ဝင်တိုက်လို့ ကျွန်တော်လည်း နော်မူ့လက်ကိုဆွဲကာ အမှောင်ထဲ ထွက်ပြေးခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီလိုထွက်ပြေးနေတုန်း အနီးမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံကြီးကို နားကွဲမတတ်ခံစားလိုက်ရရင်း ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲ အမှောင်အတိ ကျသွားပါတော့တယ်။


အပိုင်း ( ၄  ) ဆက်ရန် >>>>>




ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း ( ၂ )

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ အပိုင်း ( ၂ )

ရေးသားသူ - Ko Gyi Ngwe

ကျောင်းသားဘဝ ရှုပ်သမျှ

အိမ်ထဲမှာ ဇာတ်လမ်းတွေ ပတ်ရှုပ်သမျှ ကြာလာတော့လည်း နည်းနည်းရိုးလာတာကြောင့် ကျောင်းထဲမှာရှိတဲ့ စားလို့ရမယ့် ဂွင်လေးတွေကို လိုက်ရှာမိတော့တယ်။ အတန်းထဲမှာတော့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲ သိပ်တော့မကြိုက်ချင်ဘူး။ နည်းနည်းလေးပိုခင်တဲ့ တစ်ယောက်တော့ရှိတယ်။ သူကတော့ နောက်ဆုံး ပစ်မှတ်တစ်ခုပေါ့။ သူ့ကိုတော့ ခပ်မှန်မှန်လေးနဲ့ အစရှည်ရှည်လေး ထားလိုက်တယ်။ တစ်နေ့ ထက်အောင်က

“ ဟေ့ကောင်.. ညကြရင် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါလား။ ဟိုမှာ ချိန်းဝိုင်းရှိတယ်  ” 

“ မဟုတ်တာကွာ ငါ့မှာပိုက်ဆံက မင်းလိုမပေါဘူးကွ  ” 

“ မင်းကိုမရိုက်ခိုင်းပါဘူးကွ အဖော်လိုက်ပေးရုံပါပဲ။ ဟိုမှာ သောက်ချင်ရင်လည်း စီစဉ်ပေးမယ်  ” 

“ အေး ကောင်းတယ်ကွာ လိုက်မယ်  ” 

လို့ပြောကာ သူနဲ့လိုက်သွားလိုက်ပါတယ်။ ကွန်ဒိုကြီးတစ်လုံးအပေါ်ကို တက်သွားရပါတယ်။ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးလို့ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ဟိုကောင့်နောက်ကနေ ကုပ်ကုပ်လေး လိုက်သွားရတယ်။ အခန်းတစ်ခုကို တံခါးခေါက်လိုက်တော့ အထဲကနေ ကောင်မလေးတစ်ယောက် လာဖွင့်ပေးတယ်။

ဟိုရောက်တော့ တော်တော်လေး အံ့သြသွားတယ်။ ယောင်္ကျားလေးဆိုလို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တာကတော့ ဆော်တွေချည်းပဲ။ အဲ ပြောရဦးမယ် ယောင်္ကျားလုံး တစ်ယောက်လည်း ပါသေးတယ်။ ဝိုင်းဘေးနားမှာတော့ ဘီယာဗူးတွေ၊ စပိုင်ဗူးတွေ၊ အမြည်းတွေ၊ စီးကရက်တွေနဲ့ စုံစုံလင်လင်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရောက်တာနဲ့ မကြာခင် ဝိုင်းစတော့တာပဲ။

ကျွန်တော်လည်း မကစားချင်တာနဲ့ ဘီယာတစ်ဗူးကို ကောက်သောက်လိုက်ကာ အမြည်းလေးစားရင်း သူတို့ကစားနေတာကို ကြည့်နေပါတယ်။ အနားက ဆော်တစ်ဗွေနဲ့ စကားပြောကြည့်လိုက်တော့ သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော်တို့ကျောင်းထဲက ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်က ကျောင်းထဲနှံ့အောင် မရောက်တဲ့ကောင်ဆိုတော့ မသိကြဘူးလေ။ နောက်တော့ အဲဒီဆော်လေးက

“ ငါ့ကို ခဏလောက် ကစားပေးပါလား။ တော်တော်လေးထိနေလို့ ၂ ပုံးကျော်သွားပြီဟ  ” 

ကျွန်တော်လည်း နေရာချင်းလဲကာ ဝင်ကစားပေးလိုက်ပါတယ်။ ဝိုင်းကလည်း တော်တော်လေးကို ကြမ်းတယ်။ ရှမ်းကိုးမီးကို ဘန့်ထည့်ကစားနေတော့ ငွေတွေကို ဝိုင်းထဲမှာ ဖွေးနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ထည့်အလှည့်ကြတော့ ဖဲက တော်တော်လေး တက်လာပြီး ဝမ်နင်သုံးလှည့်အပြီးမှာတော့ ၅ ပုံးလောက်မှောက်တယ်။ သူကလည်း တော်တော်လေးကို ပျော်နေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ဘောက်ဆူး ငါးသောင်းတောင် ပေးပါတယ်။ နောက်ပြီး မနက်ဖြန်ကြရင် လိုက်ကျွေးမယ်လို့တောင် ကတိတွေပေးလိုက်ပါသေးတယ်။

ဟိုကောင် ထက်အောင်လည်း နည်းနည်းတော့ နိုင်တယ်။ ဝိုင်းသိမ်းတော့ ကျွန်တော်ကစားပေးတဲ့ ဆော်လေးက အနိုင်ချည်း ငွေသား ၄ ပုံးလောက်နဲ့ အကြွေး ၁ ပုံးလောက်ရှိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သူနဲ့ ဘော်ဒါတွေ ဖြစ်သွားကြတယ်။ သူ့နာမည်က စုမြတ် တဲ့။ ဖဲဝိုင်းသိမ်းတော့ မနက်သုံးနာရီလောက်ရှိတာမို့ ကျွန်တော်နဲ့ထက်အောင် မပြန်ကြပဲ ဖဲဝိုင်းဘေး ထိုး အိပ်လိုက်ပါတယ်။

မိုးလင်းခါနီးတော့ ကျွန်တော်လည်း တရေးနိုးလာပါတယ်။ ခေါင်းထဲမှာလည်း ရီတီတီနဲ့ပေါ့။ ဘေးဘယ် ညာကို ကြည့်လိုက်တော့ ဘယ်သူမှန်းတော့မသိဘူး။ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပဲ။ သေချာကြည့်တော့မှ စုမြတ်သူငယ်ချင်း မို့မို့ဖြစ်နေတာကို သိရတယ်။ ကျွန်တော့်ဘေးနားမှာ အိပ်ပျော်နေတယ်။ သူတို့လည်း အကုန် အပြင်မှာအိပ်ကြတယ်။ ဟိုကောင် ထက်အောင်ကတော့ ဟောက်လိုက်တာ တခူးခူးနဲ့။ လူကသာ ရီဝေဝေဖြစ်နေတာ။ အောက်ကကောင်ကတော့ အနံ့ရလို့လားမသိဘူး တထောင်ထောင်နဲ့ကို ဖြစ်နေတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သွေးတိုးစမ်းတဲ့အနေနဲ့ နို့လေးကို စမ်းလိုက်တော့ လှုပ်တောင်မလှုပ်ဘူး။ နို့လေးတွေကို တီရှပ်ပေါ်ကနေ နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ခပ်လျော့လျော့ဖြစ်နေတဲ့ ထမီလေးကိုလည်း အသာလေး လျှောချလိုက်တော့ ဘောင်းဘီဖွေးဖွေးလေး ပေါ်လာပါတယ်။

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ စောက်ပတ်လေးကို လက်ချောင်းလေးနဲ့ ပွတ်ပေးလိုက်ပါ တယ်။ အဲဒီအချိန်ထိ သူမနိုးသေးပါဘူး။ ဘီယာတွေသောက်ထားပြီး ကွဲနေတယ်ထင်တယ်။ နည်းနည်းကြာလာတော့ ဘောင်းဘီကြားထဲလက်ထိုးကာ စိုတိုတိုဖြစ်နေတဲ့ စောက်ပတ်လေးကို လက်ခလယ်နဲ့ လိုက်ပွတ်ပေးလိုက်တော့ သူနိုးလာကာ ကျွန်တော့်လက်ကို လာကိုင်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလက်ကို ကျွန်တော့်လီးပေါ်ကို တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

မို့မို့ကတော့ အတွေ့အကြုံရှိဖူးတယ်ထင်တယ်။ ကိုင်တာတွယ်တာ တော်တော်လေးကို ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ လက်ထိပ်ဖျားလေးတွေနဲ့ သေချာမထိတထိလေး ပွတ်သပ်ပေးနေတာ တော်တော်လေးကို ခံလို့ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တီရှပ်လေးကို လှန်လိုက်ပြီး ဘရာလေးကို တွန်းတင်လိုက်ကာ နို့တစ်လုံးကို စို့ပေးလိုက်ရင်း လက်ခလယ်ကို စောက်ခေါင်းထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်လီးကို ကိုင်ပေးထားတဲ့ လက်တွေလည်း တော်တော်လေးကို သွက်လာပါတယ်။ နှစ်ယောက်သား ကျေနပ်လောက်တဲ့အထိ လက်နဲ့ပဲလုပ်ပေးနေရင်း အချိန်တန်ပြီမို့ သူ့ကိုယ်လေးကို စောင်းလိုက်ပြီး ပေါင်လေးကိုကွေးစေကာ နောက်ကနေပဲ အိပ်လျက်ထည့်ဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း နေသားတကျဖြစ်အောင် ကျွန်တော့်လီးကိုကိုင်ကာ တေ့ပေးလိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း အသာလေးသွင်းလိုက်တော့ စောစောက အရည်တွေကြောင့် အသာလေး ဝင်သွားပါတယ်။ သူကလည်း ဖင်လေးကို ရွေ့ပေးကာ အဝင်ကောင်းအောင် ပြင်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ချက်ခြင်း မှန်မှန်လေး ညှောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်ကလည်း နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ပွတ်ကာ ချေပေးနေပါတယ်။ သူကလည်း ကောင်းလွန်းလို့ အသံမထွက်မိအောင် သူ့လက်နဲ့ သူ့ပါးစပ်လေးကို ပိတ်ထားပါတယ်။

အတော်လေးကြာတော့ နည်းနည်းညောင်းလာတာကြောင့် အားရပါးရ ဆွဲချင်စိတ်လေးလည်းရှိတာမို့ သူ့နားရွက်နားကိုကပ်ကာ

“ ရေချိုးခန်းသွားရအောင်  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ နှစ်ယောက်လုံး အဝတ်အစား ဘိုသီဖတ်သီနဲ့ ထကာ ရေချိုးခန်းဆီ ချီတက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ ရောက်ရောက်ချင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နမ်းလိုက်ကာ သူ့ကို ဘေစင်မှာလက်ထောက်ခိုင်းရင်း နောက်ကနေ စတင်ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား..ပါး..ပါး..ကောင်းလိုက်တာ  ” 

ကျွန်တော်လည်း ခါးလေးကိုကိုင်ကာ အားရပါးရ ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အချက် ၂၀ လောက် ဆောင့်ပေးလိုက်ရင်း ခဏရပ်လိုက်တော့ သူကလည်း အားကျမခံ ဖင်လေးနောက်ကိုပို့ကာ ပြန်ဆောင့်ပေးပါတယ်။ အချက်ပေါင်းများစွာ ဆောင့်ပေးပြီးတဲ့နောက်

“ မရပ်နဲ့နော် ပြီးချင်ပြီ  ” 

လို့ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒီထက်မြန်မြန်လေး ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ သူ့ဒူးလေးတွေ ခွေညွတ်ကျကာ သူပြီးသွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခဏနားပေးနေတုန်း သူကဖယ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်ကာ

“ အထဲမှာမပြီးနဲ့နော် ပါးစပ်နဲ့ ပြီးအောင်လုပ်ပေးမယ်  ” 

လို့ပြောကာ ကျွန်တော့်လီးကို နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုနဲ့ ညှပ်ကာ ဂွင်းတိုက်သလို လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်ကလည်း ဂွေးဥတွေကို ကွဲရှလွယ်တဲ့ ကြွေထည်ပစ္စည်းလေးတစ်ခုလို ရွရွလေး ပွတ်ကာပေးပါတယ်။ လျှာကလည်း အထဲမှာ အတန်အောက်ပိုင်းကို နေရာအနှံ့ ပွတ်ဆွဲပေးနေတော့ ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို သေချာကိုင်ထားလိုက်ကာ စောက်ဖုတ်ထဲကို လိုးနေသလို ကော့ကော့ပေးနေရင်း ဆံပင်လေးတွေကို ယုယစွာ ဖွပေးနေမိပါတယ်။ အရင်တုန်းကဆို အမှုတ်ခံရင် အရမ်းကြာပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ငါးမိနစ်လောက်နဲ့ ထွက်ကုန်ပါတယ်။ ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို အတင်းကပ်ထားလိုက်နေတုန်း သူကလည်း ပါးစပ်ထဲဝင်လာတဲ့ ကျွန်တော့်သုတ်ရည်တွေကို တစ်စက်မကျန်မျိုချလိုက်ရင်း လျှာနဲ့အကုန် သိမ်းယက်ပေးနေပါတယ်။ နောက်တော့ နှစ်ယောက်သား သန့်ရှင်းရေးတွေ အပြန်အလှန်လုပ်ပေးလိုက်ပြီး အပြင်ကိုပြန်ထွက်ကာ နေရာမှာ ဟန်မပျက် ပြန်အိပ်နေလိုက်ကြပါတယ်။

………………………………………………………..

တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်ကြား

မို့မို့နဲ့ကျွန်တော် နားလည်မှုတစ်ခု ယူထားကြတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှအသိမခံကြေး။ သူ့ကိုလည်း လုံးဝမချစ်မိစေရေး။ နောက် သူစိတ်ပါရင်ပါသလို ချိန်းမယ့်အကြောင်းကိုပါ သဘောတူထားကြတယ်လေ။ သူတို့အုပ်စုက ဘာအထာတွေမှန်းမသိပေမယ့် ကိုယ်ကတော့ စားလို့ရရင်ပြီးတာပဲဆိုပြီး နေလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ တစ်လကို ၂ ခါလောက် မို့မို့နဲ့ ချိန်းဖြစ်ပါတယ်။

တစ်နေ့ ကျောင်းကနေအပြန် ဘတ်စကား မှတ်တိုင်မှာ ကားစောင့်နေတုန်း ရှေ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ကားတစ်စီး ထိုးဆိုက်လာပါတယ်။ မှန်တံခါးလေးကိုချလိုက်တော့ ကားမောင်းတဲ့သူက စုမြတ် ဖြစ်နေပါတယ်။

“ ဟေ့..နင်အားလား ။ ပြောစရာတစ်ခုရှိတယ်။ ဆိုင်တစ်ဆိုင် သွားကြတာပေါ့  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း အားနေတာကြောင့် ကားပေါ်ကို တက်လိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အပြင်မှာပူသလောက် ကားထဲက အဲယားကွန်းက အေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော် စုမြတ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ စကပ်တိုလေးနဲ့ တော်တော်လေးကို စတိုင်ကျနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ စုမြတ်ရဲ့ ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးကြီးတွေကို စိတ်ကပြစ်မှားနေတုန်း

“ ဟဲ့ ဟဲ့ အောက်မှာကောက်လိုက်ဦး။ နင့်မျက်လုံး  ” 

လို့ ခပ်ထေ့ထေ့လေး ပြောလိုက်တော့မှ သူခိုးလူမိသလို ဖြစ်သွားကာ။

“ ဟဲ..ဟဲ..  ” 

လို့ပဲ ရှက်ရယ်လေး ရယ်လိုက်မိပါတယ်။ နောက်တော့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ စားသောက်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ဘီယာမှာတိုက်ကာ သူလည်း သောက်ပါတယ်။ စားသောက်နေတုန်း သူလည်း တော်တော်လေး ထွေလာပါတယ်။ နောက်တော့ ပိုက်ဆံရှင်းလိုက်ပြီး ကန်တော်ကြီးဖက်ကို မောင်းခဲ့ကြတယ်။ နည်းနည်းလေး အလင်းရောင်မရှိတဲ့နေရာမှာ ကားရပ်လိုက်ရင်း..

“ ဟဲ့…ငါမေးစရာရှိတယ်။ နင် ငါတို့ဆီကို ပထမဆုံးဖဲလာရိုက်တဲ့နေ့က နင်နဲ့မို့မို့တို့အကြောင်းတွေ ငါအကုန်သိတယ်  ” 

“ ဟိုက်..သေပါပြီ.. ဘယ်လိုများသိသွားပါလိမ့်။ နင့်ကို မို့မို့ပြောပြလို့လား  ” 

“ ငါလည်း နိုးနေတယ်ဟ။ ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒေါကန်တာက ဟိုကောင်မကို။ သူ့ကိုယ်သူလည်လှ အောက်မေ့နေတယ်  ” 

“ ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့ နင်တို့နှစ်ယောက် ပြဿနာဖြစ်နေလို့လား။ ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုလည်း ဆော်ရီးဟာ  ” 

“ နင်နဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ အေး ငါတို့အုပ်စုအကြောင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြထားမယ်။ ငါတို့အုပ်စုက ကတိတစ်ခုထားထားတယ်။ ရည်းစားမထားကြေး။ ဒါပေမယ့် တို့အဖွဲ့မှာက ဟိုကောင်ဘောပြား ထက်ထက်ကတော့ အဆိုးဆုံးပဲ။ နင်တို့ကိစ္စ သူသိသွားရင် နင်အဆော်ခံရလိမ့်မယ်။ ငါတို့က စိတ်ဆာရင် သူနဲ့ပဲ အာသာဖြေလိုက်ကြတယ်။ ကျန်တဲ့ကောင်မတွေတော့ မသိကြဘူး။ ငါတို့ ၃ ယောက်က တစ်အိမ်ထဲနေတော့ တို့ဖာသာ အေးအေးလေးနေကြတယ်။ တကယ်တော့ ငါတို့က ဘယ်ယောင်္ကျားလေးနဲ့မှ အိပ်ဖူးတာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့အာသာဖြေကြတာ အတုနဲ့ပဲ။’

“ နေစမ်းပါအုံး။ နင်ဘာကြောင့် ဒီစကားတွေ ပြောရတာလဲ  ” 

သူစိတ်ပါနေတာကို သိသိနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

“ နင်ကလည်း ကြာတော့ ငါလည်း ဒီအတုနဲ့နေရတာ မနေချင်တော့ဘူး။ အစစ်နဲ့ကို ရင်ခုန်ကြည့်ချင်တယ်။ ဘဲထားပြန်တော့လည်း ပြန်ခွာလို့မရမှာလည်းစိုးတယ်။ နောက်ပြီး နင်ကလည်း ငါ့ကိုယူမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါကလည်း နင်ယူမယ်ဆိုရင်တောင် ယူလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့နဲ့မို့မို့မှာ ကျောင်းပြီးရင် လက်ထပ်ရမယ့်သူတွေရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သေချာဆွေးနွေးနေတာ  ” 

“ အေး..ငါကတော့ အချိန်မရွေးပဲ  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ကို

“ နင်ငါ့ကို လုပ်ပေးပါလား။ ငါခံစားကြည့်ချင်လို့ပါ  ” 

လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာတာကြောင့် ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုလှမ်းဖက်လိုက်ကာ ပါးလေးကို နမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ နှုတ်ခမ်းလေးကိုပါ နမ်းပေးလိုက်ရင်း လက်ကနို့တွေကိုပါ ဆက်နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကတော့ မျက်လုံးလေးမှိတ်ထားကာ အသာလေးငြိမ်နေပါတယ်။ နောက်တော့ လည်ပင်းပေါက်ကနေ အထဲကိုလက်ထိုးလိုက်ကာ နို့အုံလေးကိုပါ လက်နဲ့ညှစ်ပေးလိုက်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကိုစမ်းကာ ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူ့ပါးစပ်ထဲမှာလည်း လျှာထိုးသွင်း လိုက်ကာ ကစားပေးနေပါတယ်။ သူကလည်း မိန်မအချင်းချင်းနေထားဖူးတော့ အတွေ့အကြုံကြောင့် ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို ကျင်လည်စွာပဲ တုန့်ပြန်ပါတယ်။

နို့နှိုက်နေတာ နည်းနည်းကြာတော့ သူ့တီရှပ်လေးကို လှန်တင်လိုက်ပြီး ဘရာစီယာလေးကို တွန်းတင် လိုက်ကာ နို့သီးလေးတွေကို ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း အားကျမခံ ကျွန်တော့်လီးကို လုံခြည်ပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းလေးငုံ့ကာ နို့စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ နို့သီးလေးကို အသာငုံကာ စုပ်ပေးလိုက် လျှာလေးနဲ့ဝိုက်ပေးလိုက် လုပ်ပေးနေရင်း အောက်ကစကပ်လေးကို လှန်တင်လိုက်ကာ ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ စောက်ပတ်လေးကို လက်ခလယ်လေးနဲ့ ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း ကျွန်တော့်လုံခြည်ကို ဖြေချ လိုက်ကာ ကျွန်တော့်လီးကို အတွင်းခံကြားထဲက အတင်းဆွဲထုတ်လိုက်ကာ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးတွေနဲ့ ပွတ်သပ်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီလေးဆွဲဟလိုက်ကာ စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးကို အထက်အောက် လက်ခလယ်နဲ့ ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အစေ့လေးကိုလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် ချော်ထိုးပေးလိုက်တော့ ညည်းသံလေးတွေပါ ထွက်လာပါတယ်။နောက်မှီကို အသာမှီရင်း ပေါင်လေးနှစ်လုံးကိုလည်း ထိုင်ခုံပေါ်တင်ပေးကာ ကားသထက်ကားပေးလိုက်ပါတယ်။

သူလည်း ကျွန်တော့်လီးကို ကိုင်ထားရင်း ဂွင်းတိုက်ပေးနေတာတွေ သွက်လာပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ခြေနှစ်ချောင်းကို လက်နဲ့ကိုင်ကာ တံခါးဖက်ကို ခေါင်းမှီစေပြီး သူ့ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းဝင်ကာ စတင်မှုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အိုး..ဟို့..ဟို့..ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်..  ” 

လို့ဆိုကာ ခါးလေးကို ကော့သထက်ကော့ပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း စောက်ခေါင်းထဲ လျှာကို ဝင်သလောက်ထိုးထည့်ကာ အထဲမှာပတ်ကစားပေးလိုက် စောက်စေ့လေးကို လျှာနဲ့ထိုးပေးလိုက်နဲ့ ငါးမိနစ်လောက် လုပ်ပေးလိုက်တော့

“ အား..ကောင်းတယ်..ရပြီ..ရပြီ..တော်ပါတော့  ” 

လို့ပြောရင်း ထလာကာ ကျွန်တော့်ကို အတင်းဖက်နမ်းပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော့်ခုံကို နောက်ကိုလှန်ချလိုက်ကာ ကျွန်တော့်လီးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ လျှာလေးနဲ့ အတန်တလျှောက်ရစ်ကာ အောက်ကိုဆင်းသွားရင်း ဂွေးဥတွေကိုပါ လိုက်ယက်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကိုကိုင်ထားရင်း လက်တစ်ဖက်က နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လိုက်ဆွဲကာ နာနာလေး ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ သူက လီးတန်ကို အရင်းကနေကိုင်ကာ အရေပြားကို ဆွဲချလိုက်ရင်း ဒစ်ဖျားလေးကို ငုံပေးကာ ပါးစပ်နဲ့ ဂွင်းတိုက်ပေးနေလို့ ကျွန်တော်က

“ ထွက်ကုန်တော့မယ်နော်။ တော်ကြာ မသွင်းပဲ ပြီးနေအုံးမယ်  ” 

“ ဒီညတော့ ပါးစပ်နဲ့ပဲလုပ်ပေးတော့မယ်။ အချိန်သိပ်မရလို့ မနက်ဖြန်မှထပ်လုပ်မယ်။ ဟိုကောင်တွေ ကျူရှင်သွားတက်ကြလိမ့်မယ်။ ငါနေမကောင်းဘူးဆိုပြီး နေခဲ့မယ်။ နင် ငါတို့အခန်းကို ၈ နာရီလောက် လာခဲ့  ” 

လို့ပြောရင်း ခပ်သွက်သွက်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူညောင်းမှာစိုးလို့ အတတ်နိုင်ဆုံး စိတ်ကိုလျှော့ထားပေးလိုက်ပါတယ်။ ငါးမိနစ်ကျော်ကျော်လောက် မနားတမ်းလုပ်ပေးလိုက်တော့မှ ကျွန်တော်လည်း ပြီးသွားပါတယ်။ သူက တော်တော်လေးကြာအောင် သုတ်ရည်တွေကို တစ်စက်မကျန် စုပ်ယူလိုက်ရင်း ပြန်ထလိုက်ကာ တစ်ရှူးလေးငါးရွက်ယူလိုက်ကာ ထွေးထည့်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း တယုတယ သုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ ကောင်းတယ်..စုမြတ်ရယ်  ” 

“ မနက်ဖြန် လာခဲ့မှာလား  ” 

“ အိုကေ  ” 

လို့ ပြောလိုက်ကာ နှစ်ယောက်သား အဝတ်တွေပြန်ပြင်ရင်း အိမ်ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

………………………………………………

နောက်တစ်နေ့ရောက်တော့ တက်ကြွလန်းဆန်းခြင်းတွေနဲ့အတူ အိပ်ယာကနေ နိုးထလာခဲ့ပါတယ်။ စုမြတ်နဲ့ချိန်းထားတာကြောင့် ကပျာကယာပဲ မျက်နှာသစ် သွားတိုက် ရေချိုးကာ သွက်သွက်လေး ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ၇ နာရီကျော်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာကြောင့် သူတို့နားက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေးမှာပဲ မနက်စာစားကာ ဟိုနှစ်ယောက် ကျူရှင်အသွားကို ဆိုင်အတွင်းပိုင်းလေးကနေကြည့်ကာ ထိုင်နေလိုက်ပါတယ်။ ၇း၄၅ လောက်ရောက်တော့ မို့မို့နဲ့ ဘောပြားထက်ထက်တို့ ထွက်သွားကြတာကို တွေ့လိုက်တော့ လက်ဖက်ရည်ဖိုး ရှင်းကာ စုမြတ်ရှိရာကို တက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ စုမြတ်က တံခါးလေးလာဖွင့်ကာ ကျွန်တော့်လက်ကိုဆွဲလို့ အခန်းထဲကို ခေါ်သွားပါတယ်။

အခန်းထဲရောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း စုမြတ်ကိုလှည့်ကာ ဖက်လိုက်ရင်း အနမ်းလေးနဲ့စတင်ကာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။ စုမြတ်ကလည်း အားကျမခံ ကျွန်တော့်အနမ်းတွေကို ကျွမ်းကျင်စွာနဲ့ တုန့်ပြန်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အဝတ်တွေကူချွတ်ပေးလိုက်တာ နှစ်ယောက်လုံး အဝတ်ဆိုလို့ ဘာဆိုဘာမှ မကျန်တော့ပါဘူး။

ကုတင်ပေါ်ကို သူ့ကိုယ်လုံးလေးလှဲချလိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်မိုးရင်း နဖူးလေးကို နမ်းလိုက်ကာ ဆံပင်လေးတွေကို လက်နဲ့သပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ နှုတ်ခမ်းထူထူလေးကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက်ရင်း လက်ကလည်း နို့အုံလေးကို နယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ စုမြတ်ပါးစပ်ထဲကို လျှာထိုးသွင်းပေးလိုက်တော့ သူကလည်း ကျွန်တော့်လျှာကို ပြန်လည်ရစ်ပတ်ကာ လျှာချင်းကစားပေးနေပါတယ်။ နည်းနည်းကြာတော့ နှုတ်ခမ်းခြင်းခွာ လိုက်ကာ သူ့လည်တိုင်လေးကို စုပ်ပေးလိုက်ရင်း အောက်ကိုဆင်းလာကာ နို့သီးလေးကို စတင်စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ နို့စို့နေရင်း သူ့မျက်နှာလေးကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ကာ မှိန်းနေပါတယ်။ ဒါနဲ့ လက်နဲ့ အောက်ကိုဆင်းကာ စောက်ဖုတ်လေးကို အုပ်ကိုင်ကာ ပွတ်ပေးလိုက်တော့ အလိုက်သင့် ပေါင်လေးပါ ကားပေးလိုက်ပါတယ်။ နို့သီးလေးကို စို့လိုက် စောက်ဖုတ်ကို လက်နဲ့ ကလိလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေရင်း စုမြတ်က

“ နမ်းပေးတော့ကွာ။ မနေနိုင်တော့ဘူး  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဖြည်းဖြည်းလေး အောက်ကိုဆင်းကာ ပေါင်တွင်းသားလေးကို အရင်ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ စောက်ပတ်နားမှာ လျှာလေးနဲ့ ရစ်ကာ မထိတထိလေး ကစားပေးတော့ သူလည်းမနေနိုင်တော့ပဲ စောက်ဖုတ်ကိုထိမိအောင် လိုက်ရွှေ့ပေးနေပါ တယ်။ နောက်တော့မှ ကျွန်တော်လည်း ပေါင်ကြားထဲဝင်ကာ စောက်ပတ်ထဲကို လျှာထိုးထည့်ကာ စောက်စေ့လေးအထိ ယက်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အဟင့်..ဟင့်..ဟင့်…ဟင့်..  ” 

ကျွန်တော်လည်း လက်ခလယ်လေးနဲ့ စအိုဝလေးကို ရစ်ပေးလိုက်ရင်း စောက်စေ့လေးကို စုပ်ပေးလိုက် ရာ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို စုံကိုင်ကာ အတင်းဖိကာကပ်ထားပါတယ်။ နောက်တော့ လက်ခလယ်ကို စောက်ခေါင်းထဲသွင်းကာ စအိုဝလေးကို ယက်ပေးလိုက်တော့

“ အ…အ…အ….ဟင့်..ကျွတ်..ကျွတ်.. ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ  ” 

လို့ပြောကာ တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း လက်ခလယ်ကို တစ်ဆုံးထိုးသွင်းလိုက်ရင်း စောက်စေ့လေးကိုပဲ ယက်ပေးလိုက်ရာ ခဏနေတော့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နတ်ပူးသလို တုန်တက်လာကာ ကျောလေးပါ ကော့တက်လာပြီး အိပ်ယာပေါ် ပြန်ကျသွားပါတယ်။ နောက်တော့ သူလည်း ထလာပြီး ကျွန်တော့်ကိုပြန်လှဲစေကာ ပေါင်ကြားထဲဝင်ထိုင်ပြီး ချစ်စဖွယ်အကြည့်လေးတစ်ချက် လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး အရင်းကနေ အပေါ်ကို လျှာလေးနဲ့ကလိကာ ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဂွေးဥတွေကိုလည်း စုပ်ပေးယက်ပေးလိုက်နဲ့မို့ တော်တော်လေးကို ကောင်းပါတယ်။ သူလည်း တချောင်းလုံးကိုငုံလိုက်ပြီး လျှာနဲ့အထဲကနေ ကလိပေးပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်လည်း သူ့ခြေထောက်ကို ဆွဲလိုက်ရင်း သူ့ပေါင်ကြားထဲရောက်အောင် ခေါင်းဝင်လိုက်ရင်း သူ့စောက်ပတ်လေးကိုပါ ထပ်ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ သူလည်း လီးစုပ်တာကိုရပ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ဝင်အိပ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူလုပ်ခိုင်းနေပြီမို့ တက်ခွကာ စောက်ပတ်လေးထဲချိန်ပြီး ကျွန်တော့်လီးကို အသာလေး ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား..ကျွတ်..ကျွတ်..ဖြည်းဖြည်းနော်..  ” 

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း အားမထည့်ပဲ အရင်းထိရောက်အောင် ဖြည်းဖြည်းပဲ သွင်းလိုက်ပါတယ်။ သူကတော့ နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ကာ အံကြိတ်ခံနေရှာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အောက်ကနေ နည်းနည်းလေးမြန်လိုက် ရင်းနို့သီးလေးတစ်လုံးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း ကျွန်တော့်ကို တင်းတင်းလေးဖက်ထားပါတယ်။ နောက်တော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အားထည့်ကာ လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ စီးစီးကျပ်ကျပ်လေးနဲ့မို့ တော်တော်လေးကို ကောင်းပါတယ်။ သူကလည်း အောက်ကနေ အပေးကောင်းတာကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ဆောင့်ရတာ ပိုပိုသွက်လာပါတယ်။ လေးငါးဆယ်ချက်ဆောင့်ပေးလိုက် ရပ်ထားလိုက်နဲ့ သူစိတ်ပိုထလာအောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ စုမြတ်..အဆင်ပြေရဲ့လား  ” 

“ ကောင်းတယ်ကွာ… ဒီတိုင်းလေးလုပ်နော်.. ပြီးရင် အပြင်မှာထုတ်ပေးနော်  ” 

“ ဒါဆို စုမြတ်ပြီးသွားရင် ပါးစပ်နဲ့လုပ်ပေးနော်။ ကို စုမြတ်ပါးစပ်ထဲ ပြီးချင်တယ်  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ သူ ခေါင်းလေးညိတ်ပြပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်နဲ့ ကပ်လိုက်ပြီး ခပ်သွက်သွက်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အ..အအ….အ…အ..အ..အ.. ကောင်းတယ်။ လုပ်.. လုပ်..  ” 

ကျွန်တော်လည်း အချက်လေးငါးခြောက်ဆယ်လောက် လုပ်ပေးလိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်ရင်း အားရှိပါးရှိ ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ သူလည်း တစ်ကိုယ်လုံးတုန်တက်လာကာ ငြိမ်ကျသွား ပါတော့တယ်။ နောက်တော့ သူက ထိုင်လိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ကို မတ်တပ်ရပ်စေကာ လက်နဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးရင်း ဂွေးဥတွေကို စုပ်ပေးပါတယ်။ ပြီးတော့ လီးတန်ကို ပါးစပ်ထဲသွင်းကာ စုပ်ပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို ကိုင်ထားကာ စောက်ဖုတ်ထဲလိုးသလို ကော့ပေးနေလိုက်ပါတယ်။

သုံးမိနစ်လောက် လုပ်ပေးပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့အပြုအစုတွေအောက်မှာ ဘယ်လိုမှတောင့်မခံနိုင်တော့ပဲ သုတ်ရည်တွေ အာခေါင်ထဲ ပန်းထည့်လိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း ကျွန်တော့်သုတ်ရည်တွေကို တစ်စက်မကျန် အားလုံးမျိုချလိုက်ပါတော့တယ်။

အဲဒီနေ့ကတော့ ညနေ ၄ နာရီလောက်အထိ သုံးချီလောက် ဆော်ပေးခဲ့ကာ ဟိုနှစ်ကောင်မလာခင် အသာလေး ပြန်လစ်ခဲ့ပါတယ်။

.................................................................

ထိချက်က ပြင်းလွန်းတယ်

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်သား ဘောပြားမထက်ထက် မသိအောင် ခိုးစားနေကြတာ တစ်လ လောက်အကြာမှာတော့ အခန်းထဲမှာ စာသင်နေတုန်း တံခါးပေါက်နားကခုံမှာ စာထဲကို စိတ်မဝင်စားပဲ ရှေ့ကထိုင်နေတဲ့ ကျောင်းသူတွေရဲ့ ဆိုဒ်စုံအိုးတွေကို ပြစ်မှားနေတုန်း ထက်ထက် ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရှေ့ကို စာရွက်ခေါက်လေးတစ်ခု ပစ်ချလိုက်ကာ ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးနဲ့ ပြန်ထွက်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း စာရွက်လေးကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်တော့

“ မင်းနဲ့ငါ စာရင်းရှင်းစရာရှိတယ်။ အတန်းပြီးရင် အဆောင်သစ် အပေါ်ဆုံးထပ်ကို လာခဲ့ ”

အင်း ပြဿနာတော့ စပြီထင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ သွားတော့သွားလိုက်မယ်လို့တွေးကာ သူချိန်းထားတဲ့ အဆောင်အပေါ်ဆုံးထပ်ကို ရောက်သွားပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ရုပ်ရှင်ထဲက ဟောင်ကောင်ဂျက်မစတိုင်နဲ့

“ ဟေ့ကောင်…မင်းလုပ်ပုံကောင်းသေးရဲ့လား.  ” 

“ ငါဘာလုပ်နေလို့လဲ  ” 

“ မင်းကတော့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေပြီပေါ့။ မင်း ငါ့ဆော်တွေကို စားနေတာလေ  ” 

“ အေး ဘာဖြစ်လဲ… သူတို့နဲ့ငါ သဘောတူရင် ပြီးတာပဲ  ” 

“ ငါနဲ့ဆိုင်တယ်လေကွာ။ မင်းကြောင့် ငါတို့သုံးယောက် စိတ်ဝမ်းတွေကွဲကုန်ပြီ  ” 

“ ငါက အေးဆေးပါ။ မင်းတို့အချင်းချင်းဖြစ်ကြတဲ့ ပြဿနာလေ  ” 

“ အေး.. ဟိုဟာမနှစ်ယောက်က အခု ငါ့ကိုတောင် အရေးမလုပ်တော့ဘူးကွ  ” 

“ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရေးလုပ်တော့မလဲ။ မင်းက အတုကြီးလေကွာ။ အစစ်ကိုတွေ့သွားတာကိုး  ” 

လို့ ပြောလိုက်တော့ ဆွေ့ဆွေ့ခုန်သွားပြီး

“ မင်းပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်။ အေး နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောမယ်။ မင်းနဲ့ငါ လက်လက်ချင်းယှဉ်မလား’

“ ငါ မင်းလောက် သတ္တိမရှိပါဘူး။ အေး ငါကလည်း မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ လက်သီးချင်းယှဉ်ရလောက်အောင် ငါသတ္တိမရှိဘူး  ” 

“ ရုပ်ကိုက ကြည့်တော့ သနားကမားနဲ့။ မင်း ဖာသည်ပဲကွ။ ဟိုနှစ်ယောက်ဆီက မင်းခြူစားနေတာ  ” 

“ မင်းစကားတွေ လွန်နေပြီ။ သူတို့စိတ်နဲ့သူတို့ ခံချင်လို့ခံတာ မင်းဟာငှားရလို့လား  ” 

လို့ပြောတော့ သူလည်း ဒေါသတွေ ငယ်ထိပ်ရောက်ကာ ကျွန်တော့်ကို ပြေးထိုးဖို့ လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့လက်သီးကို ဖမ်းလိုက်ရင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားပါတယ်။ နောက်တော့ သူလည်း ဒေါနဲ့မောနဲ့ ပြန်သွားပါတယ်။ လွယ်အိတ်အောက်ကျသွားလို့ ပြန်ကောက်လိုက်တော့ သူ့ဟမ်းချိန်းလေး ကျကျန်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ ပြန်ကောက်ပြီး ပေးမလို့ ကြည့်လိုက်တော့ နည်းနည်းတောင် ဝေးသွားပါပြီ။ ဒါကြောင့်

“ ဟေ့..ဟေ့..ထက်ထက်..ဒီမှာကျန်ခဲ့ပြီ  ” 

လို့ခေါ်ကာ ပြေးလိုက်သွားပါတယ်။ သူကတော့ ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်သွားလည်းမသိဘူး။ အရေးတောင်မလုပ်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဆက်မခေါ်တော့ပဲ မှီအောင်လိုက်ကာ သူ့ပုခုံးလေးကို ကိုင်လိုက်တော့

“ ဖောင်း  ” 

ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲ ပြာဝေသွားကာ နောက်ကိုလန်ကျသွားပါတယ်။ ပြင်းလိုက်တဲ့ လက်သီးဗျာ။ ထင်မထားဘူးလေ။ ကျွန်တော်မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး အားတုံ့အားနာဖြစ်နေတဲ့ ပုံပါပဲ။ ဘေးနားက ကျောင်းသားတွေကလည်း အုံလာကာ

“ ဟေ့ကောင် မင်းဘယ်ကလဲ။ ဘာကြောင့် တို့ကျောင်းထဲကကောင်ကို လုပ်ရတာလဲ  ” 

လို့ပြောလာကြတော့ သူလည်း ကျွန်တော့်ကို အတင်းဆွဲထူကာ ပြာပြာသလဲ တောင်းပန်ပါတယ်။

“ ဟို..ဟို..ငါငါ တောင်းပန်ပါတယ်ဟာ  ” 

“ ရပါတယ်။ ငါကလည်း နင့်ကို ဒေါသထွက်အောင် ပြောလိုက်မိတာကိုး  ” 

“ ငါလည်း ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိပါဘူးဟာ။ မွှန်ထူနေတော့  ” 

ကျွန်တော်လည်း ဘေးနားက ကြည့်နေကြတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို လက်ကာပြလိုက်ရင်း

“ ရတယ် ဘော်ဒါတို့ နားလည်းမှုလေး လွဲသွားတာပါ  ” 

လို့ ရှင်းပြလိုက်တော့မှ ရှဲသွားကြပါတယ်။ နှစ်ယောက်တည်းကျန်တော့မှ သူက

“ ငါ..ဟိုဟို..  ” 

“ ရတယ်..တောင်းပန်ဖို့မလိုဘူး  ” 

“ မဟုတ်တာကွာ။ တော်တော်နာသွားလား။ ဆေးခန်းပို့ပေးရမလား  ” 

“ နေပါကွာ။ ဒီလောက်ကတော့။ အဖေ့လက်သီးတစ်ဝက်လောက်ရှိတာ  ” 

“ ငါပြန်လိုက်ပို့ပေးရမလားဟင်  ” 

လို့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း သူနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးယူထားရင် ရှေ့လျှောက် သာသာယာယာပဲလို့ တွေးလိုက်ရင်း

“ အေး။ ဒါပေမယ့် မပြန်ချင်သေးဘူး။ ငါနည်းနည်း သောက်ချင်သေးတယ်။ နင်တိုက်မလား  ” 

“ အေးပါ။ ငါနင့်ကို လိုက်ကျွေးပါ့မယ်။ တိုက်လည်းတိုက်ပါ့မယ်  ” 

လို့ပြောကာ သူ့ကားလေးနဲ့ ဘီယာဆိုင်တစ်ခုကို မောင်းသွားကြပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ နှစ်ယောက်လုံး စားလိုက်သောက်လိုက်နဲ့ တော်တော်လေးကို အရှိန်ကောင်းနေပါတယ်။

“ ဟေ့ကောင် မင်းဒီနေ့ဖြစ်တဲ့ကိစ္စကို ကျေနပ်ရဲ့လား  ” 

“ ကျေနပ်လို့တောင် မင်းနဲ့ လိုက်သောက်နေတာလေကွာ  ” 

“ အေး ဒါဆိုလည်းပြီးရော။ ငါနည်းနည်း ထပ်ချခြင်သေးတယ်  ” 

“ ဟေ့တော်တော့ မင်းကားမောင်းရအုံးမှာ.. ငါမစီးရဲဘူး  ” 

“ ဟေ့ ထက်ထက်တို့က အေးဆေးပါကွ  ” 

လို့ပြောကာ ထပ်ဆော်ကြတော့ တော်တော်လေးကို ကွဲကုန်ပါတယ်။ အပြင်းတွေပါ ပါလာတာကိုး။ နောက်တော့ ကားမောင်းကာ ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

“ ဟေ့ကောင် မင်းကို ငါအရင်လိုက်ပို့မယ်  ” 

“ မဖြစ်ပါဘူး။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ငါအပြန်စိတ်မချဘူး။ မင်းတို့အခန်းကိုမောင်း။ ဟိုရောက်မှငါ့ဖာသာ ကားငှားပြန်မယ်  ” 

လို့ပြောကာ သူတို့အခန်းကိုပဲ မောင်းခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ကားပါကင်ထိုးပြီးတော့

“ ငါမရတော့ဘူး။ ငါ့ကိုတွဲပို့တော့  ” 

လို့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုတွဲကာ အခန်းဝအထိ လိုက်ပို့ခဲ့ပါတယ်။ ဘဲလ်တီးလိုက်တော့ ဘယ်သူမှလာမဖွင့်ကြတော့

“ ငါ့ လွယ်အိတ်ထဲမှာ သော့ပါတယ်  ” 

လို့ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သော့ကိုရှာဖွင့်လိုက်ပြီး အခန်းထဲကို တွဲပို့လိုက်ပါတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ ဆိုဖာပေါ် အသာလေးချလိုက်တော့မှ ဒင်းက ထိုးအန်ပါတော့တယ်။ တစ်ခန်းလုံးလည်း ပွပေကုန်ပါတယ်။ သူ့အဝတ်အစားတွေလည်း ပေကုန်တာကြောင့် ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားပါတယ်။ အန်ဖတ်တွေကို အရင်ဆေးကြောလိုက်ရင်း သတိရလို့ သူ့ဖုန်းနဲ့ စုမြတ်တို့နှစ်ယောက်ကို ဆက်လိုက်တော့ နှစ်ယောက်လုံး ဖုန်းပိတ်ထားပါတယ်။ ကျွန်တော့်လည်း သူတို့နှစ်ယောက် ပြန်မလာမချင်း စောင့်နေရတော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပြီး ထက်ထက်ကိုကြည့်လိုက်တော့ အဝတ်တွေလဲမှ ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ပြီး မထူးတော့ဘူးဆိုကာ အဝတ်အစားလဲပေးဖို့ လုပ်ပါတယ်။

အရင်ဆုံး အဝတ်ဗီဒိုထဲက အဝတ်အစားတွေကိုယူပြီး သူ့ဂျာကင်ကို အရင်ချွတ်ပါတယ်။ နောက်တော့ တီရှပ်ကိုပါ ခဲရာခဲဆစ် ထပ်ချွတ်ရပါတယ်။ ချွတ်သာချွတ်နေရတာ ယောင်ပြီး ပြန်အကစ်ခံရမှာလည်း ကြောက်ရသေးတယ်။ လောလောလတ်လတ် ခံထားရတာကိုး။ တီရှပ်ကျွတ်သွားတော့မှ အောက်က ဂျင်းဘောင်းဘီကိုလည်း ချွတ်ရပါတယ်။ တော်တော်လေးလည်း ကြိုးစားလိုက်ရပါတယ်။ အတွင်းခံတွေပဲ ကျန်တော့မှ သေချာကြည့်လိုက်မိတော့ သူလည်း ယောင်္ကျားစိတ်သာပေါက်နေတာ သူ့ဟာနဲ့သူ ရှိသင့်ရှိထိုက်တာတွေက ရှိနေတယ်လေ။

ပထမတော့ ရိုးရိုးသားသား အဝတ်လဲပေးဖို့ပါပဲ။ သောက်ထားတဲ့ အရက်ရှိန်လေးရယ် နှစ်ယောက်တည်းဆိုတဲ့ အသိရယ်ကြောင့် သူ့ပစ္စည်းလေးတွေကို ကိုင်ချင်တဲ့စိတ်လေး ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါနဲ့ အပေါ်က စွပ်ကျယ်လို အတွင်းခံလေးကို လှန်တင်လိုက်တော့ ခပ်သေးသေး နို့လေးနှစ်လုံးက ထွက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အသာလေးထိလိုက်တော့ သူကတော့ ဘာမှကိုမသိသေးပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းရဲလာပြီး နှစ်လုံးစလုံးကို ကိုင်လိုက်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လိုက်ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

အရင်တုန်းက ခပ်ကြပ်ကြပ်လေးဝတ်ကာ ဖုန်းကွယ်ခြင်းခံထားရတဲ့ နို့အုံပြားချပ်ချပ်လေးခင်မျာ အခုတော့ ကျွန်တော့်လက်အောက်မှာတင်ပဲ လုံးဝန်းကာ တင်းကြွလာကာ နို့သီးလေးတွေတောင် မာတောင်လာပါတယ်။ ထက်ထက်ကတော့ ကိုယ်လုံးလေး နည်းနည်းတွန့်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အားမလိုအားမရဖြစ်လာတာမို့ နို့သီးလေးကို ငုံလိုက်ကာ လျှာလေးနဲ့လှည့်ကာ ဝိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ထက်ထက်ရဲ့လက်တွေက ကျွန်တော့်ခေါင်းကို တွန်းဖယ်ဖို့ ကြိုးစားနေပေမယ့် သောက်ထားတာက များလွန်းတာကြောင့် အရာမရောက်ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း နို့အုံလေးကို တစ်ဝက်လောက် ပါးစပ်ထဲဝင်အောင် စုပ်သွင်းလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်က အောက်ကိုဆင်းကာ အတွင်းခံပေါ်ကနေ အုပ်ကာ ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အင်း..ဘာတွေလဲကွာ ယားကျိကျိနဲ့  ” 

အသံတွေလည်းတုန်ကာ ပျော့ခွေနေပါပြီ။ ကျွန်တော်လည်း အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက်ကို ပွတ်ပေးလိုက်တော့ စိုစိစိလေး ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘောင်းဘီကြားထဲ လက်သွင်းလိုက်ကာ စောက်ခေါင်းလေးထဲကို လက်ခလယ်လေးသွင်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ စောက်စေ့လေးကိုလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် ပွတ်ပေးလိုက်တော့

“ အင်း..ဟင့်..ဟင့်..ဟင့်  ” 

ကျွန်တော်လည်း ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်ပေးလိုက်ကာ လျှာစောင်းလေးနဲ့ လေးငါးချက်လောက် ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ အချက်လေးငါးဆယ်လောက် ဆွဲပေးလိုက်ပြီးတော့ ပေါင်ကြားထဲမှာ နေရာယူကာ လုံခြည်ကိုချွတ်လိုက်ပြီး အဝလေးကိုတေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းခြင်း သွင်းလိုက်ပါတော့တယ်။ နည်းနည်းတော့ ရုန်းပေမယ့် အားတော့မပါပါဘူး။ တင်းကြပ်စီးပိုင်နေတဲ့ အရသာကိုလည်း ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

“ အား..လား..နာလိုက်တာ  ” 

နောက်တော့ တစ်ချက်ခြင်း မှန်မှန်လေး သွင်းပေးကာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကိုလည်း အုပ်မိုးလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ပေးလိုက်ကာ နို့အုံလေးကိုလည်း လက်နဲ့နာအောင် ညှစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ထက်ထက်လည်း သွေးသားဆန္ဒတွေကို ဘယ်လိုမှမလွန်ဆန်နိုင်တော့ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကို ချက်ကျကျ ပြန်ပြီးတော့ တုန့်ပြန်လာပါတော့တယ်။ နှုတ်ခမ်းတွေကိုလည်း အငမ်းမရ ပြန်နမ်း လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အားရအောင် ဆောင့်ပေးလိုက်ရင်း မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ပြီးချင်လာတာကြောင့် အတန်ကို အပြင်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ဗိုက်ပေါ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။ နောက်တော့မှ အနားက တစ်ရှူးနဲ့ လိုက်သုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ပဲ ဟိုနှစ်ယောက် ပြန်မလာတာကြောင့် အခန်းမှာပဲ ညအိပ်လိုက်ကာ နောက်တစ်ချီလောက် ထပ်ဆွဲဖြစ်ကြပါတယ်။ မနက်မိုးလင်းလာတော့ သူကလည်း သူ့ဘဝလေးကို နှမြောတာကြောင့် ငိုနေတာမို့ တော်တော်လေးကို ချော့လိုက်ရပါတယ်။ နောက်တော့လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အပွတ်အသပ် အကိုင်အတွယ်တွေကြောင့် သူလည်း ပျော့သွားပြီး ပြန်ခါနီး တစ်ချီလောက် ထပ်ဆော်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်ရက်တွေရောက်တော့ သူလည်း မိန်းမပီပီ ဝတ်စားလာတာကြောင့် ဟိုနှစ်ယောက်ကတောင် ကျွန်တော့်ကို

“ ဟဲ့.. နင်ဘောပြားမကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲ။ တစ်ခါတည်း အချိုးပြောင်းသွားတယ်  ” 

“ ဘာမှထွေထွေထူးထူး မလုပ်ပေးပါဘူး။ မိခင်စိတ်တွေ ပေါ်လာအောင်ပဲ လုပ်ပေးလိုက်တာပါ  ” 

“ မသာကောင်… အေး နင်လည်း သတိသာထားနေ။ ငါတို့သုံးယောက်ကြား နင်ဖာသာ နင်နိုင်အောင်ကပေတော့ဟေ့  ” 

လို့ပြောကာ ဘဘောတွေကျနေကြပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီသုံးယောက်ကြား လက်မလည်အောင် အလုပ်များနေပါတော့တယ်။ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ အာသာလည်းပြေ ငွေလည်းရွှင်ဆိုသလို ကောင်းစားနေခဲ့ပါတယ်။

…………………………………………………………….

တစ်သက်လုံး တိုးရမယ့်ကျင်း

တတိယနှစ်ရောက်တော့ ဟိုသုံးယောက်က ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ကျောင်းပြောင်းသွားပါတယ်။ သူတို့လည်း အသစ်တွေရှာချင်လို့နေမှာပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် မိဘတွေက ပေးစားလိုက်လို့လားမသိဘူး။ ဟိုကောင် ထက်အောင်နဲ့ကတော့ တွေ့မရှောင်ဆိုသလို နေရာအနှံ့ ဘိတွေ ကကတွေ စားလိုက်ကြတာ သောက်သောက်လဲပါပဲ။ သူနဲ့တူတူ ပွဲစားလေးဘာလေးလုပ်တော့ တော်တော်လေး စုမိဆောင်းမိလာတယ်။ ဒါနဲ့ ဦးလေးတို့အိမ်ကနေ ဆင်းလာခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်အခန်းလေးတစ်ခန်းတောင် ဝယ်ထားနိုင်တယ်ပေ့ါ။ နောက်တော့ တစ်သက်လုံးစာအတွက် မိန်းမတစ်ယောက်တော့ ရှာထားဦးမှဆိုပြီး အရင်တုန်းက အစရှည်ရှည်နဲ့လှန်ထားတဲ့ အတန်းထဲက ကောင်မလေးကိုပဲ ပြန်ကပ်ရတော့တာပေ့ါ။

သေချာမိတ်ဆက်ပေးရမယ် ခိုင် တဲ့။ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့မို့ ကျောင်းမှန်မှန်မတက်ဖြစ်လို့ စာမေးပွဲနီးတော့မှ အကူအညီတောင်းရင်း တော်တော်လေး ညက်လာပါတယ်။ နောက်တော့ ဇာတ်လမ်းစချင်တော့ စာမေးပွဲပြီးလို့ ခရီးထွက်ကြရင်း ဖွင့်ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း မျှော်လင့်ပြီးသားမို့ အဆင်ပြေသွားကြတယ်ပေါ့။ တကယ်ယူမယ့်သူလေး ဆိုတော့လည်း မထိရက်မကိုင်ရက်ပေါ့။

ခင်ဗျားတို့လည်း ခံစားမိမှာပါ။ သူ့ဖက်ကလည်း တော်တော်လေးကို တန်ဖိုးထားတယ်။ လက်မထပ်ခင်တော့ အပျိုဖြစ်ပါရစေတဲ့။ သူ့မိဘတွေကလည်း ပွင့်လင်းပါတယ် မင်းတို့ဖာသာ ဆုံးဖြတ်ကြတဲ့။ အိမ်ကိုလည်း လာလည်လို့ရတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ လက်မထပ်ခင်အထိ သမီးရည်းစားဘဝကို ပျော်ပျော်ကြီး ဝအောင် ခံစားခဲ့ကြပါတယ်။ ဖိုင်နယ်တစ်နှစ်လုံး ပန်းခြံတို့ ရုပ်ရှင်ရုံတို့လောက်ပဲ။ အဝတ်တွေပေါ်ကတောင် ကိုင်ခွင့်မပေးဘူး။ ကျွန်တော့်အခန်းကို ခေါ်တာလည်း လုံးဝ မလိုက်ဘူး။ အရင်တုန်းက ကျွန်တော်က အခန်းမှာ လုံးဖူးတာကိုး။ နောက်မှ သနားလို့ ငိုယိုနေလို့ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တာလေ။

နောက်တော့လည်း ပုဂံဖက်ကို သူတို့မိသားစုနဲ့ သွားကြရင်း အပြန်ကြတော့မှ ကားပေါ်မှာ စပြီး လှုပ်ရှား မိတော့တယ်။ Express နောက်နားလေးမှာ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က တစ်ခုံ၊ နောက်ခုံမှာက သူ့အဒေါ်လင်မယား။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ခါးထိုးလိုက် စလိုက်နဲ့ နောက်နေတုန်း သူက ခြေထောက်ကို ခုံပေါ်တင်ထားတဲ့အချိန် ကျွန်တော် သူ့ခြေသလုံးလေးကို ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ အချိန်ကလည်း နည်းနည်းမှောင်နေတာမို့ သူကလည်း ဘာမှမပြောပါဘူး။ အရင်တုန်းကဆို ဘယ်ရလိမ့်မတုန်း။

ဒါနဲ့ ကျွန်တော် နည်းနည်းလေး ပွတ်ပေးနေရင်း အပေါ်ကိုတက်လာကာ ပေါင်ကြားထဲကိုနှိုက်ကာ ပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ စတိုင်ဘောင်းဘီ အသားပျော့လေးနဲ့မို့ တိုက်ရိုက်နီးပါး ထိပါတယ်။ သူလည်း ကျွန်တော့်လက်ကို အတင်းဖက်ထားကာ ခေါင်းလေး ငုံ့ထားပါတယ်။ ချမ်းလို့ ကားကပေးထားတဲ့ တဘက်လေး ခြုံထားတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို ဘေးကလူတွေ သတိမထားမိကြပါဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းလေးဖိကာ လက်နဲ့ပွတ်ပေးလိုက်တော့ သူလည်း ပါးစပ်ကို လက်ဝါးလေးနဲ့ အုပ်ထားကာ လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ပေါင်ကို တင်းတင်းလေး လာဆုပ်ကိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း သူတော်တော်လေး ထန်လာတာကို သိလိုက်ပြီမို့ ဘောင်းဘီဇစ်ဖြုတ်ကာ အတွင်းခံထဲက ညီလေးကို ဆွဲထုတ်ကာ ကိုင်ခိုင်းထားလိုက်ပါတယ်။ သူလည်း မရဲတရဲလေး ကိုင်ရှာပါတယ်။ ဥတွေကိုပါ လိုက်ကိုင်ကြည့်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း လက်နဲ့ပွတ်နေတာ နည်းနည်းအရှိန်ရလာတော့ သူ့နားကို တိုးတိုးလေးကပ်ပြီး

“ ဘောင်းဘီလေး ဟပေးပါလား  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျန်တဲ့လက်လေးနဲ့ ဘောင်းဘီလေးကို အသာဟပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အထဲကို လက်သွင်းလိုက်ကာ အားရပါးရ ပွတ်လိုက်တော့ ပြောင်ချောကြီးပဲ စမ်းမိပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက နိုင်လွန်ဘောင်းဘီကြီးကို အတွင်းခံဝတ်ထားတာကိုး။ ဒါကြောင့် အတွင်းခံထဲဝင်အောင် လက်ကိုပြန်ထိုးထည့်လိုက်တော့မှ အရည်တွေရွှဲနေတဲ့ စောက်ပတ်လေးကို စမ်းမိပါတယ်။ လက်ကို စောက်ပတ်ထဲထိုးထည့်ဖို့က ဘောင်းဘီက တအားကြပ်နေလို့ လက်ခလယ်နဲ့ပဲ အပေါ်အောက် ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။

သူလည်း တော်တော်လေး ဖီးတက်လာလို့ ခေါင်းလေး ကျွန်တော်ဖက်ကိုလှည့်လာလို့ နှုတ်ခမ်းလေးကို လှမ်းကာ မထိတထိလေး စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ လျှာလေးထုတ်ပေးလိုက်တော့ သူလည်း ကျွန်တော့်လျှာကို ပြန်စုပ်ပေးပါတယ်။ လက်ကလည်း ကျွန်တော့်လီးတန်ကို ပွတ်လိုက်ညှစ်လိုက်နဲ့ လုပ်နေတာကြောင့် ထွက်မသွားအောင် မနည်းထိန်းထားနေရပါတယ်။ နောက်တော့ သူက

“ မောင်..ရင်ဘတ်ကို ကိုင်ချင်ရင်ကိုင်နော်  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့အင်္ကျီလည်ပင်းပေါက်ကနေ လက်ထိုးလိုက်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးကို ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ငါးမိနစ်လောက် လုပ်ပေးလိုက်ပြီးတဲ့နောက် သူလည်း ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းလေးကိုင်ကာ ကျွန်တော့်ဖက်ကို မှီကျလာပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း မှီကျလာတဲ့ သူ့ကိုယ်လေးကို အသာလေးမှေးကာ ယူလိုက်ရင်း ပေါင်ပေါ်ကို သူ့မျက်နှာလေးရောက်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း ဇစ်ပြန်မတတ်ရသေးတဲ့ ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီကြားထဲက လီးတန်ကို လာဆော့နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း လီးတန်ကို လက်နဲ့ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ပါးစပ်နားကို တေ့ပေးလိုက်တော့ သူ့မျက်နှာလေး အပေါ်ကို မော့လာပါတယ်။

ဒီတော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းကို ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ စုပ်ပြလိုက်ရင်း သူ့ဖင် ဖက်ကနေ စောက်ပတ်လေးကိုလှမ်းကိုင်ကာ ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူလည်း သဘောပေါက်သွားလို့ ကျွန်တော့်လီးကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ စငုံပေးလိုက်ပါတယ်။ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။ လုပ်ပေးမယ်လို့တောင် ထင်မထားဘူး။ စောက်ပတ်ကိုပွတ်နေတဲ့ လက်ကို နည်းနည်းလေးမြန်လိုက်တော့ သူလည်းကျွန်တော့်ကို ပါးစပ်ထဲကနေ ငုံလျက်နဲ့ အထဲမှာ လျှာလေးနဲ့ လိုက်ကစားပေးနေပါတယ်။ ခဏနေတော့ တော်တော်လေးကောင်းလာတာမို့ စောက်ပတ်ကိုလုပ်ပေးနေတဲ့ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို ထိန်းထားရင်း လက်တစ်ဖက်ကလည်း သူ့ပါးစပ်အောက်နားလေးကနေ အတန်ကိုကိုင်ကာ ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူလည်း ပါးစပ်ထဲမှာ ပြီးချင်တာကိုသိတော့ အပေါ်ကနေ ငုံရုံလေးပဲ ငုံထားပေးပါတယ်။

နောက်ထပ် သုံးမိနစ်လောက်ကြာတော့ ကျွန်တော် လည်း မနေနိုင်တော့ပဲ သူ့ပါးစပ်ထဲပြည့်လျှံသွားအောင် ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ဒါနဲ့ ထွေးထုပ်ဖို့ ခုံရှေ့က ကျွတ်ကျွတ်အိတ်လေးကိုယူပေးလိုက်တော့ သူကကျွန်တော့်ကို လက်ကာပြလိုက်ရင်း

“ မျိုချလိုက်တယ် မောင် ချစ်လို့ သိလား  ” 

လို့ပြုံးစိစိနဲ့ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို တင်းတင်းလေး ပြန်ဖက်ထားလိုက်ပါတော့တယ်။ နောက်တော့ နှစ်ယောက်သား မောမောနဲ့ အိပ်ပျော်သွားလိုက်တာ ရန်ကုန်ထဲဝင်တော့မှပဲ နိုးလာပါတော့တယ်။

…………………………………………………….

ကျွန်တော်တို့လည်း ချိန်းတွေ့တိုင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လက်နဲ့ပဲ ပြီးအောင်လုပ် အပြန်အလှန်လုပ်ပေးနေကြပါတယ်။ ကန်တော်ကြီးပန်းခြံထဲမှာ ချောင်းတဲ့သူတွေရှိနေတဲ့ကြားက ထီးလေးကွယ် ကာ လုပ်ပေးခဲ့ကြတာတွေ ရုပ်ရှင်ရုံနောက်ဆုံးတန်း အတွဲခုံတွေမှာ လုပ်ပေးခဲ့ကြတာတွေကတော့ အခုထိ ပြန်တွေးကြည့်ရင် ကြည်နူးစရာတွေပါပဲ။ နှစ်ဖက်မိဘပြောဆိုပြီးကြလို့ စေ့စပ်ပြီးခဲ့ပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံးကတော့ မင်္ဂလာဦးရဲ့ အရသာလေးကို အပြည့်အဝခံစားချင်ကြတာမို့ အဆုံးစွန်အထိတော့ မဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး။ ကိုယ်တိုင်ကလည်း မခူးရက်သလို သူကလည်း တန်ဖိုးထားနေတယ်လေ။

“ လက်ထပ်ပြီးတဲ့အထိတော့ စောင့်ပါ မောင်။ တစ်လလောက်ပဲ လိုတော့တာ  ” 

လို့တောင်းပန်ကာ ကျေနပ်လောက်အောင် ပြုစုပေးနေတာမို့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်ရက်မှာလဲဗျာ။ ဒီလိုနဲ့ လက်ထပ်မယ့်နေ့… မင်္ဂလာဆောင်မယ့်နေ့ဆိုတော့ မနက်အိပ်ယာနိုးနိုးချင်း လန်းဆန်းတက်ကြွမှုတွေနဲ့ နေနေတုန်း ခိုင့်ဆီကနေ ဖုန်းဝင်လာပါတယ်။

“ ဟယ်လို…သဲလေး ပြော ရင်ခုန်နေပြီလား  ” 

“ ကြောက်ပါဘူး။ဟိ..ဟိ.. မောင့်ကို ပြောစရာရှိတယ် သိလား  ” 

“ ဘာလဲ။ ဖြည်းဖြည်းလုပ်လို့ ပြောမလို့လား  ” 

“ မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်မဆိုးနဲ့နော်  ” 

“ မဆိုးပါဘူး။ မိန်းမရဲ့  ” 

“ အောင်မယ် ပိုင်တောင်မပိုင်သေးပဲနဲ့ ဟွန်း  ” 

“ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီညတော့ ငါ့မိန်းမဖြစ်ပြီ  ” 

“ နောက် သုံးရက်လောက်နေမှထင်တယ် မောင်  ” 

“ ဘာဖြစ်လို့လဲ ချစ်ရဲ့  ” 

“ မောင်..စိတ်ထိန်းထား။ ခိုင်လေ.. ဟိုဟာတွေလာနေတယ် မောင်  ” 

“ ဟိုက်..သေပြီကွာ..  ” 

လို့ပြောလိုက်ရင်း ကိုယ့်နဖူးကိုယ် ရိုက်လိုက်မိပါတယ်။

“ မောင် စိတ်ပျက်သွားပြီလား  ” 

“ ဒါပေါ့ ခိုင်ရဲ့။ မောင်က ညကြရင် ခိုင့်ကို ရှယ်ပြုစုမလို့ မောင့်အချစ်တွေ အကုန်ပေးမလို့  ” 

“ အားနာတယ် မောင်။ ဒါပေမယ့် မောင်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးမှာပါ  ” 

“ အေး..အေး  ” 

“ ကဲ ပြင်ဆင်တော့ ဆယ်နာရီဆိုသွားတော့မှာ စောင့်နေမယ်နော်  ” 

“ အိုကေ ချစ်တယ်ခိုင်  ” 

လို့ပြောကာ စိတ်ထဲခိုးလို့ခုလုနဲ့ ဖုန်းချလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ အဝတ်အစားလဲ ပြင်ဆင်ကာ ခိုင့်ဆီကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ခိုင်ကလည်း အားတုံ့အားနာဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ ကြိုပါတယ်။ နောက်တော့ မင်္ဂလာခန်းမဆီကို ချီတက်ခဲ့ကာ အာဝါဟ ဝိဝါဟ လုပ်လိုက်ကြပါတယ်။

ညဖက်ရောက်တော့ သူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်းတွေကို ဧည့်ခံပြီးတော့ အိပ်ခန်းထဲကို လှမ်းကြွခဲ့ပါတယ်။ တကယ်ဆို ပျော်နေရမယ့်အချိန်ဖြစ်ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ ပျော်တော့ပျော်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းအလိုမကျသလိုလေး ဖြစ်နေတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ နှစ်ယောက်သား အဝတ်အစားတွေလဲကာ ကုတင်ပေါ်ကို တက်လိုက်ကြပါတယ်။ ကုတင်ပေါ်ရောက်တော့ ခိုင့်ကိုဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးကို စနမ်းလိုက်ပါတယ်။ ခိုင်က

“ မောင်.. ခိုင် မောင့်ကိုအားနာတယ် မောင်။ ခိုင် ပါးစပ်နဲ့ပဲ လုပ်ပေးပါ့မယ်။ ကျေနပ်ပါ မောင်  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်ကိုဖက်ထားလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ညဝတ်အင်္ကျီလေးကို လှန်တင်လိုက်ကာ နို့လေးကို စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား မောင် ဖြည်းဖြည်းစို့ပါ။ နာလို့  ” 

လက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျန်တဲ့တစ်လုံးကို ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ ခိုင်ကတော့ ကျွန်တော့်ခေါင်းလေးကို ဖက်ထားကာ မျက်စိလေးမှိတ်ထားလိုက်ပါတယ်။ လက်အောက်ကိုဆင်းတော့ ခိုင်က

“ မောင်ကလည်း ပေကုန်မယ်  ” 

“ ပေပါစေကွာ  ” 

လို့ပြောကာ ဘောင်းဘီကို ချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူဆေးထားတော့ နည်းနည်းချင်းတော့ လာနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် အစေ့လေးကိုပဲ ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို စို့လိုက် စောက်စေ့လေးကို ဖိပွတ်ပေးလိုက်နဲ့ တော်တော်လေးကြာတော့ ခိုင်လည်း ကျွန်တော့်ကို တင်းတင်းလေးဖက်ကာ ပြီးသွားပါတယ်။ နောက်တော့ ခိုင်က ကျွန်တော့်ကို ပက်လက်အိပ်ခိုင်းပြီး ပေါင်ကြားထဲဝင်ကာ ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်လီးကို လက်နဲ့ကိုင်ကာ အရေပြားကို ဆုံးအောင် ဆွဲချလိုက်ရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့ ငုံပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား…ကျွတ်ကျွတ်..ခိုင်ရယ်  ” 

လို့ပြောကာ ခိုင့်ခေါင်းလေးကို ကိုင်ထားလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သင်ပေးထားလို့ ကျွမ်းကျင်နေတဲ့ခိုင်ကလည်း နှုတ်ခမ်းလေးကို ခပ်တင်းတင်းလေးဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး လျှာနဲ့အထဲမှာ ကစားပေးနေရင်း လက်ကလည်း ဂွေးဥတွေကို ပွတ်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ကောင်းလွန်းလို့ အရသာခံနေရင်း ခိုင့်ဆံပင်တွေကို လက်နဲ့လိုက်ဖွပေးနေပါတယ်။ နောက်တော့ ခိုင်ကလည်း ပါးစပ်ကနေပြန်ချွတ်လိုက်ရင်း လက်နဲ့လှန်တင်လိုက်ကာ လျှာလေးနဲ့ အောက်ပိုင်းကို ကလိပေးကာ ဂွေးဥတွေကိုပါ ယက်ပေးနေပါတယ်။ ဂွေးဥကိုလည်း တစ်လုံးစီ ပါးစပ်ထဲစုပ်သွင်းပေးနေတာမို့ ကျွန်တော့်ခင်မျာ တွန့်လိမ်နေပါတယ်။ လက်ကလည်း အတန်ကိုကိုင်ကာ သွက်သွက်လေး ဂွင်းတိုက်ပေးနေပါတယ်။ နည်းနည်းလေးကြာလာတော့ ပြီးချင်သလိုဖြစ်လာတာကြောင့်

“ အား..ခိုင်ရေ ထွက်ချင်ပြီ ပြန်ငုံလိုက်တော့  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ခိုင်က ကျွန်တော့်လီးကို ပြန်ငုံပေးလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုနဲ့ ဂွင်းတိုက်သလို သွက်သွက်လေး လုပ်ပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့စုံကိုင်ကာ အောက်ကနေ ကော့ကာပေးနေမိပါတယ်။

နှစ်ယောက်သား တက်ညီ ယလက်ညီ လုပ်နေကြတော့ အောက်ကကောင်လည်း မခံနိုင်တော့ပဲ သုတ်ရည်တွေ ပျစ်ခနဲ ပျစ်ခနဲ ထွက်ကုန်ပါတော့တယ်။ ခိုင်က ကျွန်တော့်ဆီကထွက်တဲ့ သုတ်ရည်တွေကို တစ်စက်မကျန် အားလုံးကုန်သွားတဲ့အထိ စုပ်ယူမျိုချပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ ပြန်ထလိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ကို ပြုံးစိစိနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။

“ မောင်..ကျေနပ်ပြီလား  ” 

လို့မေးလိုက်တေ့ာ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်ကိုဖက်ထားရင်း

“ ခိုင် ချစ်လိုက်တာကွာ။ ဘယ်လိုလဲ အရသာရှိလား  ” 

“ ငံကျိ ငံကျိ ချွဲကျိကျိနဲ့  ” 

လို့ပြောကာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်ကို လာအိပ်နေလို့ ကျွန်တော်လည်း အလိုက်သင့်လေး ဖက်ကာထားလိုက်မိရင်း မကျေပွဲအတွက် အကြံတွေထုတ်နေပါတော့တယ်။

……………………………………………………………….

အခုမှတကယ်

ကျွန်တော်နဲ့ ခိုင်တို့နှစ်ယောက် မင်္ဂလာဦးညကို တစ်ပိုင်းတစ်စနဲ့ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြပြီးနောက် သုံးရက်မြောက်တဲ့နေ့ကို ရောက်ရှိလို့လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က မှတ်မှတ်ရရ လပြည့်နေ့ဆိုတော့ နှစ်ယောက် သား မိသားစုနဲ့အတူတူ ဘုရားသွားကြပါသေးတယ်။ ဘုရားပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်ရင်းနဲ့

“ ခိုင် မောင့်ကို သားလေးမွေးပေးနော်  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ သူက ရှက်လို့ဆိုပြီး ခေါင်းလေးငုံ့ကာ လက်သီးဆုပ်လေးနဲ့ မနာအောင်ထုပါတယ်။ နောက်တော့ အိမ်ပြန် နေ့လည်စာစားပြီးတော့ အခန်းထဲဝင်ကာ အစပျိုးမလို့လုပ်တော့ ခိုင်က

“ မောင်နော်..ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ။ တော်ကြာ အမေတို့လှမ်းခေါ်မှ ဟုတ်ပေ့ဖြစ်နေမယ်  ” 

“ ညကြရင်တော့ ပြေးမလွတ်ဘူးနော်  ” 

“ အေးပါ မောင်ရဲ့။ နှစ်ညလုံး မောင့်ကို ပြုစုခဲ့တာနော်။ ညရောက်အောင်တော့ စောင့်လိုက်အုံး  ” 

ဆိုတော့ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ စောင့်ရတော့တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ညဖက်ကို ရောက်လာပါတော့တယ်။ လူကြီးတွေ သူ့အစ်မနဲ့ သူ့ညီမတို့နဲ့အတူတူ တီဗွီကြည့်နေပေမယ့် စိတ်ထဲကတော့ နာရီလက်တံတွေ ကိုသာ မြန်မြန်သွားစေချင်နေပါတယ်။ ၁၀ နာရီသာသာလောက် လူကြီးတွေဝင်သွားတော့မှ ခိုင့်ကို မျက်ရိပ်ပြကာ အခန်းထဲခေါ်ခဲ့လိုက်ပါတယ်။

အခန်းထဲကိုရောက်တော့ အခန်းတံခါးကိုပိတ်လိုက်ရင်း ခိုင့်ကိုယ်လုံးလေးကို နောက်ကျောကနေ သိမ်း ဖက်လိုက်ရင်း လည်တိုင်လေးကိုနမ်းလိုက်ကာ ခိုင့်အဝတ်တွေကို စချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ မျက်နှာလေးကို ဆွဲလှည့်လိုက်ကာ ခိုင့်နှုတ်ခမ်းထူထူလေးတွေကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက်ပါတော့တယ်။ ခိုင်ကလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်အနမ်းပေးလိုက်ရင်း ကျွန်တော့်အဝတ်တွေကိုပါ ကူချွတ်ပေးလိုက်တော့ နှစ်ယောက်သား ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ကုတင်ပေါ်ကို နမ်းလျက်သား ထပ်ကျသွားပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းနေရင်း ကျွန်တော့်လျှာကို ထည့်ပေးလိုက်တော့ ခိုင်ကလည်း အားကျမခံ သူ့လျှာလေးနဲ့ ဆီးကြိုကာ လျှာချင်းကစားနေကြပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်းခိုင့် နားရွက်လေးတစ်ဝိုက်ကို လျှာလေးနဲ့ လိုက်ဝိုက်ပေးလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်နဲ့ ခိုင့်နို့လေးတွေကို ခြေပေးလိုက်ပါတယ်။ နားပေါက်ထဲကို လျှာဖျားလေး ထိုးထည့်ပေးလိုက် တော့ သူ့ကိုယ်လေး တွန့်လာပါတယ်။ လက်ကလည်း နို့သီးခေါင်းလေးကို ညှပ်ကာ ဆွဲပေးနေပါတယ်။ ခိုင်ကလည်း အားကျမခံ ကျွန်တော့်လီးကိုကိုင်ကာ ပွတ်ပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း လျှာစောင်းလေးနဲ့ယက်ရင်း အောက်ကိုဆင်းလာကာ ချိုင်းသားလေးအနားကနေ နို့အုံအောက်ပိုင်းလေးအထိ ဆွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ နို့အုံလေးကို လျှာနဲ့ပင့်ကာ ယက်လိုက်ရင်း နို့သီးလေးကို လျှာထိပ်လေးနဲ့ ကလိပေးလိုက်တော့

“ အား..ပါး..မောင်ရယ်  ” 

ကျွန်တော်လည်း နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံကာ စို့ပေးလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်က ကျန်တဲ့တစ်လုံးကို ခြေပေးလိုက်၊ နို့သီးလေးတွေကို ဆွဲပေးလိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေပါတယ်။ နောက်တော့ ကျန်တဲ့တစ်လုံးကိုပြောင်းစို့ပေးလိုက်ရင်း လက်က အောက်ကိုဆင်းသွားကာ ဒူးခေါင်းလေးကနေ အပေါ်ကို လက်ဖျားလေးနဲ့ သာသာလေး ပွတ်ကာပေးလိုက်တော့ ခိုင့်ပေါင်လေး နည်းနည်းကားလာပါတယ်။ ပေါင်တွင်းသားလေးကိုလည်း အလားတူ ပွတ်ပေးလိုက်တော့ ခိုင့်ပေါင်တန်လေးနှစ်လုံး ဟစိဟစိ ဖြစ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း စောက်ပတ်လေးကို လက်ဝါး လေးနဲ့ အုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ရွရွလေး ပွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အင်း..ဟင်း..ဟင်း…မောင်  ” 

နောက်တော့ နို့စို့ပေးနေရင်းက လျှာကိုအောက်ကိုတဖြည်းဖြည်းဆင်းလာပြီး ချက်နားလေးကို တစ်ချက်နှစ်ချက်ဝိုက်ကာ ပေါင်ရင်းနားလေးကို ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဖက်လုံးလေးကို သူ့တင်ပါးအောက်ကို ခုပေးလိုက်ရင်း ပေါင်တွင်းသားလေးကိုလည်း အထက်အောက် အစုန်အဆန် လျှာနဲ့လိုက်ဆွဲပေးပြီးတော့ ပေါင်ကြားရောက်တော့ စောက်ပတ်ကိုမထိမိအောင် တမင်ရှောင်ကာ ယက်ပေးနေတော့

“ အဟင့်..ဟင့်..ဟင့် မောင်ရယ် မနေနိုင်တော့ဘူး  ” 

လို့ပြောကာ ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုကိုင်ကာ စောက်ပတ်နဲ့တည့်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီတော့မှ ကျွန်တော်လည်း စောက်ပတ်လေးကို လျှာနဲ့အပေါ် အစေ့လေးအထိ ဖြည်းဖြည်းချင်း ယက်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား..ရှီး..မောင်  ” 

စောက်ခေါင်းလေးထဲကိုလည်း လျှာကိုဆန့်ထုတ်ကာ ထိုးထည့်လိုက်ရင်း အထဲမှာ ရစ်ပတ်ကာ ကစားပေးလိုက်တော့ သူလည်း စောက်ပတ်နဲ့မျက်နှာကွာသွားမှာစိုးတဲ့အလား အတင်းဖိကပ်ထားပါတယ်။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်စောက်ပတ်ဝလေးကို လက်မနှစ်ခုနဲ့ အသာဖြဲကာ စောက်စေ့လေးကို ယက်ပေးလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားညှပ်ကာ စုပ်ပေးလိုက်တော့

“ အား..လား..လား..မောင်..ရှီး ..ကျွတ်ကျွတ်  ” 

ကျွန်တော်လည်း စောက်စေ့ကိုယက်ပေးနေရင်း လက်ခလယ်လေးကို စောက်ခေါင်းဝလေးထဲ အသာလေး ထိုးသွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ အထဲကလည်း ကျွန်တော့်လက်ခလယ်ကို အားနဲ့ညှစ်ပေးထားပါတယ်။ လက်ထိပ်ဖျားလေးနဲ့ အထဲကနေ စောက်ခေါင်းအပေါ်ဖက်ကို ကလိပေးလိုက်ရင်း စောက်စေ့ကိုလည်း မနားတမ်း ယက်ပေးလိုက်တော့

“ အား..အား..အား..ရှီး..ရှီး.. မောင်.. ကောင်းတယ် .. မရပ်လိုက်ပါနဲ့.. ဆက်လုပ်  ” 

လို့ခေါင်းကိုလည်း ဘယ်ညာရမ်းကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ငါးမိနစ်လောက် ဆက်တိုက်လုပ်ပေးလိုက်တော့ ခိုင်လည်း တစ်ချက်တုန်တက်သွားကာ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။ နောက်တော့မှ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို အပေါ်ဖက်ကိုဆွဲယူလိုက်ရင်း ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို အငမ်းမရ နမ်းပေးနေပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းကို ပြန်ခွာလိုက်ရင်း

“ ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ်။ ရဟတ်စီးနေရသလိုပဲ။ တလှပ်လှပ်နဲ့ အသက်ရှူတောင်မှားတယ်  ” 

နောက်တော့ခိုင်က ကျွန်တော့်ကိုအိပ်ခိုင်းပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကနေ စနမ်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်နို့သီးလေးတွေကို ရအောင်လိုက်စုပ်ပေးလိုက်ရင်း အောက်ကိုဖြည်းဖြည်းလေး ဆင်းသွားကာ အရည်တွေစို့နေတဲ့ ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးကို သူ့ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ စုပ်ပေးပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကောင်းလွန်းလို့ သူ့ကိုယ်လုံးကို ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ကို ပြန်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ခွခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ သူ့တင်ပါးနှစ်လုံးကို လက်နဲ့ထိမ်းပြီး နောက်ကနေ သူ့စောက်ပတ်လေးကို ပြန်ယက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လုပ်ပေးတဲ့အရှိန်နဲ့ သူကလည်းဖီးတက်ကာ ကျွန်တော့်လီးကို အားရပါးရ စုပ်ပေးနေပါတယ်။

နှစ်ယောက်သား အားရအောင် လုပ်ပေးပြီးတော့ ခိုင့်ကို ပြန်ဆင်းခိုင်းလိုက်ကာ ခိုင့်ပေါင်ကြားထဲမှာ အသင့်အနေအထားဖြစ်အောင် ပြင်လိုက်ရင်း

“ ခိုင်.. မောင် ထည့်တော့မယ်နော်။ အစပိုင်းတော့ နည်းနည်းနာလိမ့်မယ်  ” 

“ နာရင် အော်မှာနော်  ” 

“ အော်ချင်လည်း အော်လေ။ တစ်အိမ်လုံးကြားအောင်  ” 

လို့ပြောလိုက်ရင်း လီးကိုအရင်းကနေကိုင်ကာ စောက်ပတ်အဝလေးတစ်လျှောက် အပေါ်အောက် ပွတ်ပေးနေလိုက်ပါတယ်။

“ မောင် ခိုင့်ကို သေအောင်သတ်နေတာလား။ သွင်းမှာဖြင့် သွင်းတော့လေ  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်စောက်ပတ်ဝလေးကို လီးကိုတေ့ကာ သွင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား..ကျပ်တယ် နာတယ်မောင် အထဲမှာကို အောင့်နေတာပဲ  ” 

လို့ပြောကာ ခါးလေးကို ကိုင်ထားပါတယ်။

“ ခဏလေးနော် နည်းနည်းပဲနာမှာပါ  ” 

လို့ပြောကာ နည်းနည်းလေး အသွင်းအထုတ်လေး လုပ်ပေးလိုက်ရင်း ခိုင့်နှုတ်ခမ်းကိုလည်း ဖိစုပ်လိုက်ကာ လက်ကလည်း နို့လေးကို ညှစ်ကာညှစ်ကာနဲ့ ခိုင့်ကို အာရုံများသွား အောင်လုပ်ပေးလိုက်ရင်း တစ်ချက်ဖိကာ သွင်းလိုက်တော့ ပြင်းထန်လှတဲ့လီးဒဏ်ကို အထဲကအမြေးလေးပါ မခံနိုင်တော့ပဲ စောက်ခေါင်းတစ်လျှောက် အတားအဆီးမရှိ စီးစီးပိုင်ပိုင်ကြီး ဝင်ရောက်သွားပါတော့တယ်။ ခိုင့်ခင်မျာလည်း ကျွန်တော်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို နှုတ်ခမ်းချင်းဖိကာ စုပ်ထားတာမို့ ဘယ်လိုမှ အော်လို့မရတော့ပဲ

“ အွန်း..အွန်း  ” 

လို့သာ အသံထွက်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း နှုတ်ခမ်းကို ပြန်ခွာပေးလိုက်တော့

“ နာလိုက်တာ မောင်ရယ်။ အထဲမှာ ပြည့်ကြပ်နေတာပဲ  ” 

“ မောင် နည်းနည်းလေး ဆောင့်ကြည့်မယ်နော်  ” 

“ အင်း ခံနိုင်မယ်ထင်တာပဲ  ” 

လို့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း ခါးလေးကြွကာ အပြင်ကို တစ်ဝက်လောက် ထုတ်လိုက်ရင်း ပြန်ထိုးသွင်းလိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ အသွင်းအထုတ်ကို နည်းနည်းသွက်သွက်လေး လုပ်ပေးလိုက်တော့ အထဲကနေ အရည်တွေကလည်း ရွှဲလာပြီမို့ တော်တော်လေးကို ရှောရှောရှူရှူ ဖြစ်လာပါတယ်။

“ အား..အား..အား..ကောင်းတယ် မောင် ဆောင့်ပေး  ” 

ကျွန်တော်လည်း သူပြီးချင်တာကိုသိလိုက်တော့ သူ့ပေါင်နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်ကိုထမ်းတင်လိုက်ရင်း အားထည့်ကာ ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ တစ်ခန်းလုံးလည်း ဆီးစပ်ချင်း တဖတ်ဖတ်ရိုက်တဲ့ အသံတွေပဲ ထွက်လာပါတယ်။ ခိုင့်ခင်မျာလည်း ခေါင်းအုံးပေါ်မှာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာရမ်းလို့နေပါတယ်။

“ မောင်ရယ် ကောင်းလိုက်တာ ဆောင့် ဆောင့် ခိုင်ခံနိုင်လာပြီ။ ခိုင့်ကိုမသနားနဲ့  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း အားရပါးရ ဆောင့်ပေးလိုက်ရာ တအောင့်နေတော့ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူပြီးသွားခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်ပေါ်ကို ကိုယ်လုံးကြီးကိုထပ်ကာ ခိုင့်နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို စုပ်ပေးနေရင်း ဆံပင်လေးတွေကိုပါ သပ်တင်ပေးနေပါတယ်။

“ ကောင်းရဲ့လား ခိုင်  ” 

“ အရမ်းကောင်းတယ် မောင်။ ဆိမ့်သွားတာပဲ  ” 

“ ဒါဆို တအောင့်နားပြီးရင် ပြန်ဆက်မယ်လေ  ” 

“ မှားပါပြီ ဒီညရော ပေးအိပ်မှာလား  ” 

လို့ မေးလိုက်တော့ ကျွန်တော်က ခေါင်းလေးရမ်းပြလိုက်ပါတယ်။ သူကလည်း ကျွန်တော့်နှာခေါင်းကြီးကို မနာအောင် လိမ်ဆွဲလိုက်ရင်း နှစ်ယောက်သား တခစ်ခစ်နဲ့ ရယ်လိုက်မိပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး သုံးရက်ကြာမှ မင်္ဂလာဦးညရဲ့ အရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ ခံစားလိုက်ရပါတော့တယ်။ တက်ညီလက်ညီ လှော်လိုက်ကြတာ မနက်သုံးနာရီလောက်မှပဲ ကမ်းပြန်ကပ်နိုင်ကြပါတော့တယ်။

………………………………………………………….

ဘဝဆိုတာ တိုက်ပွဲ

အထက်ပါ အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် နှစ်လခန့်ကြာသောအခါ… (မင်းသိင်္ခ ဝတ္ထုထဲကလို လိုက်ရေးကြည့်တာပါ) ကျွန်တော့်ကတော်ကြီး ခိုင်ရဲ့ ဝမ်းကြာတိုက်တွင် ရွှေနှုတ်ငုံနေပြီ ဆိုတဲ့အကြောင်းကို ညနေ အလုပ်ကပြန်လာတဲ့ ကျွန်တော့်ကို နားနားကိုကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအရာလေးနဲ့ ခိုင်က ပြောပြလို့ သိခဲ့ရပါတယ်။ ဗိုက်မကြီးပဲနေပါ့မလား။ တစ်ရက်ကလေးမှကို အနားမှမပေးတာ။ ထုံးစံအတိုင်း လက်သီးလက်မောင်းတန်းလို့ ‘ငါကွ’ လို့ ထအော်လိုက်တော့ ခိုင်က

“ မောင်ကလည်း ဘာမှန်းမသိဘူး။ ရှက်စရာကြီး  ” 

“ ဒါရှက်စရာမှ မဟုတ်တာ မိန်းမရာ  ” 

“ မောင်.. မနက်ဖြန် အမေတို့အိမ်ကို သွားလည်ရအောင်နော်။ ခိုင် ဟိုမှာ သုံးလေးရက်လောက် နေချင်လို့  ” 

“ ကောင်းသားပဲ ခိုင့်သဘောလေ  ” 

လို့ပြောကာ ခိုင့်နဖူးလေးကို နမ်းလိုက်ကာ အိမ်ထဲဝင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့ကစပြီး ခိုင်က အထဲကကလေးထိမှာစိုးလို့ ကျွန်တော့်ကို မပေးတော့ပါဘူး။ နောက်နေ့တော့ ကျွန်တော်နဲ့ ခိုင်တို့နှစ်ယောက် အထုပ်ကိုယ်စီနဲ့ သူတို့အမေ ကျွန်တော့်ယောက်ခမအိမ်ကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ကိုရောက်တော့ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ကြ ဝမ်းသာအားရ စကားပြောကြနဲ့ပေါ့။ ခိုင့်မိဘတွေကလည်း တပြုံးပြုံးနဲ့ပေါ့။ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် တစ်ပတ်လောက်တော့ နေအုံးပေါ့။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း သူတို့အိမ်ကနေပဲ အလုပ်ကိုသွားခိုင်းပါတယ်။ နေ့လည်ရောက်တော့ ခိုင်က

“ မောင် ရေချိုးတော့။ ပြီးရင် နေ့လည်စာ စားကြတော့မယ်  ” 

လို့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း အောက်မှာဆင်းမချိုးတော့ပဲ အပေါ်ထပ်က ရေချိုးခန်းဖက်ကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ အခန်းဝရောက်တော့ တံခါးဆွဲဖွင့်လိုက်တော့ မျက်လုံးမျက်ဆံပါ ပြူးသွားခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ခိုင့်ညီမလေး ရေချိုးပြီးလို့ ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ရေသုတ်နေတဲ့အချိန် ကွက်တိပါပဲ။ သူကလည်း လော့မချမိတာလား၊ အပေါ်ထပ်မှာ သူတို့အိမ်သားတွေ သိပ်မသုံးတာလားမသိဘူး။ သူလည်း ကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ အံ့အားသင့်သွားကာ ရုတ်တရက်တော့ ကြောင်ကြည့်နေပါတယ်။ နောက်မှ တဘက်ကို ကာလိုက်တော့မှ ကျွန်တော်လည်း တံခါးပြန်စေ့ထားပေးခဲ့လိုက်ကာ အောက်ထပ်ကိုပဲ ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။

ခယ်မလေးလှိုင်ရဲ့ ကိုယ်လုံးအလှလေးက မျက်စိထဲက မထွက်တာမို့ ရေချိုးရင်းနဲ့ပဲ တိုက်ထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ရေမိုးချိုး အဝတ်အစားတွေလဲကာ ထမင်းစားဝိုင်းဆင်းလာတော့ ခိုင့်ဘေးမှာ လှိုင့်ကို တွေ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုတွေ့တော့ သူရှက်နေတဲ့ပုံပါပဲ။ ကျွန်တော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ရင် ရှက်သွားမှာစိုးလို့ ခိုင့်ဘေးနားကိုလာတော့ သူကလည်း နောက်တစ်ခုံကို ရွှေ့ပေးလိုက်တော့ သူနဲ့ကျွန်တော် ဘေးချင်းယှဉ်ရက် ဖြစ်သွားပါတယ်။ စားသောက်နေရင်းက သူကလည်း ကျွန်တော့်ကို ဟင်းတွေ အတင်းခပ်ထည့်ပေးနေပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သွေးတိုးစမ်းတဲ့အနေနဲ့ ခြေထောက်ချင်းထိမိအောင် လုပ်လိုက်ပါတယ်။

ပထမတော့ သူလည်း မထိအောင် ရှောင်ပေမယ့် နောက်တစ်ခါတော့ မရှောင်တော့ပါဘူး။ ဒီတော့ ကျွန်တော်က ခြေသန်းလေးနဲ့ သူ့ခြေဖမိုးစောင်းလေးကို ပွတ်ပေးလိုက်တော့ သူလည်း မရှောင်တော့ပါဘူး။ နောက်တော့ ခြေသလုံးသားလေးတွေကိုပါ တစ်ဆင့်တက်ကာ ခြေဖဝါးလေးနဲ့ ပွတ်ပေးလိုက်ရင်း သူ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ စားနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ နောက်တော့ သူလည်း ထမင်းကိုမြန်မြန်စားပြီး ထသွားတာကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ မချင့်မရဲလေးဖြစ်ကာ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ပြီးအောင် စားလိုက်ပါတော့တယ်။

ညစာစားတော့လည်း သူက ကျွန်တော့်ဘေးနားကျမှာစိုးလို့ သူ့အမေနားမှာ သွားထိုင်နေလို့ ကျွန်တော် လည်း သူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်အောင် ထိုင်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တော့ စားနေရင်း ခြေထောက်နဲ့ လှမ်းကာ ထိလိုက်ပါတယ်။ ရုန်းလိုက်ပြန်ရင်လည်း ဘေးက သူ့အမေကို ထိသွားမှာစိုးတာကြောင့် သူလည်း မရုန်းရဲပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ခြေထောက်ကို နည်းနည်းဆန့်ထုတ်လိုက်တော့ သူ့ဒူးလေးကို ထိမိပါတယ်။ အားလုံးက စားသောက်နေရင်း စကားတွေ ဖောင်ဖွဲ့နေတာမို့ သူဟန်ပျက်နေတာကို သတိမထားမိကြပါဘူး။ နောက်တော့ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းဆက်တိုးကြည့်တော့ သူ့ပေါင်လေးနှစ်ခုကို စေ့ထားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တဆင့်ချင်းသွားမယ်ဆိုပြီး ရပ်လိုက်ကာ မသိသလိုနဲ့ ထမင်းပဲ ဆက်စားနေပါတယ်။

စားသောက်ပြီးတော့ ခိုင့်ကို အခန်းထဲပို့လိုက်ရင်း ကျွန်တော်ပါ သူ့ဘေးမှာ ဝင်အိပ်လိုက်တော့ ဟိုဖက်ခန်းက ခယ်မလေးလှိုင့် စာကျက်သံလေးတွေ ကြားနေပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်က အကြံနဲ့ ခိုင့်ကို ပူဆာပါတော့တယ်။

“ ခိုင်.. မောင် ဆာပြီကွာ  ” 

“ မောင်ကလည်း အခုတင်စားပြီးတာကို  ” 

“ ထမင်းကိုပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ ညစာကိုပြောတာ  ” 

“ နားပါအုံးမောင်ရယ်။ တော်ကြာ ဗိုက်ထဲက ကလေးကို ထိသွားမှဖြင့်  ” 

“ မထိပါဘူးကွာ။ မောင် ထိန်းလုပ်ပါ့မယ်  ” 

“ ဒါပဲနော် မောင်။ နေ့တိုင်းတော့ မရတော့ဘူးနော်။ ခိုင့်ကိုလည်း သနားအုံး  ” 

“ အေးပါ မိန်းမရာ။ နောက်ဆို မောင်လည်း တစ်ပတ်မှ တစ်ခါလောက်ပဲ လုပ်တော့မှာ  ” 

လို့ပြောရင်း အဝတ်တွေကို ချွတ်ပေးလိုက်တော့ ခိုင်က မျက်စောင်းလေးတစ်ချက် လှန်းထိုးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်နှုတ်ခမ်းလေးကို စနမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ခိုင်ကလည်း ငြင်းမယ့်သာငြင်းနေတာ သူကလည်း စိတ်ကပါပါမို့ ကလေးကိုလည်း ထိမှာကြောက်နေတဲ့စိတ်နဲ့ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်မှုလေးတွေ နည်းနည်းတွေ့နေရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ မြန်မြန်စိတ်ထလာအောင် နားသီးလေးကိုပါ ဆက်စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ခိုင်ကတော့ တွန့်လိမ်ကာ အသံလေးတွေပါ ထွက်လာပါတယ်။ တစ်ဖက်က စာကျက်သံလေးတောင် တိတ်သွားသလိုပဲ။

ကျွန်တော်က ခိုင့်ကို အသံနည်းနည်းထွက်အောင် လုပ်ပေးရမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်း နို့သီးခေါင်းလေးကိုငုံကာ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အား..ယာ..ယား မောင်ရယ်။ ဖြည်းဖြည်းစို့ပါ။ ပြတ်ထွက်ကုန်တော့မယ်  ” 

ကျွန်တော်လည်း ဂရုမစိုက်ပဲ ဆက်စို့ပေးလိုက်ပါတယ်။ လက်ကိုလည်း စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးနားကို ပို့ကာ လက်ချောင်းလေးနဲ့ အထက်အောက်လေး ပွတ်ဆွဲပေးနေတော့ ခိုင့်စောက်ပတ်ဝလေး စိုတိုတိုဖြစ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အောက်ကိုဆင်းလိုက်ကာ ခိုင့်စောက်ပတ်လေးကို လျှာနဲ့ အောက်ကနေ စောက်စေ့လေးအထိ ယက်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ ဟင့်..ဟင့်..ဟင့်..မောင် ဆိုးတယ်ကွာ  ” 

ကျွန်တော်လည်း လျှာကို စောက်ခေါင်းထဲ ထိုးသွင်းလိုက် အထဲမှာကလိပေးလိုက် စောက်စေ့လေးကို နာနာယက်ပေးလိုက်နဲ့ အမျိုးမျိုးဆွပေးနေတာကြောင့် ခိုင်တစ်ယောက်လည်း အသံမျိုးစုံ ထွက်လာပါတယ်။ ခိုင့်ကို အားရအောင်မှုတ်ပေးပြီးတော့ ခိုင့်ပါးစပ်နားကို လီးတေ့ပေးလိုက်တော့ သူကလည်း အိပ်လျက် ပြန်စုပ်ပေးပါတယ်။ နည်းနည်းလောက် အမှုတ်ခံပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်ပါးစပ်ကနေ ပြန်ချွတ်လိုက်ကာ ခိုင့်ကိုယ်လုံးလေးကို ဘေးစောင်းလိုက်ရင်း ပေါင်တန်လေးကို ကွေးပေးလိုက်ပါတယ်။ ကြားထဲက ပြူထွက်လာတဲ့ စောက်ပတ်လေးကို တေ့ကာ သာသာလေး သွင်းပေးလိုက်တော့ စီးစီးလေး ဝင်သွားပါတယ်။

“ အား..ကျွတ်..ကျွတ်..မောင်.. အရမ်းတော့ မဆောင့်နဲ့နော်  ” 

“ စိတ်မပူပါနဲ့ ခိုင်။ ဒီနည်းက ဆေ့ဖ်အဖြစ်ဆုံးနည်းပါ  ” 

ကျွန်တော်လည်း ပေါင်တန်လေးကို လက်နဲ့ထိန်းကာ တစ်ဝက်လောက်ပဲသွင်းပေးရင်း အသာလေး ပြန်ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက် လုပ်ပေးရင်း လက်က နို့တစ်လုံးကို ခြေပေးနေပါတယ်။ ခိုင်လည်း အရသာတွေ့နေတော့ ဘာမှကိုပြန်မပြောတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း အဆုံးအထိမရောက်အောင် ထိနိးပြီး မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ အိုး..အင်း..အား..မောင်..ကောင်းလိုက်တာ  ” 

ကျွန်တော်လည်း ဇိမ်ဆွဲမနေတော့ပဲ သွက်သွက်လေး လှုပ်ရှားလိုက်တော့ ပြီးချင်လာတာကြောင့်

“ ခိုင် အထဲကိုထည့်ရမလား အပြင်ကိုထုတ်ရမလား  ” 

“ အပြင်ကိုပဲထုတ်ပါနော် မောင်  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း ခိုင့်ကို ပက်လက်ဖြစ်အောင် လိုးလျက်နဲ့ပြင်လိုက်ပြီး နည်းနည်းလေး ဆက်လုပ်ပေးလိုက်တော့ ထွက်ချင်လာတာကြောင့် အတန်ကိုချွတ်လိုက်ကာ ခိုင့်ဗိုက်ပေါ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နှစ်ယောက်သား သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြပြီး အိပ်ယာပေါ် ပက်လက်ပြန်လှန်နေကြပါတယ်။

“ မောင်ကလေ တော်တော်ကဲတယ်။ မောင်လုပ်ပုံနဲ့တော့ မွေးလာတဲ့ကလေး ထိပ်ပြောင်တော့မယ်  ” 

“ မဟုတ်တာခိုင်ရယ် ဘာဆိုင်လို့လဲ  ” 

“ ခိုင်ကြားဖူးတယ် မောင်ရဲ့။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တဲ့အချိန်မှာနေရင် ကလေးက မောင့်ကို သိပ်မချစ်ဘူးနော်  ” 

“ အေးပါ ခိုင်ရဲ့။ မောင့်ကိုလည်း သနားအုံးနော်။ မရတော့ရင် လက်နဲ့ဖြစ်ဖြစ်  ” 

“ တော်တော် သူပဲ ကလေးလိုချင်တယ်ဆို ဒီလောက်တော့ အောင့်ထားရမှာပေါ့  ” 

“ အေးပါကွာ ခိုင်လည်း စိတ်ကြည်ရင် လုပ်ပေးနော် ။ အခုတော့ ခြောက်လလောက်အထိတော့ တစ်ပတ်တစ်ခါလောက်ပေးနော်  ” 

လို့ပြောလိုက်ကာ နဖူးလေး နမ်းလိုက်ပါတယ်။

“ အရမ်းကို စကားတွေတတ်တာပဲ တော်ပြီကွာ ခိုင့်ကို ပေးအိပ်တော့  ” 

လို့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်လည်း စောင်ကိုခြုံပေးလိုက်ကာ နှစ်ယောက်သား အိပ်ပျော်သွားကြပါတယ်။


အပိုင်း ( ၃ ) ဆက်ရန် >>>>>